Μερικές εκατοντάδες ευρωπαίοι –έως και 600 σύμφωνα με υπολογισμούς– πολεμούν με στο πλευρό των σύρων ανταρτών για να πολεμήσουν κατά των κυβερνητικών δυνάμεων, αποκαλύπτεται σε έκθεση.

«Ένας αριθμός μεταξύ 140 με 600 Ευρωπαίων έχουν μεταβεί στη Συρία από τις αρχές του 2011, που αντιστοιχεί σε ποσοστό 7 με 11% των ξένων μαχητών», επισημαίνεται στην έκθεση του Διεθνούς Κέντρου Μελετών για τη Ριζοσπαστικοποίηση (ICSR) του King’s College του Λονδίνου.

Τα στοιχεία αυτά βασίζονται σε «450 διαφορετικές πηγές, που προέρχονται από αραβικά και δυτικά μέσα ενημέρωσης, καθώς και στις ενημερώσεις για τους θανάτους ‘μαρτύρων’ που παραθέτουν οι ιστοσελίδες των τζιχαντιστών».

Η διαφορά στην εκτίμηση (140 με 600) οφείλεται στην ερμηνεία των πηγών: ο χαμηλός αριθμός βασίζεται στα επιβεβαιωμένα στοιχεία, ο υψηλότερος στις κυβερνητικές εκτιμήσεις και στα δεδομένα των μέσων ενημέρωσης.

Στην έκθεση, ο συνολικός αριθμός των ξένων μαχητών εκτιμάται ότι κυμαίνεται από 2.000 έως 5.500.

Οι Ευρωπαίοι μαχητές προέρχονται από 14 χώρες, μεταξύ των οποίων η Γαλλία (30 έως 92 μαχητές), η Γερμανία (από 3 έως 40), η Βρετανία (28 έως 132), η Ιρλανδία (26), το Βέλγιο (14 έως 85), η Δανία (3 έως 78) και η Ολλανδία (από 5 έως 107). Η Ισπανία, η Σουηδία, το Κόσοβο, η Φινλανδία, η Βουλγαρία, η Αυστρία και η Αλβανία κατονομάζονται επίσης στην έκθεση, όμως ο αριθμός των μαχητών που προέρχονται από αυτές είναι μικρότερος από δέκα.

«Μεταξύ 70 και 441 Ευρωπαίων βρίσκονται ακόμη στη Συρία», γεγονός από το οποίο «τεκμαίρεται ότι η πλειονότητα των Ευρωπαίων που έχουν μεταβεί εκεί εξακολουθούν και πολεμούν», προσθέτει το ICSR.

Στην ίδια μελέτη υπογραμμίζεται πως δεν είναι όλοι οι ξένοι που πολεμούν στη Συρία ισλαμιστές και πως οι λόγοι που συχνά επιστρατεύονται για να δικαιολογήσουν την εκλογή τους αυτή είναι «οι φρικαλέες εικόνες του πολέμου», οι «ιστορίες που διηγούνται τις ωμότητες που διαπράττουν οι κυβερνητικές δυνάμεις» και η «εντύπωση μίας απουσίας υποστήριξης από την πλευρά των αραβικών και των δυτικών χωρών».

«Όλα τα ανταρτικά κινήματα στη Συρία δεν είναι τζιχαντιστές και όλες οι ομάδες των τζιχαντιστών δεν έχουν δεσμούς με την Αλ Κάιντα» και «μόνον ένας μικρός αριθμός τους θεωρείται πιθανόν να συμμετάσχουν σε τρομοκρατικές πράξεις μετά την επιστροφή τους στην Ευρώπη», υποστηρίζει ο Άαρον. Γ. Ζέλιν, συντάκτης της έκθεσης.

«Θα ήταν λάθος να συμπεράνει κανένας πως τα πρόσωπα που εκπαιδεύτηκαν και πολέμησαν στη Συρία δεν θα αποτελούσαν μία δυνητική απειλή» στο μέλλον, προσθέτει.

in.gr