Στη δεκαετία του ’70, με την κατάκτηση της Σελήνης ακόμα φρέσκια, ένας ήταν ο επόμενος θαυμαστός στόχος του ανθρώπου: αποικίες στους γειτονικούς πλανήτες ή ακόμα και στο διάστημα, στη μέση του πουθενά!



Ο φιλόδοξος στόχος δεν έμοιαζε μακριά, και το Ames Research Center της NASA άρχισε να οραματίζεται πώς θα έμοιαζαν οι συμπαντικές κατοικίες του ανθρώπου.

Τρία ερευνητικά πρωτόκολλα ξεκίνησαν για ενδεχόμενες διαστημικές αποικίες και ζητήθηκε από καλλιτέχνες να απεικονίσουν τα ευρήματα των μελετών.



Οι μοναδικές εικόνες του μέλλοντος μοιάζουν ταυτόχρονα ρετρό και φουτουριστικές, με τη δουλειά του ευφάνταστου νου να συναντά τη σχεδόν παιδιάστικη αισιοδοξία.

Οι σφαιρικοί κατοικήσιμοι χώροι ήταν σχεδιασμένοι να φιλοξενούν μέχρι και 10.000 ανθρώπους, δίνοντας μια καλή πρώτη ύλη σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας, όπως το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» του Κιούμπρικ!



Η φυγόκεντρος δύναμη των διαστημικών σταθμών ήταν απολύτως απαραίτητη για να δημιουργηθούν συνθήκες διαβίωσης παρόμοιες με τη βαρύτητα…

Κι αν οι σύγχρονοι διαστημικοί σταθμοί μοιάζουν φτωχότεροι και λιγότερο εντυπωσιακοί από τα σχέδια του ’70, είναι γιατί προορίζονται για ερευνητικούς σκοπούς κι όχι για να μετατραπούν σε κατοικήσιμα σπίτια για γενιές και γενιές ανθρώπων…

techit.gr