Δυο είναι οι παρατηρήσεις που μπορεί να κάνει κανείς για το θέμα με την ΕΡΤ. Η πρώτη έχει να κάνει με το πως χειρίστηκε το προσωρινό κλείσιμό της η κυβέρνηση Σαμαρά.

Εδώ είναι πασιφανές και πανθομολογούμενο το ότι όλα έγιναν υπό καθεστώς απόλυτου πανικού και πρωτοφανούς προχειρότητας ακόμα και για τα θρυλικά Ελληνικά δεδομένα ανοργανωσιάς.

Η γκανγκστερικής ταινίας εξέλιξη με τη ΔΕΠΑ και οι φήμες περί εμπλοκής της Κομισιόν αξίζουν να μελετηθούν ξεχωριστά για να αποδοθούν οι ευθύνες σε όσους έπληξαν το δημόσιο συμφέρον.

Άν αποδειχτεί πως οι Ευρωπαίοι τορπίλισαν τη συμφωνία, τότε οι ίδιοι πρέπει να έχουν έτοιμο ένα σχέδιο Β για να καλυφθεί το 1 δις ευρώ που χάθηκε από το υποτιθέμενο σαμποτάζ της συμφωνίας.

Αυτό που πάντως φαίνεται είναι πως η άκομψη κίνηση να σιγήσουν οι πομποί της ΕΡΤ παγκοσμίως έστω και για λίγο διάστημα, προέρχεται από την επιθυμία της κυβέρνησης να δείξει πως είναι δραστήρια και αν δεν μπορεί να μαζέψει λεφτά απ' έξω, μπορεί να κόψει από μέσα.

Κίνηση όμως που χτυπά στα αντανακλαστικά της κοινής γνώμης που σε μεγάλο βαθμό έχει οικονομικά πιεστεί τα τελευταία 3 χρόνια και η εικόνα απολυμένων ανθρώπων δεν κάνει καλό στην κυβέρνηση.

Ας αναφερθούμε τώρα στη δεύτερη παρατήρηση που έχει να κάνει με την ΕΡΤ την ίδια. Η εξυγίανσή της συζητείται εδώ και πολλούς μήνες και είχε ήδη ανακοινωθεί σειρά μέτρων όπως το κλείσιμο ενός εκ των τριών καναλιών και της Ραδιοτηλεόρασης.

Άν κανείς όμως θέλει να αναζητήσει τους λόγους που ένα προπύργιο βολέματος στην Ελλάδα εξωθήθηκε στην πτώση, αυτοί δεν είναι μάλλον η λαχτάρα των κυβερνώντων να χρίσουν εαυτούς σταυροφόρους υπέρ της διαφάνειας ή η επιθυμία τους να πάρουν τα κεφάλια όσων έπαιρναν χιλιάδες ευρώ μισθό τη στιγμή που ο μέσος Έλληνας έχει δει το μισθό του να μειώνεται κατά 40%.

Ο κύριος λόγος έχει πιθανότατα σχέση με το γεγονός πως τα οικονομικά του κράτους δε βγαίνουν και πάλι.

Ο κόσμος δεν μπορεί άλλους φόρους, οι μισθοί είναι στα όρια της κοινωνικής οργής και εξέγερσης, η ανεργία καλπάζει και η εκμετάλλευση είναι αντίστοιχη με τις φάμπρικες της Γερμανίας πριν 50 χρόνια όταν πήγαιναν οι Έλληνες μετανάστες να φάνε ψωμί πικρό εκεί.

Ως εκ τούτων, ο κ. Σαμαράς δεν είχε ως φαίνεται άλλη επιλογή από το να εφορμήσει στην ΕΡΤ. Η οποία και μείωση προσωπικού χρειαζόταν αλλά και μισθών για να ελαφρώσει ο πολίτης από το επιβαλλόμενο σε αυτόν χαράτσι της ΕΡΤ μέσω των λογαριασμών στη ΔΕΗ.

Άν και τα 50 ευρώ ετησίως της συνδρομής μπορεί να μην φαίνονται πολλά, ωστόσο ο καταναλωτής ρεύματος τα πληρώνει υποχρεωτικά, είτε έχει τηλεόραση είτε όχι.

Η δημόσια τηλεόραση εξάλλου για πολλά χρόνια λειτουργούσε με αδιαφανές καθεστώς και σε αγαστή συνεργασία με τα κυβερνώντα κόμματα τα οποία "πάρκαραν" τα ρουσφέτια της σε αυτήν με εξωφρενικούς για τα δεδομένα της Ελλάδας μισθούς.

Αναμφισβήτητα, από την άλλη, εδώ και σχεδόν 50 χρόνια από την ΕΡΤ πέρασαν μεγάλες μορφές των τεχνών, των γραμμάτων, της επιστήμης και της κοινωνίας και η δημόσια τηλεόραση επιτέλεσε αξιοθαύμαστο πολιτιστικό και κοινωνικό έργο.

Η ιδιωτική τηλεόραση εν πολλοίς δεν έφερε αισθητή βελτίωση των εκπομπών πλην κάποιων εξαιρέσεων. Σε άλλες περιπτώσεις μάλιστα το επίπεδο της τηλεόρασης έπεσε δραματικά ξεπερνώντας και τα τηλεοπτικά σκουπίδια. Η ΕΡΤ δεν έπεσε σε αυτό το επίπεδο ποτέ.

Το ζητούμενο λοιπόν είναι να εξυγιανθεί ο οργανισμός αυτός με λογικούς μισθούς και αναβαθμισμένη ποιότητα εκπομπών, κρατώντας τα ικανά στελέχη, αφήνοντας απ' έξω κάθε βεντετισμούς, αξιοποιώντας το πολύτιμο ιστορικό του αρχείο και κερδίζοντας τη μάχη με τα ιδιωτικά κανάλια.

Αυτό βέβαια θα εξαρτηθεί και από τους εκάστοτε κυβερνώντες που θα πρέπει να αντισταθούν στον πειρασμό να χειραγωγήσουν την ΕΡΤ με λογοκρισία και παρεμβάσεις.

Η εξυγίανση είναι εφικτή και η αναβάθμιση του οργανισμού επιβεβλημένη. Για το καλό της Ελλάδας και όλων των πολιτών.

Μανόλης Μπουχαλάκης
Εκπαιδευτικός - Δημοσιογράφος