Προβολή δύο ταινιών αφιερωμένες στην «Μάχη του Στάλινγκραντ» από την Κομματική Οργάνωση Ηρακλείου, σήμερα Τετάρτη 13 Μάρτη 2013, 7μμ, στον κινηματογράφο Βιτσέντζο Κορνάρο με ελεύθερη είσοδο.

"Η Κ.Ο. Ηρακλείου θα πραγματοποιήσει το επόμενο διάστημα μία σειρά εκδηλώσεων αφιερωμένες στην Μεγάλη Αντιφασιστική Νίκη των Λαών που γιορτάζεται στις 9 Μάη, ημέρα που ο Κόκκινος Στρατός ύψωσε την σημαία της ΕΣΣΔ στο Ράιχσταντ. 

Στα πλαίσια αυτής της δραστηριότητας, την Τετάρτη 13 Μάρτη, στον κιν/φο Βιτσέντζο Κορνάρο θα προβληθούν 2 ταινίες του VLADIMIR PETROV με θέμα την μάχη του Στάλινγκραντ, οι οποίες αποτελούν 2 μέρη της ίδιας ταινίας. 

Το Α΄ μέρος της «ΜΑΧΗΣ ΤΟΥ ΣΤΑΛΙΝΓΚΡΑΝΤ», τιτλοφορείται «ΟΥΤΕ ΒΗΜΑ ΠΙΣΩ» και το Β΄ μέρος «Η ΝΙΚΗ». Το επικό αυτό δράμα γυρίστηκε στην Σοβιετική Ένωση το 1949 και διατηρεί την αυθεντικότητά του σε σχέση με τα ιστορικά γεγονότα της εποχής.

Στις 2 Φλεβάρη συμπληρώθηκαν 70 χρόνια από τη Μάχη του Στάλινγκραντ, που ξεκίνησε τον Ιούνη του 1942 και αποτέλεσε μια από τις πιο λαμπρές σελίδες που έγραψε ο Κόκκινος Στρατός και ο σοβιετικός λαός κατά τη διάρκεια του Β` Παγκοσμίου Πολέμου, κάτω από την καθοδήγηση του Κομμουνιστικού Κόμματος της Σοβιετικής Ένωσης. 

Άλλωστε, ο ηγέτης της Σοβιετικής Ενωσης, Ι.Β. Στάλιν, χαρακτήρισε ως «τη μεγαλύτερη στην ιστορία των πολέμων». Το Στάλινγκραντ, δεν ήταν απλά μια ακόμη μάχη στο θέατρο του Β' Παγκόσμιου Πολέμου. Δεν ήταν καν μια από τις κρίσιμες μάχες. Ήταν η μάχη εκείνη που έκρινε όχι μόνο τα αποτελέσματα των μαχών του Ανατολικού Μετώπου, αλλά τη συνολική έκβαση του Πολέμου. 

Από εκείνο το σημείο και έπειτα ο Κόκκινος Στρατός, απέκτησε την πρωτοβουλία των στρατιωτικών επιχειρήσεων και δεν την έχασε μέχρι το τέλος του πολέμου. Ήταν εκείνο το σημείο καμπής, που άλλαξε τη ροή του πολέμου. Δεν έδωσε «φτερά» μόνο στα συμμαχικά στρατεύματα, αλλά και στο σύνολο των εθνικοαπελευθερωτικών κινημάτων που δρούσαν στις κατεχόμενες από τη χιτλερική Γερμανία χώρες.

Είναι γεγονός ότι το κύριο βάρος του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου το επωμίστηκε η Σοβιετική Ένωση. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος προετοιμαζόταν ήδη από τη λήξη του πρώτου και η ηττημένη Γερμανία επανεξοπλιζόταν με αμερικανικά, αγγλικά και γαλλικά κεφάλαια προκειμένου να στραφεί κατά της ΕΣΣΔ. 

