Μια σκληρή μάχη μεταξύ μεγάλων διεθνών οίκων, τραπεζικών, επενδυτικών και άλλων, διεξάγεται στο παρασκήνιο με στόχο τα «ασημικά» της χώρας.

Η Ελλάδα, από μαύρο πρόβατο, πριν ένα χρόνο, ξαφνικά αποτελεί έναν ασφαλή επενδυτικό προορισμό.

Η ελληνική οικονομία που ήταν για πολλά Funds, επενδυτές και μεγάλους τραπεζικούς ομίλους, ουσιαστικά χρεοκοπημένη, φέτος βρίσκεται ψηλά στις προτιμήσεις.

Τα λεγόμενα «λευκά κολάρα» επιστρέφουν στην Ελλάδα και τις δίνουν ψήφο εμπιστοσύνης, μόνο που αυτή η κίνησή τους δεν είναι φιλανθρωπικού χαρακτήρα. Η αλλαγή στάσης, εντάσσεται στο ευρύτερο πλαίσιο της πολιορκίας της ελληνικής οικονομίας για την απόκτηση σημαντικών στρατηγικών επιχειρήσεων της χώρας.

Είναι γνωστό ότι ξένοι οίκοι θέτουν πάνω απ' όλα το χρήμα και αυτό καθοδηγεί τις κινήσεις τους. Δεν είναι τυχαίο ότι πολλοί διεθνείς οίκοι αποφάσισαν, παρά τις ακραίες εκτιμήσεις τους παλαιότερα για χρεοκοπία της χώρας, να μας δώσουν στήριξη, εκθειάζοντας την προσπάθεια της ελληνικής κυβέρνησης.

Το ενδιαφέρον είναι ότι αυτοί οι οίκοι, οι τράπεζες και τα Funds, μιλάνε θετικά για την Ελλάδα, όπως πλέον και πολλά διεθνή ΜΜΕ που «περνούσαν τη χώρα μέχρι πρότινος γενεές δεκατέσσερις», αλλά και δίνουν συμβουλές στο ελληνικό δημόσιο.

Πολλοί είναι σύμβουλοι επί των αποκρατικοποιήσεων με το αζημίωτο, αφού αναμένουν έσοδα εκατ. ευρώ από τις προμήθειες που αναμένουν.

Πλέον η ελληνική οικονομία φαντάζει ως μια ενδιαφέρουσα επενδυτική ζώνη, στην οποία δίνουν το «παρών» κεντρικά στελέχη επενδυτικών τραπεζών, όπως π.χ. η UBS, Deutche Bank, BNP Paribas, Societe Genarale, Morgan Stanley, Goldman Sachs κ.ά.,

Αυτοί οι διεθνείς παίκτες, που εξυπηρετούν συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα και ορέγονται τα ασημικά της χώρας, για ψίχουλα, δηλώνουν «παρών» στον χορό των αποκρατικοποιήσεων και στο παρασκήνιο διεξάγεται πόλεμος.

Αρκετοί εκ των οίκων αποφασίζουν να ανοίξουν και γραφεία στην Αθήνα, την οποία είχαν σβήσει από το χάρτη τους, όπως η αμερικανική Μorgan Stanley, η οποία αποφάσισε να αποκτήσει ξανά γραφείο στην Ελλάδα, πέντε χρόνια μετά την κίνησή της να το κλείσει το 2008.

Και μόνο η χαρτογράφηση των κινήσεων των ξένων αυτών εταιριών έχει μεγάλη σημασία και μας προσδιορίζει πολλά για το παιχνίδι συμφερόντων.

Π.χ. η Morgan Stanley συμβουλεύει το Ελληνικό Δημόσιο στο θέμα της αποκρατικοποίησης των λιμανιών (ΟΛΠ και ΟΛΘ), έχει επαφές συχνά με το υπουργείο Οικονομικών, ενώ συναντάται τακτικά εκτός από Έλληνες τραπεζίτες και με την ηγεσία του Ταμείου Αξιοποίησης της Δημόσιας Περιουσίας.

Η Nomura και η Credit Suisse συμβουλεύουν το ελληνικό δημόσιο για τα Ελληνικά Πετρέλαια και τα Ελληνικά Λαχεία, ενώ η γνωστή Rothschild είναι ανάδοχος του συμβουλευτικού έργου της αποκρατικοποίησης της ΔΕΠΑ.

Μαζί της στη ΔΕΠΑ είναι και η ελβετική UBS που διαχειρίζεται την πώληση του 35,5% των ΕΛΠΕ για λογαριασμό του Δημοσίου.

Στο θέμα της επανεκκίνησης των μεγάλων οδικών έργων, δηλαδή των πέντε αυτοκινητοδρόμων, έχει εμπλοκή η Rothschild, αλλά και η βρετανική Barclays που έχουν ρόλο συμβούλου του Ελληνικού Δημοσίου για την υπογραφή των νέων συμβάσεων.

Με την αποκρατικοποίηση της ΛΑΡΚΟ και της ΕΥΑΘ ασχολείται η βρετανική ΗSBC, ενώ για την ΕΥΔΑΠ σύμβουλος είναι και η Credit Agricole. Η Price Waterhouse και Coopers και η Lazard Freres συμβουλεύουν για την ιδιωτικοποίηση των ΕΛΤΑ.

Η περίφημη Black Rock (ανήκει στην κατηγορία των μακροπρόθεσμων επενδυτών) ενδιαφέρεται να συμβουλεύσει το ελληνικό δημόσιο στην αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, των ΕΛΠΕ, κ.α. Η Bank of America Merrill Lynch έχει ρόλο συμβούλου για την αποκρατικοποίηση της ΔΕΗ, ενώ για τα περιφερειακά αεροδρόμια συμβουλεύει η Citigroup Global Markets Limited.

newpost.gr/Ιωάννης Μαρτέλλος