Μια ιδιότυπη ημερήσια αποτοξίνωση επιχείρησε ένας δημοσιογράφος του BBC. Ο Ρόρι Σέλαν Τζόουνς, συντάκτης για θέματα τεχνολογίας, επιχείρησε να περάσει μια ολόκληρη μέρα χωρίς να έχει επαφή με καμία διαδικτυωμένη τεχνολογική συσκευή, όπως κινητό τηλέφωνο και λάπτοπ. Στόχος του ήταν να ανακαλύψει το βαθμό εθισμού του με το Διαδίκτυο. Για το λόγο αυτό κράτησε ένα 24ωρο ημερολόγιο με την πορεία αυτής της «διαδικτυακής αποτοξίνωσης».

8.00 το απόγευμα της ημέρας πριν αρχίσει η «απεξάρτηση»:
«Είπα στον 14χρονο γιο μου πως θα περάσω μια ολόκληρη ημέρα δίχως να δικτυωθώ στο ίντερνετ ή να μιλήσω στο κινητό μου τηλέφωνο και μου απάντησε πως κάτι τέτοιο θα αποτελούσε βασανιστήριο για τον ίδιο!».

6 το πρωί της ημέρας χωρίς διαδικτύωση, πρωινή έγερση:
«Πάω από συνήθεια να ανοίξω το κινητό μου, αλλά μετά συνειδητοποιώ πως δεν επιτρέπεται να έχω επαφή μαζί του. Αλλά ούτε και με το διαδίκτυο. Οπότε κατεβαίνω στο σαλόνι για να δω στην τηλεόραση τα γεγονότα της ημέρας -και παρατηρώ πως μπορώ να συγκεντρωθώ καλύτερα σε αυτή, δίχως να έχω το twitter να μου αποσπάει την προσοχή στον φορητό μου υπολογιστή».

10.15, στο μετρό για να πάει στη δουλειά του:
«Βλέπω όλο τον κόσμο στο βαγόνι να είναι απορροφημένο σε κάποια συσκευή, είτε υπολογιστή, είτε κινητό τηλέφωνο. Εγώ πάλι διαβάζω εφημερίδα, αλλά στην πραγματικότητα εύχομαι να είχα φέρει μαζί μου ένα βιβλίο».

11.00, η ώρα της αλήθειας στο γραφείο:
«Οι ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης όχι μόνο μου λείπουν, αλλά χωρίς αυτές δεν μπορώ να εργαστώ, αφού πλέον το facebook και το twitter αποτελούν το βασικότερο εργαλείο της δουλειάς μου και την πηγή απ' όπου ενημερώνομαι για τις νέες τεχνολογικές εξελίξεις κι αντίστοιχα ενημερώνω τον κόσμο για το τι συμβαίνει στο χώρο αυτό».

12.00, όλα γίνονται πιο αργά και βασανιστικά:
«Ακόμη και τις πιο απλές επαφές με συναδέλφους αναγκάζομαι να τις κάνω πρόσωπο με πρόσωπο χάνοντας πολύτιμο χρόνο, αντί να τους στείλω απλώς ένα e-mail. Έχω αρχίσει να νιώθω αποκομμένος από τον υπόλοιπο κόσμο του διαδικτύου».

3 το μεσημέρι, ένα άτυπο γκάλοπ:
«Βγαίνω στην Οξφορντ Στριτ, το κεντρικότερο σημείο του Λονδίνου και ρωτάω τους περαστικούς πως θα ήταν η δική τους ημέρα δίχως την επαφή με το ίντερνετ. «Η ζωή μου θα ήταν αδιανόητη χωρίς αυτό, μια πραγματική κόλαση», μου απαντάνε οι περισσότεροι».

8 το απόγευμα, το μαρτύριο τελειώνει:
«Η αυτοεξορία μου από το διαδίκτυο φτάνει στο τέλος της. Έχω 448 e-mail στον προσωπικό μου λογαριασμό που περιμένουν απάντηση! », γράφει πελαγωμένος από την αναστάτωση που του προξένησε αυτή η αποστασιοποίηση από τον ψηφιακό κόσμο.

Μερικές ώρες μετά, το πρώτο συμπέρασμα:
«Πλέον είμαι πεπεισμένος: ακόμη και ένα 24ωρο μακριά από το ίντερνετ μου αρκεί ώστε να μου αποδιοργανώσει όλη μου την καθημερινότητα».

Μερικές μέρες μετά, το τελικό συμπέρασμα:
«Πιστεύω ότι η συνεχής διαδικτύωση έχει και αρνητικά σημεία : σου μειώνει την προοπτική για τον γύρω κόσμο, σε εμποδίζει να διακρίνεις τι είναι σημαντικό για τη ζωή σου και τι όχι. Τελικά μία διαδικτυακή αποτοξίνωση ( «web detox») είναι κάτι που όλοι θα έπρεπε να επιχειρούμε από καιρό σε καιρό».

tovima.gr