Η χώρα μας περνά τη δυσκολότερη κρίση, μετά την μεταπολίτευση. Οι πολίτες στην καθημερινότητας τους, βιώνουν τις χειρότερες συνθήκες ζωής.

Παράλληλα δεν πιστεύουν στην αποτελεσματικότητα των πολιτικών που ακολουθούνται, αφού δεν εμπιστεύονται το πολιτικό προσωπικό που έχει την ευθύνη της διαχείρισης της τύχης της χώρας και της δικής τους.

Οι "μνημονιακοί" από τη μια, προχωρούν με παρωπίδες και με ευαγγέλιο το μνημόνιο, με την εκτίμηση ότι θα σώσουν τη χώρα. Δεν ασκούν ούτε στοιχειώδη κριτική για την στάση της ΕΕ, αλλά και τη δική τους, απέναντι στην κρίση και το σοβαρό πρόβλημα στη χώρα μας αλλά και τις ευθύνες της ΕΕ, απέναντι στο σύνολο των πολιτών των χωρών μελών.

Στην αντίπερα όχθη οι "αντιμνημονιακοί", προχωρούν με τη λογική ότι για όλα φταίει το μνημόνιο και ταυτόχρονα δεν κρατούν ούτε στοιχειώδεις αποστάσεις από παρωχημένες λογικές και πρακτικές του παρελθόντος που μας έφεραν ως εδώ.

Και εγκαινιάζουν την τακτική των "μεταγραφών" και των "δανεικών" βουλευτών, που φέρνει στο μυαλό μας άλλες εποχές.

Αγκαλιάζουν δηλ. κάθετί και οποιονδήποτε, με μόνο στόχο την ανάληψη της εξουσίας ως τρόπαιο.

Τρόπαιο λοιπόν η μοίρα της χώρας, και των πολιτών!

Και οι δυο πλευρές, "τάζουν φύκια για μεταξωτές κορδέλες", όμως έχουν χρέος να απαντήσουν σε απλά ερωτήματα:

Ποιοι είχαν την ευθύνη για τη λάθος ατζέντα τα τελευταία χρόνια;

Ποιοι ήταν εκείνοι που πάνω απ´ όλα έβαζαν το προσωπικό συμφέρον και τις φιλοδοξίες τους και όχι το συμφέρον της χώρας και των πολιτών της;

Ποιοι ήταν εκείνοι που "λάκισαν" στις δύσκολες για τη χώρα ώρες;

Ποιοι ήταν εκείνοι που οδήγησαν τη χώρα σε συνεχόμενες εκλογικές αναμετρήσεις αδιαφορώντας για τα αποτελέσματα στην οικονομία, τα οποία καλούνται τώρα να πληρώσουν οι πολίτες και μάλιστα πολλαπλάσια, αφού χάθηκε πολύτιμος χρόνος;

Αλήθεια κανείς δεν κατανοεί αυτό που κάθε απλός πολίτης στην πιο μακρινή γωνιά της πατρίδας μας έχει κάνει κτήμα του:

Χωρίς Εθνική Συνεννόηση δεν μπορούμε να κερδίσουμε τις απανανωτές μάχες σωτηρίας της χώρας και επιβίωσης των πολιτών.

Το πολιτικό προσωπικό έχει χρέος να "αρθεί στο ύψος των περιστάσεων" και όχι να "συρθεί" στο πεδίο των μικροπροσωπικών πολιτικών του φιλοδοξιών.

Ευαγγελία Σχοιναράκη-Ηλιάκη
πρ. Νομάρχης Ηρακλείου