Αποφάσισε να διαθέσει προς πώληση το πολυτελές αυτοκίνητό του,λόγω οικονομικής δυσπραγίας, και για τον σκοπό αυτό έβαλε αγγελία σε ειδική ιστοσελίδα αγγελιών για οχήματα.

Ο πρώην μεγαλομέτοχος Ανέστης, όπως συστήνεται, αποφάσισε να συνοδέψει τη φωτογραφία και τα χαρακτηριστικά του οχήματός του, με μια απίστευτη περιγραφή η οποία - πέραν της προσωπικής του κατάστασης - αποτελεί και μιαν αποκαλυπτική "επιστολή διαμαρτυρίας" για τη σημερινή οικονομική κατάσταση. 

Η αγγελία κάνει θραύση στο διαδίκτυο γι αυτό το λόγο ο Ανέστης έστειλε και ευχαριστήρια επιστολή απευθυνόμενος στους δημοσιογράφους του ηλεκτρονικού και έντυπου Τύπου που ανέδειξαν το δράμα του...επισημαίνοντας πως καλές οι συζητήσεις και η προβολή "αλλά ας πάρει κανείς να ρωτήσει και για το αμάξι".

Διαβάστε το κείμενο που συνοδεύει την αγγελία:

«Κάπου.. Κάπως.. Κάποτε.. Κάποιος έδωσε την σημερινή άξια ολόκληρου του αμαξιού, μόνο και μόνο για να του βάλει ζαντολαστιχα και αναρτήσεις.

Και κάθομαι και αναρωτιέμαι... Παραμιλώ... Μονολογώ... Και λεω: ρε που πάμε; Που βαδίζουμε; Ρε πως μας κατάντησαν έτσι τα λαμόγια;
Και έχω και τον άλλον να με παίρνει τηλέφωνο και να μου λέει: ρε φίλε θα μου το αφήσεις 4000€ ; Και μου αρχίζει μετά την κλάψα (κρίση – Μέρκελ – ΔΝΤ).

Τι να του πω τώρα και εγώ;

Ρε μεγάλε και εγώ εδώ μένω, στην Ελλάδα και εμένα με έχουν γ..... Με τα μέτρα και τα χαράτσια και εμένα δεν μου έχει μείνει φράγκο. Ασε με στον πόνο μου.
Ξέρεις τι σημαίνει κρίση; Θα σου πω εγώ τι σημαίνει.
Εχεις ακούσει αυτό που λένε "μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες;" εεε δες το τώρα και σε ανάλυση.

Είχα την τέλεια ζωή... Μεγαλομέτοχος σε πολυεθνική κολοσσό. Δεν ήξερα σε ποια τσέπη είχα περισσότερα λεφτά, από παντού έβγαζα πράσινα, κίτρινα και μοβ χαρτονομισματα, κάτι καφέ και μπλε σπάνια τα έβλεπα. Τα κέρματα δε, ήταν σκόρπια στα αμάξια μου μέσα, κάτω από πατάκια και καθίσματα. Σε κάθε στροφή που έπαιρνα, θαρρώ πως άκουγα εκατοντάδες μελωδίες από μεταλλικούς ήχους να πηγαινοέρχονται πέρα δώθε από το ένα μου αυτί στο άλλο.

Πήρα τρία σπίτια, ένα καταμαράν, ένα jet ski, τρία αμάξια (κλασική ανωμαλία Ελληνα. Μην έχει ο γείτονας καλύτερο και πιο ακριβό αμάξι από έμενα,δεν παειιιιι..) Ένα για καθημερινές, ένα για σκ και ένα για βουνό.

Εκανα ζωαρα δεν λέω, με άλλη γυναίκα κοιμόμουνα με άλλη ξύπναγα, χαμός, κόλαση...

Ώσπου λοιπόν ένα όμορφο πρωινό, βαράει κανόνι ο κολοσσός.
Πως πέσανε η δίδυμοι πύργοι σε μια στιγμή;;; Έτσι ακριβώς, σε μια στιγμή.

