Μια υπόθεση που κινείται μέσα στους θρύλους, στο χωριό Αγκουσελιανά Ρεθύμνου, ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει τις τελευταίες μέρες μια ευρύτατη συζήτηση που ξεπέρασε και τα όρια του οικισμού και κινητοποίησε τις αστυνομικές Αρχές για την ύπαρξη ή όχι… χρυσού στη μικρή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη θέση «Μαρκαρίνα».

Ακολουθώντας αυτούς τους θρύλους, άγνωστοι τη νύχτα της 2ας Απριλίου, μπήκαν στο ναό και σε τμήμα του κοντά στο ιερό έσκαψαν την πλακόστρωση σε μικρή ακτίνα, αναζητώντας… «το χρυσάφι που άφησαν οι Τούρκοι φεύγοντας».

Ανάλογη επιχείρηση εντοπισμού του «μεγάλου θησαυρού», πραγματοποίησαν άγνωστοι πριν «από τριάντα χρόνια», αυτή τη φορά μέσα στο ιερό!

Οι φήμες, που Μια υπόθεση που κινείται μέσα στους θρύλους, στο χωριό Αγκουσελιανά Ρεθύμνου, ήταν η αφορμή για να ξεκινήσει τις τελευταίες μέρες μια ευρύτατη συζήτηση που ξεπέρασε και τα όρια του οικισμού και κινητοποίησε τις αστυνομικές

Αρχές για την ύπαρξη ή όχι… χρυσού στη μικρή εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, στη θέση «Μαρκαρίνα». προέρχονται και ακούγονται κατά καιρούς στη μικρή κοινωνία, συνήθως από αλαφροΐσκιωτους, φέρνουν κάτοικο των κοντινών Ατσιπάδων, που και αυτός έψαχνε τον… χρυσό πριν δεκάδες χρόνια, όταν επιχείρησε να άκουσε τη φωνή από ψηλά να τον… προειδοποιεί και να του αλλάζει τα σχέδια: «Κερί, λιβάνι δεν κρατάς, στον Άη Γιώργη τι ζητάς;».

Σήμερα, λοιπόν, με αφορμή την… κινητικότητα για την ανεύρεση του πλούτου, ένας γέροντας των Αγκουσελιανών διατύπωσε σε ομήγυρη το… κρίσιμο ερώτημα: «Λες μωρέ να έχομε το χρυσάφι στα πόδια μας και να έρχονται να μας το πάρουν; Ιντα λες…»

Ο πρώτος, πάντως, που ενημερώθηκε για τις νυχτερινές (μακριά από την κοινή θέα)… ανασκαφές ήταν ο εφημέριος Γιώργης Σπυρλιδάκης από τον επίτροπο της ενορίας Στέλιο Νικητάκη.

Όμως από τις μέχρι τώρα ενδείξεις, δεν είναι σε θέση να εξάγει ασφαλές συμπέρασμα για τις προθέσεις των ανασκαφέων. «Η παράδοση», δηλώνει, «θέλει στο σημείο που βρίσκεται ο ναός να υπήρχε νομισματοκοπείο.

Είχαν σκάψει και πριν τριάντα χρόνια, εκείνη τη φορά στο χώρο μέσα στο ιερό. Τώρα έψαξαν σε άλλο σημείο κοντά στο ιερό και πάλι. Βρήκαν, δε βρήκαν κάτι δεν το γνωρίζω και δεν το γνωρίζει και κανείς ενορίτης μου! Δεν μπορώ να ξέρω τα κίνητρά τους, μόνο ο Θεός και αυτοί τα γνωρίζουν. Δε φοβήθηκαν το Θεό και τον άγιο;»

Το τοπωνύμιο «Μαρκαρίνα» βρίσκεται στη δυτική πλευρά των Αγκουσελιανών, είναι των Ελληνιστικών χρόνων και λέγεται ότι υπάρχουν ίχνη του οικισμού.

Εκεί υπήρχε μια από τις εκατό πόλεις της Κρήτης με δικό της νομισματοκοπείο. Στα νεότερα χρόνια, οι κάτοικοι έχτισαν το ναό του Αγίου Γεωργίου «για να προστατεύει την περιοχή» και ακούγονται ακόμη από στόμα σε στόμα θρύλοι και παραδόσεις, που οι μεν τις υιοθετούν και οι άλλοι τις απορρίπτουν.

«Δεν μπορώ να εκφράσω άποψη με όσα που ακούγονται, γιατί δεν έχουμε κάτι χειροπιαστό. Ξέρουμε αν και στην πρόσφατη ανασκαφή βρέθηκε τίποτα; Όμως εκείνο που ακούγεται, χωρίς όμως μέχρι τώρα να γνωρίζω εάν υπάρχουν κάποια έγγραφα ή υπολείμματα οικισμού, είναι ότι στη θέση ανάμεσα στην Αγία Ειρήνη και στον Άγιο Μάρκο που είναι η τοποθεσία «Μαρκαρίνα», φεύγοντας οι Τούρκοι άφησαν το χρυσάφι τους.

Του Μανόλη Παντινάκη
madeincreta.gr