Το νέο project «Portraits of Greece in Crisis» τραβάει τα βλέμματα για την αυθεντικότητά του και κερδίζει τις εντυπώσεις για την ρεαλιστικότητά του. Νέοι άνθρωποι περιγράφουν την κατάσταση της σημερινής Ελλάδας και σκιαγραφούν το «πορτρέτο της κρίσης», μέσα από τις πραγματικές ιστορίες ανθρώπων που έχουν πληγεί από αυτήν.

Οι πρωταγωνιστές του «Portraits of Greece in Crisis»

Η τυφλή εργαζόμενη Αγγελική, ο άνεργος 23χρονος Χρήστος, φοιτητής αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ, ο 15χρονος μετανάστης Κιαλό, οι αγρότες που παλεύουν για την αυτοδιάθεση των προϊόντων τους και χιλιάδες άλλοι άνθρωποι που προσπαθούν να επιβιώσουν υπό αντίξοες συνθήκες, αφηγούνται τη ζωή τους, τα προβλήματά τους και τις ελπίδες τους.

Η Αγγελική

Σε ένα από τα ντοκιμαντέρ του «Portraits of Greece in Crisis» η Αγγελική [βίντεο], τυφλή και εργαζόμενη σε δημόσιο νοσοκομείο περιγράφει το σοβαρό πρόβλημα διαβίωσης που έχει πλέον από τις περικοπές στους μισθούς και τις συντάξεις των ΑΜΕΑ.

Παρ' όλα αυτά, νιώθει άσχημα που εκείνη έχει τη δουλειά της, ενώ τόσοι άνθρωποι γύρω της είναι άνεργοι. «Σαν να μη φτάνει η κρίση με τις περικοπές, εγώ θα πρέπει να νιώθω ένοχη γιατί έχω μια δουλειά και ένα μισθό, παρόλο που είμαι σε ευαίσθητη κοινωνική ομάδα. Νιώθω τύψεις απέναντι στους ανθρώπους που δεν έχουν μια αναπηρία για να μπορούν να έχουν πρόσβαση στη δουλειά, όπως είχα εγώ».

Ο Κιαλό

Άλλο ένα «πρόσωπο» στο ντοκιμαντέρ είναι ο 15χρονος Κιαλό Αμαντού [βίντεο], ο οποίος έχει έρθει από τη Γουινέα στην Ελλάδα με το ελπίδα μιας καλύτερης ζωής. Το σπίτι του είναι μια εγκαταλελειμμένη αποθήκη στο κέντρο της Αθήνας και δουλεύει ως ρακοσυλλέκτης.

«Όταν έχω δύο ευρώ πηγαίνω στο σούπερ μάρκετ και αγοράζω ψωμί, γυρίζω σπίτι και φτιάχνω καφέ. Πρωί και βράδυ πίνω καφέ. Καθόλου φαγητό». Ο ρατσισμός, όμως, είναι άλλο ένα μεγάλο αγκάθι στη ζωή του Κιαλό. «Ακόμα και στο λεωφορείο αν μπουν μετανάστες όλος ο κόσμος κάνει πέρα».

Το ντοκιμαντέρ προωθεί και την προσπάθεια μιας ομάδας παραγωγών αγροτικών προϊόντων στην Πετρούπολη να διαθέσει χωρίς μεσάζοντες τα προϊόντα της, μέσα από την ομάδα «Σπάμε τους μεσάζοντες».

Η αποψη της ομάδας του ντοκιμαντέρ

Ο σκηνοθέτης και δημοσιογράφος Γιάννης Βάκρινος και η φοιτήτρια αρχιτεκτονικής, Μαριάννα Καραλιόλιου, ήταν η αρχική «κινητήριος δύναμη» αυτής της ενδιαφέρουσας δουλειάς, οι οποίοι, όμως, σήμερα πλαισιώνονται από αρκετούς εθελοντές που στηρίζουν και πιστεύουν σε αυτή την προσπάθεια.

Μέχρι στιγμής, η ομάδα έχει δημιουργήσει πέντε ντοκιμαντέρ μικρού μήκους με θέμα την κρίση. Ο Γιάννης Βάκρινος αναφέρει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ:

«Θέλαμε να δημιουργήσουμε ένα ντοκιμαντέρ για την ελληνική κρίση, ωστόσο μια μεγάλου μήκους ταινία θα μας περιόριζε. Η ζωή και η κρίση τρέχουν γρήγορα. Οπότε αποφασίσαμε να φτιάξουμε μια πλατφόρμα, που να μπορούμε να την επικαιροποιούμε, και στήσαμε ένα παζλ από πορτρέτα της κρίσης».

Ο φόβος και ο φασισμός της κρίσης

«Ο φόβος είναι το αντιπροσωπευτικό πρόσωπο της κρίσης. Ο φόβος των εργαζομένων που είναι εν δυνάμει άνεργοι. Ο φόβος των ανέργων για το αύριο. Ο φόβος των καταθετών που φοβούνται ότι θα χάσουν τα λεφτά που μαζεύουν μια ζωή. Το φόβο τον συναντάς παντού. Το πορτρέτο της κρίσης περιλαμβάνει επίσης το φασισμό. Από το φασισμό του να κόβεις το ρεύμα σε αυτόν που δεν έχει να πληρώσει μέχρι το φασισμό της Χρυσής Αυγής».

Ποια είναι η απάντηση στην κρίση;

«Η αλληλεγγύη. Αυτή μόνο μας έχει κάνει χαρούμενους. Πρόσφατα στο Πέραμα συναντήσαμε μια συλλογικότητα ανέργων, τα μέλη της οποίας βοηθούν όσους βρίσκονται σε ακόμα χειρότερη κατάσταση. Επίσης, κάποιος επιστήμονας μας έστειλε την ιστορία του ότι μέσα στην κρίση κατάφερε να φτιάξει κάτι χωρίς καμία χρηματοδότηση. Είναι και αυτό ένα πορτρέτο της κρίσης».

Αλλες δουλειές της ομάδας

«Μια χώρα γεμάτη χρυσάφι» [βίντεο] έχει γίνει η Ελλάδα, μιας και τα ενεχυροδανειστήρια, τα οποία εκμεταλλεύονται την ανάγκη των ανθρώπων να πουλήσουν ό,τι πολύτιμο έχουν για να επιβιώσουν, ανοίγουν το ένα μετά το άλλο

Σε εξέλιξη βρίσκεται κι άλλο ένα ντοκιμαντέρ, το «Ζωές στο σκοτάδι» με θέμα τις χιλιάδες οικογένειες που ζουν χωρίς ρεύμα.

 






«Portraits of Greece in Crisis»