Άδειες Παραγωγής για αιολικά πάρκα συνολικής ισχύος πάνω από 260 Μεγαβάτ ακυρώθηκαν μονομερώς μέσα στο 2012, από τις ίδιες τις εταιρείες που τις κατείχαν, καθώς οι εταιρείες έβλεπαν ότι δεν είναι συμφέρουσα πλέον η υλοποίησή τους. Από αυτές τις άδειες, ισχύς περίπου 100 Μεγαβάτ αφορούσε τον Γαλλικό κολοσσό EDF, ο οποίος επανεξέτασε το επενδυτικό πλάνο στη χώρα μας (το οποίο, πέραν των αιολικών, περιελάμβανε και πολύ ισχυρό χαρτοφυλάκιο στα φωτοβολταϊκά).

Σύμφωνα με τους φορείς της αιολικής βιομηχανίας, η οικειοθελής ακύρωση αδειών παραγωγής, σε συνδυασμό με την πραγματική εφαρμογή της υφιστάμενης νομοθεσίας (που επιβάλλει ανάκληση για όλες τις άδειες που καθυστερούν με ευθύνη του υποψήφιου παραγωγού), θα οδηγούσαν σε αποσυμφόρηση, καθώς θα μπορούσαν να καταργήσουν ακόμα και τα 2/3 των υφιστάμενων Αδειών Παραγωγής συνολικής ισχύος 27.000 Μεγαβάτ. Δεν θα χρειαζόταν έτσι να ληφθούν μέτρα όπως αυτά για τη μείωση της διάρκειας ισχύος των δεσμευτικών προσφορών σύνδεσης και την καταβολή υψηλών εγγυητικών επιστολών που περιλαμβάνονται στο νομοσχέδιο που παρουσίασε πρόσφατα το ΥΠΕΚΑ.

Ως γνωστόν οι Διαχειριστές ηλεκτρικού δικτύου ΑΔΜΗΕ και ΔΕΔΔΗΕ έχουν χορηγήσει πολλές δεσμευτικές προσφορές σύνδεσης έργων Α.Π.Ε. Αν και πολλά από αυτά τα έργα δεν θα υλοποιηθούν για διάφορους λόγους (αδειοδοτικούς, χρηματοδοτικούς κλπ.), οι χορηγηθείσες προσφορές σύνδεσης έχουν καλύψει σε πολλές περιοχές το ασφαλές όριο λειτουργίας του δικτύου. Έτσι υπάρχει ένας θεωρητικός κορεσμός στα χαρτιά και οι Διαχειριστές αρνούνται να χορηγήσουν άλλες δεσμευτικές προσφορές σύνδεσης. Ως λύση το ΥΠΕΚΑ προωθεί τη λύση να υποχρεωθούν όλες οι επιχειρήσεις που διαθέτουν δεσμευτική προσφορά σύνδεσης να προσκομίσουν εγγυητική επιστολή.

Αυξάνει το κόστος

Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι φορείς των αιολικών, η ρύθμιση αυτή:

1. Θα θέσει σε καθεστώς πίεσης τις επιχειρήσεις Α.Π.Ε οι οποίες είτε θα αναγκαστούν να εγκαταλείψουν την προσπάθεια ανάπτυξης των έργων τους είτε να πουλήσουν τις άδειες τους. Έτσι πολλές επιχειρήσεις θα οδηγηθούν σε έξοδο από την αγορά και θα ευνοηθούν ολιγοπωλιακές καταστάσεις με αποτέλεσμα το κλείσιμο της αγοράς και την εκτόξευση των τιμών των αδειών. Η ρύθμιση που προβάλλεται ως δήθεν εμπόδιο στο «εμπόριο αδειών», πετυχαίνει το ακριβώς αντίθετο.

2. Αγνοεί την πραγματική κατάσταση της οικονομίας και του τραπεζικού συστήματος.

