Τη Κυριακή 27 Οκτωβρίου στις 21.00 θα βρίσκονται στο ΤΖΙΤΖΙΚΑ, στους Αρμένους Αποκορώνου (τηλ. 2825041144) οι alanDalon...

Το καλοκαίρι του 2013 συναντήθηκαν ο Σωτήρη Αλεξάκη – κιθάρα, φωνή, ο Γιώργο Σταυράκη – κιθάρα, φωνή, η Βαγγελιώ Φασουλάκη – φωνή, κρουστάκαι δημιούργησαν μέσα από την ανάγκη μιας εναλλακτικής έκφρασης, μακριά από τους κανόνες και τους περιορισμούς που θέτει η κατηγοριοποίηση της μουσικής. Το μουσικό Swing σχήμα alanDalon...

Έχοντας ο καθένας τη διαδρομή του στο χώρο και διατηρώντας παράλληλα την αυτονομία τους προσπαθούν να συγκολλήσουν ανόμοιες φαινομενικά ηχητικές εικόνες, χωρίς όμως να έχουν κάποια συγκεκριμένη στόχευση – παίζουν αυτά τα τραγούδια και με αυτό τον τρόπο γιατί απλά «έτσι τους αρέσει».

Επομένως, δεν είναι παράξενο που στο πρόγραμμά τους θα συναντήσουμε τραγούδια του Τσιτσάνη, του Άσιμου και του Κραουνάκη, αλλά και των Vaya con dios, Tom Waits, Michael Jackson, καθώς και «εμπνεύσεις της τελευταίας στιγμής».

Σωτήρη Αλεξάκη – κιθάρα, φωνή
Γιώργο Σταυράκη – κιθάρα, φωνή
Βαγγελιώ Φασουλάκη – φωνή, κρουστά



Τί είναι αυτό που διαχωρίζει ένα μουσικό είδος από ένα άλλο; Έχουν νόημα, άραγε, οι κατηγοριοποιήσεις και οι ορισμοί ή χρησιμεύουν απλώς ως «οδηγίες προς ναυτιλομένους» μέσα στους απύθμενους ωκεανούς της μουσικής απόλαυσης;

Ποιά είναι τα όρια ανάμεσα στο «παραδοσιακό» και το «μοντέρνο» και κατά πόσον η αυστηρή τήρησή τους ανταποκρίνεται στις ανάγκες του σημερινού ακροατή; Υπάρχουν, εντέλει, πολλές διαφορετικές μουσικές ή η μουσική είναι μία; Ίσως η απάντηση στα παραπάνω να μη βρίσκεται στα αμιγώς τεχνικά - μορφολογικά χαρακτηριστικά της μουσικής αλλά σε κάτι ουσιωδέστερο: στο συναισθηματικό περιεχόμενο που αυτή αποπνέει.

Ζώντας σε μια εποχή «ξέφρενης» πληροφόρησης ο σύγχρονος μουσικός καλείται να διαμορφώσει την προσωπική του εκφραστική παλέτα μέσα από μια πληθώρα ετερογενών επιρροών.

Η παγκοσμιοποίηση των ακουσμάτων έχει οδηγήσει σε μια συνεύρεση και πρόσμιξη πολιτισμικών στοιχείων που κατά το παρελθόν θα φάνταζε αδιανόητη. Ταυτόχρονα, η ταχύτητα με την οποία συντελούνται οι διεργασίες αυτές δεν αποκομίζει πάντα άξια λόγου αποτελέσματα.

Πέρα από τον ευκαιριακό εντυπωσιασμό που μπορεί να προκαλέσει η εισαγωγή κάποιων «εξωτικών» στοιχείων σε μια μουσική παράδοση, σταθερό ζητούμενο παραμένει η δημιουργική αφομοίωση του αλλότριου, με τον κίνδυνο της ομογενοποίησης να ελλοχεύει ανά πάσα στιγμή. Στην προσπάθεια αυτή, τα μοναδικά όπλα που διαθέτει ο κάθε μουσικός είναι η προσωπική του καλλιέργεια και αισθητική.