Σκοπός, η ανατροπή του σοσιαλισμού, η κατάληψη των εδαφών της ΕΣΣΔ και το μοίρασμά τους ανάμεσα στις τότε ιμπεριαλιστικές δυνάμεις. Ο ίδιος ο Χίτλερ άλλωστε είχε δηλώσει: «Κύριο καθήκον της Γερμανίας, σκοπός της ζωής μου και έννοια της ύπαρξης του εθνικοσοσιαλισμού είναι η εξόντωση του μπολσεβικισμού». Βεβαίως, η πραγματικότητα δεν εξελίχθηκε έτσι ακριβώς…

Η Σοβιετική Ένωση υποχρεώθηκε να διεξαγάγει έναν πόλεμο που προκάλεσε ο ιμπεριαλισμός και που η ίδια, βεβαίως, δεν τον ήθελε. Διεξήγαγε έναν πόλεμο δίκαιο. Το γεγονός ότι επιδίωξε και βοήθησε να αξιοποιήσουν λαϊκά αντιστασιακά κινήματα στην Ευρώπη την ήττα του «Αξονα», για να ανοίξουν δρόμο για το σοσιαλισμό, πρέπει να υπολογιστεί στη θετική στάση της προς όφελος των λαών. Κι εξάλλου οι λαοί υπέφεραν από το σύνολο των καπιταλιστικών κρατών, των εμπρηστών του πολέμου.

Το σημαντικότερο απ' όλα, όμως, γι' αυτήν την εκπληκτική εποποιία, ήταν ο ρόλος του Κόμματος των Μπολσεβίκων. Να τι γράφει ο Α.Μ. Βασιλιέφσκι, Α' στρατάρχης της ΕΣΣΔ και εκ των πρωταγωνιστών της νίκης: «Η ψυχή της άμυνας του Στάλινγκραντ ήταν το Κομμουνιστικό Κόμμα. Το κόμμα ήταν που κατηύθυνε όλες τις προσπάθειες του λαού και του στρατού στην υπεράσπιση της γραμμής του Βόλγα, ενέπνευσε τους μαχητές σε ηρωικά κατορθώματα» (Α.Μ. Βασιλιέφσκι: «Απομνημονεύματα, εκδόσεις ΣΕ, σελ. 349).

Η μεγαλύτερη και φονικότερη μάχη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και της παγκόσμιας ιστορίας γενικότερα. Υπολογίζεται ότι πάνω από 1.500.000 άνθρωποι (στρατιώτες και πολίτες) έχασαν τη ζωή τους. Όταν κάνουμε λόγο για «Μάχη του Στάλινγκραντ», εννοούμε μια σειρά πολεμικών συγκρούσεων μεταξύ Γερμανών και Σοβιετικών, που έλαβαν χώρα από τις 23 Αυγούστου 1942 έως τις 2 Φεβρουαρίου 1943 στα περίχωρα και στο κέντρο της πόλης του Στάλινγκραντ (νυν Βόλγκογκραντ).

Η μάχη του Στάλινγκραντ συνοπτικά παρουσιάζει τις εξής φάσεις:

Στις 28 Ιούνη 1942, οι Γερμανοί πέρασαν στην επίθεση και ύστερα από σφοδρές μάχες ο σοβιετικός στρατός κατάφερε να τους σταματήσει στο Βορονέζ. Έτσι το κύριο βάρος του πολέμου μεταφέρθηκε νοτιότερα προς την κατεύθυνση του Στάλινγκραντ.

Η μάχη για την πόλη άρχισε στις 17 Ιούλη του 1942 στον ποταμό Τσιρ. Το αμυντικό στάδιο της Μάχης του Στάλινγκραντ κράτησε ως τις 18 Νοέμβρη 1942, αλλά το Σεπτέμβρη η πόλη κινδύνεψε να κυριευτεί από τον εχθρό, αφού αυτός κατάφερε να περάσει στο εσωτερικό της και να φτάσει ως το κέντρο της. 