Δεν ξέραμε σε ποιον και ποσά χρωστάγαμε. Πουλήσαμε σχεδόν τα πάντα για να ξεχρεώσουμε και να μην πάμε φυλακή.

Εμεινα με ένα σπίτι και δεν μπορώ ούτε την πισίνα να συντηρήσω πλέον. Την έχω κλειστή και γεμίζω την μπανιέρα που και που για να παραμυθιαζομαι.
Εχω διώξει τον κηπουρό και βλέπω τα δέντρα μου να μεγαλώνουν ανομοιόμορφα.
Εδιωξα και την οικιακή βοηθό και την έστειλα πίσω στις Φιλιππίνες,στην οικογένεια της.
Εκοψα τα πούρα και τώρα καπνίζω άφιλτρα τσιγάρα.
Εκοψα τα εστιατόρια και το χαβιάρι και συμβιβάζομαι πλέον με παστά ελιάς που του μοιάζει λίγο.
Εκοψα τις χειμερινές διακοπές στα σαλε,τις καλοκαιρινές στα τροπικά νησιά και τώρα πάω μέχρι το Λουτράκι το πολύ πολύ.
Εκοψα και τα μπουζούκια και ακούω τώρα τους καλλιτέχνες μόνο στα cd και αυτά αγορασμένα από τους μαύρους.
Εκοψα και αλλά και αλλά πολλά, πούλησα πρόσφατα και την carrera γιατί έκαιγε βενζίνη ενώ ήταν και σταματημένη στο παρκιν.

Θυμάμαι κάποτε φόραγα μεταξωτά βρακιά και τώρα βαμβακερά και για οικονομία στο μαλακτικό, πρώτα το φοράω από την μια και μετά από την άλλη μεριά, ανάποδα.
Τι να πεις ρε φίλε μου; Κατάντια..
Το άλλο το έχεις ακούσει; "Από τα σαλόνια στα αλώνια;" έτσι ακριβώς.

Πάντα θυμάμαι ότι περπάταγα με ψηλά το κεφάλι, καμαρωτός καμαρωτός,τώρα κοιτάω κάτω μπας και βρω κατά λάθος τίποτα λεφτά. Δεν ντρέπομαι,θα πω και αυτό:

Ναι,υπήρξαν στιγμές πρόσφατα που έψαξα τα αμάξια. Να βρω από εκείνα, που κορόιδευα κάποτε και τα πέταγα από της τσέπες μου γιατί με βάραιναν. Τα ψιλά,τα κέρματα.
Ζω ένα δράμα.

Και έχω και την δικιά μου την Λάουρα να μου λέει: «Αναστάσηηηηη θα μου δώσεις δυο κατοστάρικα για μανικιούρ, πεντικιούρ και κομμωτήριο;;;»
Που ζεις ακόμα μωρή Μαγδάλω ήθελα να ξερά; (Εδώ ο κόσμος καίγεται και το νινί χτενίζεται). Πουλά τις γούνες και τα λούσα που σου είχα πάρει,γιατί σε λίγο βλέπω να μην έχουμε να φάμε και εμείς και να πουλάμε και το τρίτο αμάξι.

Τι σας λέω και εσάς τώρα, φύγαμε τελείως από το θέμα.

Αλλά βλέπεις,δεν έχω ούτε λεφτά για ψυχανάλυση, κάπου έπρεπε να τα πω.

( φουουουουου.. ) μου έφυγε ένα βάρος, ξαλάφρωσα λίγο.

Εμπασι περίπτωση...

Αυτό είναι το αμάξι, αυτός είμαι και εγώ.

Υ.Γ. ευχαριστήρια ανακοίνωση
«Κύριες , κύριοι , παιδία , δημοσιογράφοι , block , forum , site , ραδιοφωνικοί σταθμοί , κανάλια , φοιτητές και μετανάστες από το εξωτερικό και οοοολοι την Ελλάδα από την μια άκρη έως την άλλη , θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για το ενδιαφέρον που δείξατε για την αγγελία.
Αλλά ρε παιδία να οργανωθούμε και λίγο, ας πάρει κανείς να ρωτήσει και για το αμάξι».