3. Αυξάνει το κόστος ανάπτυξης και αφαιρεί πολύτιμους πόρους από τις επενδύσεις. Η ζητούμενη εγγυητική επιστολή απαιτείται σε ένα εξαιρετικά ανώριμο στάδιο όπου δεν έχει ακόμα ληφθεί οριστική επενδυτική απόφαση. Με βάση τα επίσημα στοιχεία του ΥΠΕΚΑ (Ιούνιος 2012) ο συντελεστής υλοποίησης (success factor) για τα αιολικά έργα που διαθέτουν δεσμευτική προσφορά σύνδεσης ή βρίσκονται σε πιο ώριμο στάδιο είναι 21,2%. Με βάση το τυπικό μέγεθος των αιολικών πάρκων απαιτείται εγγυητική επιστολή ύψους περί τα 50.000 €/MW. Το ανωτέρω σημαίνει ότι, εξαιτίας της συγκεκριμένης ρύθμισης, το πραγματικό πρόσθετο κόστος ανά τελικά υλοποιημένο MW είναι 230.000 €/MW δηλαδή αύξηση περί το 17% του σημερινού κόστους επένδυσης ή διπλασιασμό σχεδόν του κόστους ανάπτυξης των υλοποιημένων έργων.

Για τα έργα που διαθέτουν ήδη προσφορές σύνδεσης, τα ανωτέρω ποσά μειώνονται στο μισό παραμένοντας και πάλι υπερβολικά (αύξηση κόστους επένδυσης 8,5%).

Προτεινόμενη λύση

Η ορθολογική λύση, σύμφωνα πάντα με τους φορείς των ΑΠΕ είναι η εξής:

Πρέπει να χορηγηθούν άμεσα και άλλες δεσμευτικές προσφορές σύνδεσης σε νέα έργα Α.Π.Ε. σε όλης την Ελλάδα, μέχρι μια εύλογη υπερδέσμευση (overbooking) του διαθέσιμου ηλεκτρικού χώρου (π.χ. στο διπλάσιο) ανά περιοχή. Έτσι θα μεγιστοποιηθεί η πιθανότητα επιτυχίας της αναπτυξιακής προσπάθειας της χώρας με το ελάχιστο κόστος και θα υπάρξει μεγαλύτερη διαθεσιμότητα έργων στην αγορά (και άρα πτώση των τιμών των αδειών).

Προκειμένου να διασφαλιστεί ότι ο ΑΔΜΗΕ και ο ΔΕΔΔΗΕ δεν θα αντιμετωπίσουν το (ούτως ή άλλως απίθανο έως αδύνατο) ενδεχόμενο να υλοποιηθούν όλα τα έργα και να αδυνατούν να απορροφούν την παραγόμενη ενέργεια, στις νέες δεσμευτικές προσφορές που θα χορηγούν μέσω του overbooking στα νέα έργα θα περιλαμβάνεται ειδικός όρος σύμφωνα με τον οποίο, εάν κατά την λειτουργία των έργων εμφανιστεί πρόβλημα ασφάλειας του ηλεκτρικού συστήματος επειδή έχουν τελικά υλοποιηθεί περισσότερα έργα Α.Π.Ε. από όσα αυτό είναι δυνατό να δεχθεί, τότε τα έργα αυτά (με τον ειδικό όρο) θα περικόπτονται κατά προτεραιότητα μέχρι ενός ορίου. Τέτοιο μοντέλο έχει ήδη εφαρμοσθεί με επιτυχία στα αιολικά πάρκα της Θράκης και της Κρήτης.

Παράλληλα πρέπει:

· να αυξηθεί η διάρκεια ισχύος της δεσμευτικής προσφοράς σύνδεσης από 4 χρόνια που είναι σήμερα σε 6. Όταν παρέλθει η τετραετία, η δεσμευτική προσφορά σύνδεσης θα παραμένει σε ισχύ αλλά θα μεταπίπτει σε καθεστώς «ειδικού όρου», δηλ. αν υλοποιηθεί θα περικόπτεται κατά προτεραιότητα όταν υπάρχει πρόβλημα ασφάλειας.

· να παραταθούν αυτόματα όλες οι άδειες εγκατάστασης των έργων Α.Π.Ε. τουλάχιστον κατά δύο ακόμα έτη, προκειμένου να παραμείνουν ζωντανά πολλά ώριμα έργα προς όφελος της ανάπτυξης και του ανταγωνισμού.


energypress.gr