Μέσα από τον νεολογισμό του «Grexit», ο αρθρογράφος των Financial Times, Ralph Atkins, προσπαθεί να δώσει το στίγμα της χρονιάς που αποχαιρετάμε για την Ευρωζώνη. Όπως ο ίδιος σημειώνει, το ενδεχόμενο μιας ελληνικής εξόδου από τη ζώνη του ευρώ ήταν ο εφιάλτης των ηγετών της για το 2012, εντούτοις ο κίνδυνος για την Ελλάδα παραμένει και για το 2013.

«Η ευρωπαϊκή νομισματική ενοποίηση χτίστηκε πάνω στην αρχή του απαραβίαστου: Από την στιγμή που τα κράτη ενώνονται, δεν θα μπορούν να διαχωριστούν. Όμως η Ελλάδα -μέλος του ευρώ από το 2001- δεν κατάφερε να τηρήσει τους κανόνες. Η πιθανότητα αποχώρησής της, πήρε σάρκα και οστά στα τέλη του 2011, όταν στην εκρηκτική ελληνική πολιτική, προστέθηκε το υπάρχον μίγμα από υστέρηση στην οικονομία και μια δημοσιονομική θέση εκτός ελέγχου δημοσιονομική», σχολιάζει ο Atkins.

«Στην προσπάθεια να κρατήσει τον έλεγχο της κυβέρνησή του, ο τότε πρωθυπουργός της χώρας Γιώργος Παπανδρέου, άφησε άναυδους τους συναδέλφους του στην ευρωζώνη, προτείνοντας τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος σχετικά με την παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ. Ένα θέμα που συζητείτο μόνο κατ' ιδίαν στις κυβερνήσεις της Ευρώπης «βγήκε» στα ανοιχτά- δημιουργώντας τον νεολογισμό του Grexit για ένα γεγονός που δεν υπήρξε ποτέ καμία πρόθεση να συμβεί», προσθέτει ενώ στη συνέχεια εξηγεί πώς ο όρος αυτός εισήλθε στην οικονομία και έγινε ευρέως γνωστός.

«Το "Grexit" εμπνεύστηκε ο Ebrahim Rahbari, οικονομολόγος της Citigroup. Εμφανίστηκε πρώτη φορά σε έκθεση του Φεβρουαρίου που συνυπέγραψε με τον Willem Buiter, τον επικεφαλής οικονομολόγο της τράπεζας, όπου δίνονταν πιθανοτητες να εξέλθει η Ελλάδα 50% μέσα στους ερχόμενους 18 μήνες. Από τότε, το “Grexit” έχει γίνει κοινό νόμισμα. Από την αναζήτηση της λέξης στο Google προκύπτουν 1,2 εκατομμύρια αποτελέσματα. Δεν την βρίσκεις όμως στο λεξιλόγιο πολλών επισήμων ρυθμιστών της ευρωζώνης. Στο website της ΕΚΤ δεν υπάρχει καμία αναφορά στο “Grexit” – εκτός από ορισμένα σκανταλιάρικα σχόλια στο εκπαιδευτικό online παιχνίδι νομισματικής πολιτικής "€conomia"»

«Μέχρι στιγμής, το "Grexit" παραμένει γλωσσικό και όχι πραγματικό γεγονός. Η Ελλάδα έκανε όσα ήταν απαραίτητα για να κρατήσει τους διεθνείς πιστωτές με το μέρος της. Οι κυβερνήσεις της ευρωζώνης, ειδικά η γερμανική, αποφάσισαν ότι το κόστος της αναταραχής από το “Grexit” θα είναι υπερβολικά υψηλό. Και ο διοικητής της ΕΚΤ, Μάριο Ντράγκι, δεσμεύθηκε να κάνει ό,τι χρειαστεί για να προασπιστεί την ακεραιότητα της ευρωζώνης και να απομακρύνει τους κινδύνους μετατρεψιμότητας -όπως λέγονται με κώδικες οι κίνδυνοι διάλυσης. Το ευρώ, δήλωσε ο κ. Ντράγκι τον Αύγουστο, είναι αμετάκλητο», συνεχίζει ο αρθρογράφος των Financial Times.

«Και πάλι όμως το "Grexit" αρνήθηκε να εξαφανιστεί, δημιουργώντας μάλιστα και μιμητές. Το "Brexit" – ή η βρετανική έξοδος από την ΕΕ– μπήκε στο λεξικό των Ευρωπαίων ρυθμιστών, καθώς διογκώθηκε η ευρωσκεπτικιστική ψυχολογία στην Βρετανία, γεγονός που θα αποτελέσει μεγάλο ζήτημα το 2013. Δεν έδειξαν όλοι πάντως να άκουσαν τον κ. Ντράγκι. Ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών Γιάννης Στουρνάρας, δήλωσε την περασμένη εβδομάδα ότι η Αθήνα εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τον δυνητικό κίνδυνο να εξοστρακιστεί από το ευρώ. Ορισμένοι δίνουν ακόμη περισσότερες πιθανότητες: Οι οικονομολογοι της Citigroup βλέπουν τώρα πιθανότητα 60% για "Grexit" στους επόμενους 12-18 μήνες. Το "Grexit" θα συνεχίζει να κουδουνίζει στα αυτιά των υπερασπιστών του ευρώ», καταλήγει το άρθρο.

 

protothema.gr