Μάλιστα, το ραδιόφωνο του Βερολίνου έσπευσε να ανακοινώσει πως το Στάλινγκραντ έπεσε. Παρόμοιες ανακοινώσεις βγήκαν και στις κατεχόμενες χώρες, όπως και στην Ελλάδα όπου μεταξύ άλλων κυκλοφόρησε πλατιά προκήρυξη με τίτλο «Έπεσε το Στάλινγκραντ».

Οι μάχες δίνονταν πια όχι συνοικία τη συνοικία, αλλά σπίτι το σπίτι, όροφο με όροφο…

Στις 12 Σεπτέμβρη του 1942 - κι ενώ οι μάχες στο Στάλινγκραντ δίνονταν σώμα με σώμα, σε κάθε σπιθαμή γης της πόλης - οι στρατηγοί Ζούκοφ και Βασιλιέφσκι πέταξαν προς τη Μόσχα για να συναντήσουν τον Στάλιν. Στη συνάντηση εκείνη σχεδιάστηκε η επιχείρηση «Ουρανός», στόχος της οποίας ήταν η προετοιμασία του Κόκκινου Στρατού ώστε να αντεπιτεθεί, να σπάσει τον κλοιό του αντιπάλου και να περικυκλώσει τις δυνάμεις του. Ταυτόχρονα, αποφασίστηκε να μελετηθεί περαιτέρω μια τέτοια επιχείρηση και να κρατηθεί απόλυτη μυστικότητα.

Στα τέλη Σεπτέμβρη πραγματοποιήθηκε και νέα συνάντηση των στρατηγών με τον Στάλιν, εξετάστηκαν όλες οι λεπτομέρειες και από μέρους του σοβιετικού ηγέτη δόθηκε η τελική έγκριση της επιχείρησης.

Στις 19 Νοέμβρη του 1942, ο σοβιετικός στρατός πέρασε στην αντεπίθεση και ως τις αρχές του Γενάρη είχε καταφέρει να αντιστρέψει πλήρως την κατάσταση θέτοντας σε κλοιό τα εχθρικά στρατεύματα τα οποία και κάλεσε να παραδοθούν με τελεσίγραφο που απέστειλε στις 8 Γενάρη 1943.

Στα τέλη Γενάρη 1943, ο διοικητής της 6ης Στρατιάς φον Πάουλους παραδόθηκε, μαζί με 91 χιλιάδες άντρες, εκ των οποίων 24 στρατηγοί, 2.500 αξιωματικοί.

Στις 2 Φλεβάρη 1943, οι σοβιετικές δυνάμεις είχαν συλλάβει ή συντρίψει κάθε ναζιστική εστία αντίστασης στην περιοχή.

Στα χέρια του Κόκκινου Στρατού είχαν πέσει 5.762 κανόνια, 1.312 όλμοι, 12.701 πολυβόλα, 156.987 τουφέκια, 10.722 αυτόματα, 744 αεροσκάφη, 1.666 άρματα μάχης, 261 τεθωρακισμένα οχήματα, 80.438 φορτηγά, 10.679 μοτοσικλέτες, 240 τρακτέρ, 571 ρυμουλκά, τρία τεθωρακισμένα τραίνα και άλλος στρατιωτικός εξοπλισμός. 

Οι ναζί είχαν χάσει στα πεδία των μαχών πολύ μεγαλύτερο μέρος του στρατιωτικού εξοπλισμού τους καθώς και πάνω από 800 χιλιάδες άντρες. Οι Σοβιετικοί από την πλευρά τους είχαν ασυγκρίτως μεγαλύτερες απώλειες: 478.741 νεκρούς και 650.000 τραυματίες, στρατιώτες και πολίτες. 

H Μάχη του Στάλινγκραντ αποτέλεσε σημείο καμπής στην πολεμική αναμέτρηση μεταξύ Γερμανίας και Σοβιετικής Ένωσης. Εξολόθρευσε πολύτιμες στρατιωτικές δυνάμεις για τον Χίτλερ και ταπείνωσε τη γερμανική πολεμική μηχανή.

Η ροή του πολέμου είχε αλλάξει ριζικά…"