Δεν είμαι φύσει αισιόδοξος. Δεν έχω σε ιδιαίτερη εκτίμηση τον προπονητή Δερμιτζάκη. Δεν πήγα στο αεροδρόμιο να υποδεχτώ τον Γκαλέτι. Δεν πίστευα ποτέ πως θα μπορέσει να βγάλει έστω ένα ημίχρονο. Δεν ενθουσιάστηκα από τις μεταγραφές του καλοκαιριού. Δεν μπόρεσα να κάνω υπομονή όπως επίμονα ζητούν.

Όμως σιγά-σιγά σχηματίζω άποψη για την φετινή ομάδα, το υλικό, όχι για τον προπονητή. Πληρέστατο ρόστερ (σχεδόν) σε όλες τις γραμμές. Ρόστερ χωρίς ερυθρόλευκους δανεικούς. Χειρότερο μόνο από Ολυμπιακό, ΠΑΟΚ, Αστέρα. Ίσως από Ατρόμητο και Ξάνθη. Ίσως!

Δε γράφω εκ του ασφαλούς, αλλά μετά από τέσσερις αγωνιστικές στις οποίες ο ΟΦΗ έχει σημειώσει ένα όλο κι όλο τέρμα και είναι στην ουρά της βαθμολογίας.

Νομίζω όμως πως βλέπουμε τον χειρότερο ΟΦΗ που θα δούμε μέχρι το τέλος της σεζόν. Ε! αυτός ο ΟΦΗ έχει μία ήττα. Ο τραγικός ΟΦΗ του ξεκινήματος έχασε μόνο μία φορά.

Η εικόνα του αγώνα με τον Αστέρα δημιουργεί προσδοκίες. Προσδοκίες από την εικόνα και το ρόστερ, όχι από τις ηχηρές μεταγραφές.

Η επιστροφή Παπάζογλου, Λαμπρόπουλου, η συνεχής βελτίωση των ΖΕ, Βερόν, Γκαλέτι, Πέρογαμβράκη, Κουτσιανικούλη, Μονιάκη και η σταθερότητα Δασκαλάκη, Μπούρμπου, Μακρή οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην βελτίωση του συνόλου. Σ' αυτούς προσθέτω τους Μιλιάζες, Φραγκουλάκη, για τους οποίους πιστεύω πως θα προσφέρουν πολλά στην πορεία. Με τους παραπάνω και μόνο, φτάνεις σε επίπεδο 8αδας.

Αν ''βγει'' και κάποιος από τους Μακακούλα και Ζορό ο ΟΦΗ θα είναι σίγουρα παραπάνω.

Ερωτηματικό για τη συνέχεια το κέντρο της άμυνας και ο πάγκος. Θα αντέξει ο Δερμιτζάκης την πίεση;

Έμπειροι ποδοσφαιριστές που σε ένα ''μαραθώνιο'' πρωταθλήματος θα έχουν προβλήματα, αλλά αβαντάζ σε αγώνες όπως του Κυπέλλου. Αυτός ο θεσμός είναι κομμένος και ραμμένος στα μέτρα του φετινού ΟΦΗ.

Μαν. Αλεξάκης