Απογοητευμένοι είναι οι ελαιοκαλλιεργητές με την πορεία της φετινής παραγωγής λόγω της αρνητικής εξέλιξης της ανθοφορίας και της αισθητά μειωμένης καρπόδεσης των ελαιοδέντρων.

Λόγω της εξέλιξης στην καρπόδεση των ελαιοδέντρων θεωρούν ότι συντρέχει λόγος έναρξης διαδικασίας Κρατικών Οικονομικών Ενισχύσεων από τον ΕΛΓΑ, καθώς στο αρχικό στάδιο παρατηρήθηκε αφυδάτωση των ανθέων σε υψηλό ποσοστό, ενώ στην συνέχεια διαφάνηκε η αισθητά μειωμένη καρπόδεση γεγονός που θα οδηγήσει σε χαμηλή παραγωγή και συνέπεια αυτού σε χαμηλό εισόδημα.

Φέτος οι λίγες βροχοπτώσεις και η παρατεταμένη για εβδομάδες επικράτηση του θυελώδους σιρόκου (ΝΑ ανέμου) τον Μάρτιο και Απρίλιο, με υψηλές θερμοκρασίες για την περίοδο αυτή, περίοδο που είχε αρχίσει η διόγκωση των ανθοφόρων οφθαλμών της ελιάς έκαναν το "θαύμα" τους.

Εξ αιτίας του γεγονότος αυτού για μεγάλο χρονικό διάστημα στην ατμόσφαιρα, κυρίως στην Κρήτη και Πελοπόννησο -ελαιοπαραγωγικές περιοχές- κυριαρχούσε ο σαχαρικός κονιορτός και η αλατοομίχλη του σιρόκου. Τα αποτελέσματα τώρα είναι ορατά για τα καλά.

Οι ελιές δεν άνθισαν καθόλου. Σε περιοχές που τα ελαιόδεντρα άρχισαν να ανθίζουν, οι ανθοί αφυδατώθηκαν και η ανθοφορία αφανίστηκε.

Μια τέτοια κατάσταση είναι κατανοητό πως θα εξαθλιώσει τα ήδη ταλαιπωρημένα αγροτικά νοικοκυριά, μιας και ήδη είναι αναγκασμένα να πληρώνουν τα έξοδα συντήρησης των ελαιοδέντρων τους (πότισμα, λίπανση, κλάδεμα, καθαρισμό), να πληρώνουν τις ασφαλιστικές εισφορές στον ΕΛΓΑ, και να υφίστανται αυτήν την αυταπόδεικτη φυσική καταστροφή στα ελαιόδεντρα τους, την στιγμή που σχεδιάζεται η φορολόγηση των αγροτεμαχίων.

Αναγνώριση της ακαρπίας ως αίτιο αποζημίωσης

Οι αγρότες ζητούν από τον ΕΛΓΑ την αναγνώριση της ακαρπίας ως αίτιο αποζημίωσης αφού οι περισσότεροι ελαιοκαλλιεργητές δεν θα μπουν στο ελαιουργείο.

Η ακαρπία με τη σχοινοκαρπία στα ελαιόδεντρα αγγίζει το σχεδόν απόλυτο 100% σε ορισμένες περιοχές όπως το Καβούσι, και το 80-90% σε υπόλοιπες περιοχές του κάμπου της Ιεράπετρας. Η απώλεια εισοδήματος θα είναι τεράστια.

Σ’ αυτή την κρίσιμη παρατεταμένη οικονομική περίοδο οι ελαιοπαραγωγοί της περιοχής θα δοκιμαστούν σκληρά αφού το ισοζύγιο τους τα τελευταία χρόνια, με εξαίρεση την περυσινή ελαιοκομική περίοδο, είναι αρνητικό λόγω της χαμηλής παραγωγής, των τιμών του λαδιού και της αύξησης του κόστους παραγωγής με την μεγάλη αύξηση της τιμής των λιπασμάτων και φυτοφαρμάκων.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Ενιαίου Αγροτικού Συλλόγου Ιεράπετρας δηλώνει ότι το θέμα αυτό είναι πρώτης γραμμής και θα αγωνιστεί για το δίκαιο αίτημα των ελαιοπαραγωγών.

Κλιματική αλλαγή

Τα τελευταία χρόνια έχουμε αρχίσει να μετράμε τις επιπτώσεις από την κλιματική αλλαγή στη γεωργική παραγωγή. Ήδη διαπιστώνεται μείωση της παραγωγής του αμπελιού κατά 30%, του ελαιόλαδου κατά 20% και των δημητριακών και του βαμβακιού κατά 15-20%.

Από εκεί και πέρα τίποτα το ουσιώδες. Η πολιτεία κωφεύει στα καυτά ερωτήματα που μπαίνουν άμεσα. Πώς θα προστατευτεί ο ελαιοπαραγωγός και γενικότερα ο γεωργός που ολοένα και συχνότερα θα βρίσκεται στο "έλεος" της κλιματικής αλλαγής;

Πότε επιτέλους η χώρα μας θα μετρήσει τη μείωση του γεωργικού εισοδήματος του κάθε νοικοκυριού και θα έλθει αγόγγυστα και χωρίς περιστροφές αρωγός στην οικονομική ανόρθωσή του;

Οι γεωτεχνικοί έχουν επισημάνει από καιρό αυτές τις σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις και έχουν τονίσει: «Η απώλεια της περιοδικότητας των βροχών με συχνή για παράδειγμα βροχόπτωση την περίοδο της ανθοφορίας της ελιάς έχει ως αποτέλεσμα τη "μαγματοποίηση" της γύρης, την ψευδογονιμοποίηση των ανθέων και τη σχοινοκαρπία.

Ακόμα η μεγάλη διαφορά της ημερήσιας από τη νυκτερινή θερμοκρασία μειώνει την παραγωγή στα θερμοκήπια. Αυτή η διαφορά σε συνδυασμό με τους ισχυρούς ανέμους, που ολοένα και συχνότερα εμφανίζονται, προκαλεί την έντονη καρπόπτωση στα ελαιόδεντρα.

Οι συχνόφερτοι καύσωνες επιταχύνουν τη διαπνοή των φυτών, τα οποία αναγκάζονται, αν δεν εξασφαλίσουν το απαραίτητο νερό, να δημιουργήσουν αφοριστικούς ιστούς και να αποβάλουν τους καρπούς.

Αυξάνονται οι ζημιές από τα φυτοπαράσιτα λόγω επιμήκυνσης του βιολογικού τους κύκλου ή της δημιουργίας ευνοϊκών για την ανάπτυξή τους συνθηκών για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα».

Λεωνίδας Γ. Κουδουμογιαννάκης