Την άνοδο των τιμών των ελληνικών ομολόγων πυροδότησε την Τετάρτη η δημοσιοποίηση λεπτομερειών για το πρόγραμμα επαναγοράς χρέους που προτάθηκε στο Eurogroup. Επενδυτές προχώρησαν σε επιλεκτικές τοποθετήσεις στο 10ετές ομόλογο λήξης 2023 οδηγώντας την τιμή του στο 33,69 και την απόδοσή του στο 16,59%.

Με δεδομένο ότι τα 10 δισ. ευρώ για την αγορά των ομολόγων αναμένεται πως θα προέλθουν από τον EFSF και πως για κάθε ομόλογο ονομαστικής αξίας 1 ευρώ το Δημόσιο θα δίνει 0,50 σεντς, στόχος είναι να αποσυρθεί το 1/3 του συνόλου των ελληνικών ομολόγων που βρίσκεται σήμερα στα χέρια των ιδιωτών. Πρόκειται για 20 δισ. ευρώ, εκ των 62 δισ. ευρώ νέων τίτλων του Ελληνικού Δημοσίου λήξεως από 24/2/2023 μέχρι 24/2/2042 που διέπονται από το Βρετανικό Δίκαιο και έχουν διαβάθμιση «CCC».

Η καθαρή δε απόσυρση χρέους θα ήταν στο 2,4% του ΑΕΠ το 2020 ή στα 6,2 δισ. ευρώ, καθώς το δάνειο των 10 δισ. ευρώ του EFSF και οι τόκοι του, θα προσμετρούνταν στο συνολικό χρέος της χώρας.

Σήμερα η τιμή του 10ετούς ελληνικού ομολόγου είναι στο 33,69 της ονομαστικής αξίας (100), η τιμή του 15ετούς στο 30,21, η τιμή του 20ετούς στο 25,41 και η τιμή του 30ετούς στο 24,35, κάτι που σημαίνει ότι με τα τωρινά δεδομένα η εξεταζόμενη πρόταση για αγορά του χρέους με discount είναι συμφέρουσα για τους επενδυτές.

Με την ανακοίνωση του προγράμματος επαναγοράς αναμένεται πως οι τιμές των ομολόγων θα αυξηθούν σε όλες τις διάρκειες και θα προσαρμοσθούν στο 50% της ονομαστικής τιμής των χρεογράφων. Ακόμη και σε αυτή την περίπτωση όμως η πρόταση δεν κρίνεται ελκυστική για τους περισσότερους ομολογιούχους. Κάποιος που πριν το PSI είχε 100 ευρώ σε 10ετες ομόλογο, σήμερα έχει μόλις 10,17 ευρώ από την αρχική του επένδυση. Με το πρόγραμμα επαναγοράς θα του ζητηθεί να δώσει τα ομολογά του με έκπτωση 50% και να αναλάβει πρόσθετη ζημιά.

Για τον λόγο αυτό εξετάζεται η δυνατότητα ενεργοποίησης των ρητρών συλλογικής δράσης που προβλέπουν ότι από τη στιγμή που ένα ποσοστό ομολογιούχων συμφωνήσει σε μία αναδιάρθρωση κρατικού χρέους, τότε ακολουθούν και οι υπόλοιποι κάτοχοι των ομολόγων. Η ενεργοποίηση των ρητρών βρίσκει αντίθετο το Διεθνές Χρηματοοικονομικό Ινστιτούτο (IIF), το οποίο ήδη χθες μέσω του αναπληρωτή γενικού διευθυντή του Χούνγκ Τραν εμφανίσθηκε αντίθετο σε μια μη εθελοντική επαναγορά χρέους.

Το στέλεχος του IIF αναφερόμενο στα σχέδια της Ευρωζώνης για επαναγορά χρέους τόνισε πως κάθε τέτοια προσπάθεια πρέπει να εξετασθεί σοβαρά καθώς θα μπορούσε να καταστρέψει τις πιθανότητές της Αθήνας για επιστροφή στις αγορές στο μέλλον. «Η αναδιάρθρωση του χρέους (PSI) είχε εξηγηθεί στους επενδυτές ως μια παρέμβαση μοναδική, που δεν θα επαναληφθεί. Αν γίνει νέα αναδιάρθρωση, η αξιοπιστία της Ελλάδας βρίσκεται σε κίνδυνο» δήλωσε ο Τραν.

Ο ίδιος υπογράμμισε πως ο επίσημος τομέας αντιμετωπίζει τον ιδιωτικό τομέα ως πηγή χρηματοδότησης και προειδοποίησε ότι οποιαδήποτε προσπάθεια για εξαναγκασμό των επενδυτών στο πρόγραμμα επαναγοράς ελληνικού χρέους με discount, χρησιμοποιώντας ρήτρες συλλογικής δράσης, θα επιδείνωνε το πρόβλημα. «Αυτό θα ήταν μια καταχρηστική χρήση των ρητρών συλλογικής δράσης. Θα ήταν ένδειξη κακής πίστης από την πλευρά των αρχών», δήλωσε, προσθέτοντας ότι κάτι τέτοιο θα ωθούσε τους επενδυτές να ανησυχούν για παρόμοιες κινήσεις από άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ.

Σημειώνεται πως για να ενεργοποιηθούν οι ρήτρες συλλογικής δράσης θα πρέπει να συμφωνήσουν κάτοχοι ομολόγων αξίας 20 δισ. ευρώ (το 66% της πλειοψηφίας των ομολογιούχων). Ωστόσο, ελάχιστοι θα είναι οι ενδιαφερόμενοι. Είτε επενδυτές που χρειάζονται επειγόντως χρήματα ή funds που προχώρησαν από τον Απρίλιο 2012 μέχρι και σήμερα σε τοποθετήσεις σε ελληνικού τίτλους προσδοκώντας για τέτοιες ευκαιρίες. Η πλειοψηφία δεν θα θέλει να πωλήσει τα ομολογά στο 2/10 της αρχικής επένδυσης.

Σε κάθε περίπτωση ενδεχόμενη επαναγορά χρέους με τον τρόπο αυτό θα είχε και θετικές επιπτώσεις, κυρίως για τις τράπεζες. Όπως αναφέρει στο in.gr ανώτατο τραπεζικό στέλεχος η επαναγορά ομολόγων θα οδηγούσε σε αύξηση των τιμών των χρεογράφων που διακρατούν στα trading και banking χαρτοφυλάκιά τους οι τράπεζες. Με τον τρόπο αυτό θα ενισχύονταν τα κεφάλαια των τραπεζών και θα περιορίζονταν ισόποσα οι ανάγκες κεφαλαιακής τους στήριξης. «Η επαναγορά θα μας έβρισκε να κάνουμε hold-out. Θα περιμέναμε να αυξηθούν οι τιμές των ομολόγων, τις οποίες σήμερα αποτυπώνουμε χαμηλά στα βιβλία μας», τόνισε.

Πάντως, ενδεχόμενη μη εθελοντική επαναγορά ομολόγων θα οδηγούσε ενδεχομένως σε πρόσθετες ζημιές και κεφαλαιακές διαγραφές τις ελληνικές τράπεζες, καθώς θα έπρεπε να απομειώσουν από το χαρτοφυλάκιό τους τις ζημιές από την χαμηλή τιμή πώλησης των τίτλων.

in.gr