Για πρώτη φορά στην ιστορία του Εμπορικού Συλλόγου Χανίων, διαδραματίστηκαν διαδικασίες ντροπής που δεν συνάδουν με την ιστορία του αλλά και με το κοινό αίσθημα.

Διαδικασίες που θυμίζουν δυστυχώς πραξικόπημα. Πως αλλιώς να το χαρακτηρίσεις όταν πέντε μέλη του Συλλόγου που πριν πέντε μόλις μήνες είχαν εκλέξει την τωρινή διοίκηση, την ανατρέπουν με «κανονιστικό τρόπο» τώρα, με δικαιολογία την σωτηρία του Συλλόγου. Όλα αυτά δημιουργούν μία σειρά λογικών ερωτημάτων όπως:

• Είναι τα ίδια άτομα που εξέλεξαν την τωρινή διοίκηση ή άλλα ; Αφού θεωρούν ότι τέλος πάντων έκαναν λάθος την πρώτη φορά τι μας διασφαλίζει ότι δεν έκαναν και τώρα;

• Eαν υπήρχε θέμα εμπιστοσύνης προς το προεδρείο γιατί δεν τέθηκε στην διάθεση της Γενικής Συνέλευσης με απόλυτα δημοκρατικό και διαφανή τρόπο;

• Γιατί προτιμήθηκε η ανατροπή του Προεδρείου με πραξικοπηματικό τρόπο με απλή γνωμάτευση νομικού συμβούλου της ΕΣΕΕ;

• Για ποιο λόγο δεν παρουσιάστηκε η γνωμάτευση δημοσίως αλλά θα προσκομιστεί σε κάποια δικονομική διαδικασία; Αυτό σημαίνει ότι οι πέντε «εθνοσωτήρες» είναι έτοιμοι για δικαστική διαμάχη; Σε τελική ανάλυση αυτό θέλει ο Χανιώτης έμπορος ο οποίος κολυμπά στο αίμα σήμερα;

• Αυτός είναι σε τελική ανάλυση ο ρόλος της ΕΣΕΕ; Να βοηθάει στην διάλυση των Εμπορικών Συλλόγων ή στην ενδυνάμωσή τους; Εδώ κάποια στιγμή πρέπει να δούμε και τον ακριβή ρόλο της ΕΣΕΕ και να κάνουμε μία αποτίμηση - πάντα με τους όρους της αγοράς – κόστους προς απόδοση

• Είναι αλήθεια ότι οι πέντε «εθνοσωτήρες» είναι οι εξής τέσσερις γιατί ο πέμπτος δεν έχει δικαίωμα να είναι μέλος του Εμπορικού Συλλόγου αλλά του Εργατικού Κέντρου; Δηλαδή η πλειοψηφία υφίσταται σε τελική ανάλυση ή όχι; Εάν δεν υφίσταται η ευθύνη είναι τεράστια.

Επειδή στην δημοκρατία δεν υπάρχουν αδιέξοδα και το μεγαλύτερο όπλο της είναι ο διάλογος, όλα τα μέλη του Εμπορικού Συλλόγου έχουν την ευθύνη και την υποχρέωση να να βρούν λύση, δημοκρατική, βιώσιμη, αποτελεσματική και έντιμη.

Ο Χανιώτης έμπορος δεν αντέχει άλλο. Καθημερινά καταστρέφεται και βλέπει την μοναδική φωνή και όπλο που έχει, τον Εμπορικό Σύλλογο, να είναι ένα πιόνι σε μία ευρύτερη πολιτικοκοινωνική σκακιέρα έτοιμο να θυσιαστεί.

Να διευκρινίσω ότι σαφώς δεν είμαι αντίθετος σε διορθωτικές ενέργειες που θα έκαναν δυνατότερη και αποτελεσματικότερη την παρουσία του Συλλόγου.

Είμαι κάθετα αντίθετος όμως σε αντιδημοκρατικές διαδικασίες και σε συνδικαλιστικούς κανιβαλισμούς. Οι ενέργειες αυτές αποδυναμώνουν την φωνή των εμπόρων όταν το ίδιο τους το όργανο αυτοαπαξιώνεται θεσμικά. Τι άλλο να πει κανείς; Απλά κρίμα και ντροπή.

Ιπποκράτης Μανουδάκης
Mέλος Εμπορικού Συλλόγου Χανίων