Κερδίζουν έδαφος τα σενάρια περί επιμήκυνσης της περιόδου αποπληρωμής του «παλαιού» -εκτός Μνημονίου- χρέους των 340 δισ. ευρώ, καθώς, παρά τις επίσημες διαψεύσεις φαίνεται πως αυτό το σχέδιο συζητείται σε Αθήνα, Βρυξέλλες και Φρανφκούρτη.

Η γερμανική κυβέρνηση, όπως προκύπτει εμμέσως από τις δηλώσεις υπουργών αλλά και σημαντικών παραγόντων της οικονομικής ζωής της χώρας, φέρεται να επεξεργάζεται σχέδια αναδιάρθρωσης του ελληνικού χρέους.

Σύμφωνα με πληροφορίες που επικαλούνται οι Financial Times, το Βερολίνο θεωρεί πως θα αποφευχθούν δυσάρεστες παρενέργειες αν πεισθεί η Αθήνα να προσφέρει τους κατόχους ελληνικών ομολόγων «εθελούσια» αναδιάρθρωση με χρηματοπιστωτικά εργαλεία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, σύμφωνα με τη βρετανική οικονομική εφημερίδα.

Ένα σενάριο είναι η ανταλλαγή ελληνικών ομολόγων, στις τρέχουσες τιμές της αγοράς, με ασφαλή χρηματοπιστωτικά προϊόντα που θα εγγυηθεί η Ευρωζώνη, κάτι αντίστοιχο με τα «Ομόλογα Μπρέιντι» που είχαν κυκλοφορήσει σε μια παρόμοια ανταλλαγή στη δεκαετία του 1980 στις υπερχρεωμένες χώρες της Λατινικής Αμερικής

Μία άλλη εναλλακτική πρόταση που φέρεται να επεξεργάζεται το Βερολίνο είναι η αγορά ελληνικών ομολόγων από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Στήριξης με ταυτόχρονη επιμήκυνση της αποπληρωμής, ενδεχομένως ακόμα και διαγραφή μέρους του χρέους.

Στόχος όσων επεξεργάζονται και συζητούν αυτά τα ενδεχόμενα, είναι η μία μορφή «φιλικής» ή «ήπιας» αναδιάρθρωσης, με επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής και χωρίς διαγραφή τμήματος της αξίας των ομολόγων («haircut»), κάτι, όμως, που φοβούνται στις αγορές ότι θα ακολουθήσει.

Η επιμήκυνση εκτιμάται ότι θα είναι για τουλάχιστον 10 έτη, ενώ ακούγονται και ορισμένες φωνές που ζητούν ακόμα μεγαλύτερη περίοδο «χάριτος», ίσως έως και 30 έτη, υπό την προϋπόθεση βεβαίως ότι θα συμφωνήσουν οι -περισσότεροι έστω- πιστωτές της χώρας.

Για παράδειγμα, το Ελληνικό Δημόσιο για τα ομόλογα που λήγουν μέχρι το 2020, θα μπορούσε να παρατείνει την περίοδο αποπληρωμής για 10 έτη, συνεχίζοντας την καταβολή των τόκων. Έτσι, ένα ομόλογο που λήγει το 2011 θα πληρωθεί το 2021, ενώ εν τω μεταξύ το Δημόσιο θα συνεχίσει να πληρώνει τους τόκους (το ύψος των οποίων είναι επίσης αντικείμενο διαπραγμάτευσης).

Με αυτόν τον τρόπο, το Δημόσιο θα εξοικονομήσει κεφάλαια 30 δισ. ευρώ περίπου ετησίως για πληρωμή παλαιότερων ομολόγων που λήγουν.

Σημειώνεται ότι μόνο για τόκους, το Δημόσιο θα καταβάλει 14,3 δισ. ευρώ φέτος, 15,4 δισ. το 2012, 17 δισ. το 2013, 19,9 δισ. το 2014 και 22,5 δισ. ευρώ το 2015.

Εφόσον, σε αυτό το πακέτο περιλαμβάνεται και μία περίοδο αναστολής πληρωμής τόκων ή μείωση των τόκων, τότε το όφελος για την ελληνική οικονομία είναι ακόμα μεγαλύτερο.

Σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες, η κυβέρνηση φέρεται να συζητεί ήδη το σενάριο της επιμήκυνσης, αν και επισήμως διαψεύδει τη σχετική φημολογία, καθώς η αναδιάρθρωση όπως και αν ονομαστεί, όποιο περιεχόμενο και αν έχει, δεν προαναγέλλεται.

Αυτό, πάντως, που αξίζει να σημειωθεί ότι πληθαίνουν και τα κυβερνητικά στελέχη που προτείνουν τη «φιλική» αναδιάρθρωση, όπως η Βάσω Παπανδρέου (που ζητεί να γίνει άμεσα), άλλοι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, αλλλά ακόμα και πρώην πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, ο οποίος τάσσεται υπέρ της αναδιάρθρωσης το ταχύτερο, σε συνεννόηση με την Ευρώπη.

Επισήμως, η κυβέρνηση διαψεύδει σε κάθε ευκαιρία αυτά τα σενάρια. Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η ΝΔ λέει ότι ακόμα και η συζήτηση για αυτό το θέμα βλάπτει τη χώρα, ενώ τα κόμματα της Αριστεράς ζητούν μονομερή διαγραφή του χρέους, εκτιμώντας ότι τυχόν «φιλική» αναδιάρθρωση θα γίνει με επαχθείς όρους και ανταλλάγματα.

in.gr