Σαν φαντάσματα μοιάζουν στην ανατολική ακτή των Χανίων, τα κτήρια των παλιών βυρσοδεψείων.

Στους ετοιμόρροπους τοίχους είναι χαραγμένη η ιστορία περίπου 2 αιώνων, αλλά και η αδιαφορία των νεότερων χρόνων.

Εκεί που οι βυρσοδέψες από τις αρχές ακόμα του 19ου αιώνα, επεξεργάζονταν τα δέρματα και η περιοχή έσφυζε από τη βιοτεχνική δραστηριότητα, τώρα κυριαρχεί η εγκατάλειψη.

Σκουπίδια, σύριγγες, εστίες μόλυνσης, σε κτήρια έτοιμα να καταρρεύσουν, σε ένα μέρος που αποτελεί ουσιαστικά μνημείο της νεότερης ιστορίας της περιοχής,



Κι όμως, η πολιτεία έχει στρέψει επιδεικτικά το κεφάλι από την άλλη πλευρά. Η καθυστέρηση που παρουσιάζει η προσπάθεια να κυρηχθεί η περιοχή "ιστορικό και διατηρητέο μνημείο", είναι παροιμιώδης.
 

Από την προηγούμενη κιόλας δημοτική αρχή είχαν σταλεί τα σχέδια και οι εισηγήσεις προς το ΥΠΕΚΑ για να κηρυχθούν τα κτήρια διατηρητέα.

Μόνο έτσι θα μπορούσαν να υπάρξουν παρεμβάσεις για την αναστήλωση των κτηρίων.

Η νυν δημοτική αρχή έχει επανέλθει δυο φορές στο θέμα καθώς δεν προχωρά το Προεδρικό Διάταγμα. Καμία απάντηση. Μόνο καθυστέρηση.

Για το λόγο αυτό, οι πιέσεις θα έπρεπε να είναι πιο έντονες σε ένα κράτος που ούτως ή άλλως έχει μάθει να αδρανεί.

Όσο η πολιτεία κινείται με ρυθμούς χελώνας, τόσο ένα μέρος που κρύβει μια ολόκληρη ιστορία, ερημώνει. 

Τώνια Λιοδάκη
[email protected]