Η λίστα Λαγκάρντ και οι ποινικές και πολιτικές ευθύνες που προκύπτουν είναι αναμφισβήτητα μεγάλες και βαρυσήμαντες.

Αν μη τι άλλο έπρεπε να δοθεί ένα τέρμα, σε αυτό το «σήριαλ», το οποίο αποτελεί και απαίτηση της κοινωνίας, διότι για αρκετό καιρό έμεναν οι λίστες στα συρτάρια Υπουργών, με ανόητα και παιδαριώδη προσχήματα, υποβαθμίζοντας τη νοημοσύνη του ελληνικού λαού.

Σε αυτή τη μέχρι σήμερα αντιμετώπιση του ζητήματος, και τηρώντας το «κοινωνικό συμβόλαιό» της με τον ελληνικό λαό, η Νέα Δημοκρατία ζήτησε την παραπομπή της υπόθεσης σε προανακριτική επιτροπή της Βουλής, κάτι που αποτελούσε και προεκλογική δέσμευση.

Στην πρόθεση αυτή, κανείς να μη μείνει πλέον στο απυρόβλητο και οι πύλες της Δικαιοσύνης να ανοίξουν οριστικά για όσους έκλεψαν, εξαπάτησαν ή δεν σεβάστηκαν τον όρκο τους, ο ΣΥΡΙΖΑ επιδίδεται σε ένα πολιτικό τυχοδιωκτισμό, εκφράζοντας μια άλλη άποψη. Μια άποψη, δίχως άποψη. Με μεγαλόστομες δηλώσεις, πλήρεις από προπαγάνδα, με μοναδικό στόχο να προκαλέσουν εντυπώσεις και να πείσουν για την ωριμότητα του πολιτικού αυτού μορφώματος να παίξει κυβερνητικό ρόλο.

Είναι πλέον σαφές ότι ο ΣΥΡΙΖΑ ποντάρει στην αποσταθεροποίηση και την διάλυση για να αποκομίσει ίδια «οφέλη» που ενδεχομένως θα προκύψουν. Όσοι όμως κοντόφθαλμοι, ορέγονται να κυβερνήσουν τα συντρίμμια που οι ίδιοι θα προκαλέσουν, αγνοώντας το καλό της Πατρίδας και παραγνωρίζοντας ότι ο λαός αναζητά σταθερότητα και προσανατολισμό, μοιραία, παραγκωνίζονται από το πολιτικό γίγνεσθαι.

Τα κόμματα της αντιπολίτευσης στις πιο ιδανικές συνθήκες γι' αυτά, καθ' όλη τη διάρκεια της μεταπολιτευτικής περιόδου, αδυνατούν να δημιουργήσουν ένα ορατό και μη αμφισβητούμενο κοινωνικό ρεύμα υπέρ τους.

Βέβαια, με τις εμπρηστικές και άστοχες δηλώσεις των στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, δίνεται μια σαφέστατη άποψη, για το πώς θα διαχειρίζονταν τα δημόσια θέματα. Οι δηλώσεις του Γ.Γ. του ΣΥΡΙΖΑ ότι «ο ελληνικός λαός θα επανακτήσει την περιουσία του», γενικώς και αορίστως, αναφερόμενος στο λιμάνι του Πειραιά και την επένδυση της COSCO, καθώς και του κ. Διαμαντόπουλου, «ότι ταυτίζεται με τη βίλα Αμαλία και ο αναρχικός είναι άμεσα δημοκράτης» κρύβουν σοβαρότατους κινδύνους για την Δημοκρατία και τον Κοινοβουλευτισμό.

Και μετά διερωτάται ο κ. Τσίπρας σε συνέντευξη του λέγοντας, «διακρίνω κι εγώ μια στασιμότητα και μια κάμψη στις αποδόσεις του ΣΥΡΙΖΑ και μια κάμψη στη δυναμική του στην κοινωνία»
«Όταν διαφωνείς γιατί δεν αντέχεις να συμφωνείς πρέπει να είσαι έτοιμος για τις συνέπειες».

Αυτά προκύπτουν από τον λατινοαμερικάνικο χορό της αντιπολίτευσης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ κυρίως, οφείλει να αντιληφθεί ότι το «αντιμνημόνιο» έδωσε όσα μπορούσε κι ότι δεν μπορεί να προσφέρει κάτι άλλο, και ότι η ταύτιση με την βία και την αναρχία και η υπεράσπισή τους, δεν αρμόζει με τον θεσμικό ρόλο του ως αντιπολίτευση, προσεγγίσεις που αν μη τι άλλο δυναμιτίζουν την κοινωνία.

Και εάν αυτές οι προσεγγίσεις κάνουν ζημιά στον ΣΥΡΙΖΑ και τον κ. Τσίπρα, θα πρέπει να απασχολήσει τον ίδιο και την ηγετική ομάδα του.

Το σίγουρο όμως είναι, ότι κάνει ζημιά σε μια χώρα που χρειάζεται στοιχειώδη πολιτική σταθερότητα και ηρεμία.

Αν ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει να λογίζεται δημοκρατικό κόμμα και όχι σύνολο γκρουπούσκουλων και συνονθύλευμα αλλοπρόσαλλων συνιστωσών, πρέπει, τουλάχιστον, να αποκηρύξει την ανομία και τη βία των κουκουλοφόρων, ειδάλλως θα τον αποκηρύξει ο ελληνικός λαός και η Δημοκρατία.

Λευτέρης Αυγενάκης
Βουλευτής Ηρακλείου ΝΔ