Ο εμπορικός κλάδος περνά τη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών, με τραγικά αποτελέσματα, κυρίως για τους ιδιοκτήτες μικρών εμπορικών καταστημάτων.

Οι περισσότεροιπλέον έμποροι δεν κρατούν τα καταστήματα τους ανοιχτά επειδή επιβιώνουν από το λεγόμενο εμπορικό κέρδος που προκύπτει με την λειτουργία τους, αλλά ρευστοποιώντας το εμπόρευμα τους χωρίς να έχουν δυστυχώς την δυνατότητα να το αντικαταστήσουν.Την ίδια στιγμή οι οφειλές προς τις τράπεζες, τους ασφαλιστικούς οργανισμούς και το δημόσιο δεν μπορούν να αποπληρωθούν με τα υπάρχοντα δεδομένα. Όχι επειδή ξαφνικά έγιναν όλοι απατεώνες, αλλά γιατί ενώ τα έσοδα έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο, οι πιέσεις για αποπληρωμή έχουν ξεπεράσει κάθε προηγούμενο.

Τράπεζες και ασφαλιστικοί οργανισμοί, αντιμετωπίζουν τον μικρό έμπορο - ελεύθερο επαγγελματία ως τον κατ’ εξοχήν υπεύθυνο για την κατάσταση της χώρας!

Τα προβλήματα του εμπορικού κόσμου είναι πλέον όχι μόνο καθημερινά αλλά και σκληρότερα από ποτέ, αφού ακόμα και το να κλείσει κάποιος το κατάστημα του μοιάζει αδύνατο. Επειδή, ακριβώς, είναι αδύνατη η κάλυψη των εκκρεμών υποχρεώσεων με την παρούσα κατάσταση.

Το τραγικότερο όλων είναι ότι ο έμπορος –ελεύθερος επαγγελματίας ανεξάρτητα από το τι έχει πληρώσει μέχρι σήμερα στον ασφαλιστικό του φορέα, εφόσον οφείλει δεν μπορεί να νοσηλευθεί σε δημόσιο νοσοκομείο, ούτε αυτός αλλά ούτε και η οικογένεια του.

Αυτός είναι ο τρόπος που έχει επιλέξει το κράτος- εκδικητής, προκειμένου να τιμωρήσει αυτούς που αδυνατούν να πληρώσουν τις εισφορές τους και οι οποίοι, πλέον ξεπέρασαν το 50% των ασφαλισμένων.

Αποτέλεσμα αυτής της τραγικής και βαθύτατα απάνθρωπης λογικής είναι, όπως αναφέρει πρόσφατο τοπικό ρεπορτάζ,πολύ μεγάλο μέρος των επισκεπτών των κοινωνικών ιατρείων της πόλης μας να προέρχεται από το χώρο των «ανασφάλιστων» ελευθέρων επαγγελματιών που παρόλα αυτά προσπαθούν έντεχνα να του προσάψουν ότι του αναλογεί σημαντικό μερίδιο ευθύνης για την σημερινή κατάσταση.

Με τα δεδομένα αυτά η ανάγκη για συνύπαρξη και ουσιαστικό συνδικαλισμό είναι πιο απαραίτητη από ποτέ. Συνδικαλισμό ουσιαστικό και διεκδικητικό, που δεν θα αντιδρά εικονικά και επί της ουσίας να παίζει το ρόλο χειροκροτητή των αποφάσεων που λαμβάνονται για εμάς χωρίς εμάς.

Ό Εμπορικός Σύλλογος Χανίων πρέπει να είναι ανεξάρτητος και όχι υποκατάστημα – χειροκροτητής των Αθηνών. Άλλωστε αγνή και ουσιαστική αντίδραση μπορεί να εκφραστεί μόνο από ένα πρωτοβάθμιο σύλλογο που δεν «λογοδοτεί σε ανωτέρους» αλλά εκφράζει και διεκδικεί με οποιοδήποτε κόστος όσο και αν ορισμένοι ενοχλούνται. Ο μόνος τρόπος για την ενδυνάμωση της φωνής μας είναι με πραγματική –κι όχι στα λόγια- συνεργασία με όσο τον δυνατό περισσότερους πρωτοβάθμιους (αγνούς) ή άλλους φορείς που θα ενισχύσουν την προσπάθεια για τημαχητική εκπροσώπηση των συμφερόντων των μελών μας.

Ο Εμπορικός Σύλλογος Χανίων πρέπει να γίνει ο φορέας εκπροσώπησης των εμπόρων και όχι όχημα δημοσίων σχέσεων και διατήρησης ανούσιων ισορροπιών ή πολιτικών συναλλαγών.
Με τα όσα εξωφρενικά και προκλητικά αναδείχθηκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα, φάνηκε ξεκάθαρα η διαφορετικότητα της λογικής ανθρώπων, και νοοτροπιών στο εσωτερικό του Συλλόγου μας αλλά και ο πανικός που δημιούργησε στην παρέα που φιλοδοξεί να ηγείται, η ομαδική μορφή διοίκησης, με ρόλο για όλους όσοι το επιθυμούσαν, που προηγήθηκε.

Η έλλειψη προσαρμοστικότητας στη λογική του «συνυπάρχουμε, συναγωνιζόμαστε, συν-διαμορφώνουμε, συναποφασίζουμε», με άλλα λόγια από κοινού συμμετέχουμε σεβόμενοι τις απόψεις των υπολοίπων και των μελών που τους εξέλεξαν εκτιμώντας προφανώς τη έξωθεν καλή μαρτυρία τους, οδήγησε την σε σπασμωδικές ενέργειες.

Ήθελαν, και θέλουν, η διοίκηση να ασκείται με την απολύτως παλαιοκομματική λογική της «ενός ανδρός αρχής» αλλά και με τα αλήστου μνήμης «αποφασίζουμε και διατάζουμε» ή «κατόπιν ενεργειών του κυρίου»

Αυτοί είναι οι λόγοι που τα μέλη μας καλούνται να συμμετάσχουν σε μια γενική συνέλευση και να αποφασίσουν ποια λογική θέλουν να επικρατήσει: Η λογική που έχει απαξιώσει τον συνδικαλισμό και τον έχει κάνει δεκανίκι για την εφαρμογή των ανάλγητων κυβερνητικών πολιτικών ή ηλογική του «όλοι μαζί προσπαθούμε προκειμένου να δυναμώσει η φωνή μας και να διεκδικήσουμε, τουλάχιστον τα στοιχειώδη δικαιώματα μας» αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος.

Ο Εμπορικός σύλλογος Χανίων αλλά και κάθε Εμπορικός Σύλλογος πρέπει να είναι ο εκφραστής των εμπόρων και όχι ο μεσολαβητής για να περνούν πιο «γλυκά» τα εκάστοτε μέτρα εις βάρος των μελών του. Καλούμαστε να αποφασίσουμε αν θέλουμε να μας εκπροσωπούν λογικές που οδήγησαν σε απαξίωση του συνδικαλισμού προτάσσοντας στην καλύτερη περίπτωση προσωπικές φιλοδοξίες και όχι το συμφέρον των μελών ή θέλουμε να πάρουμε την τύχη μας, στα χέρια μας, και όλοι μαζί με ανιδιοτέλεια να διεκδικήσουμε όλα αυτά που καθημερινά συζητάμε ως αυτονόητα;
Οιμάσκες έπεσαν, οι διαφορετικές αντιλήψεις φάνηκαν και μόνο η γενική συνέλευση με τη συμμετοχή όλων μας μπορεί να αναδείξει ποια πρέπει να επικρατήσει.

Η απουσία του κάθε μέλους του Συλλόγου θα οδηγήσει για άλλη μια φορά σε κατευθυνόμενα αποτελέσματα που μόνο προς όφελος του κλάδου δεν θα λειτουργήσουν!!!

Αγαπητοί συνάδελφοι έχετε, έχουμε, και το καρπούζι έχετε και το μαχαίρι … Οι αποφάσεις και οι επιλογές είναι δικές σας, είναι δικές μας !!!

Γιάννης Χίνος
Οικονομολόγος
Μέλος Εμπορικού Συλλόγου Χανίων