Τις προοπτικές οι οποίες διανοίγονται από την προωθούμενη συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ με κύριο αντικείμενο το φυσικό αέριο συμπυκνώνει έκθεση της ομάδας ειδικών θεμάτων στον τομέα ευρω-ατλαντικών μελετών του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων.

Το Ι.ΔΙ.Σ. επισημαίνει ως αυτονόητο ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας το αέριο των κοιτασμάτων μεταξύ Κύπρου και Ισραήλ να κατευθυνθεί προς τις ευρωπαϊκές αγορές, με μέθοδο και όδευση που θα περνά μεσα από το έδαφός της και θα παρακάμπτει την τουρκική επικράτεια.

«Αυτή η πραγματικότητα, καθώς και το γεγονός ότι υπάρχει υψηλή πιθανότητα η Ελλάδα να γίνει και αυτή παραγωγός χώρα, υποδηλώνουν μια στρατηγική συνεργασίας με την Κύπρο και το Ισραήλ και προώθησης μέτρων που τονώνουν τη ζήτηση για φυσικό αέριο στην ΕΕ», υπογραμμίζει το Ινστιτούτο.

«Για να εξυπηρετηθούν τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα, πρέπει η Κύπρος και το Ισραήλ α) να επιλέξουν να εξάγουν επαρκείς ποσότητες αερίου β) οι εξαγωγές να κατευθυνθούν προς την ΕΕ και γ) να μην υπάρξει συμφωνία για όδευση των ισραηλινών εξαγωγών μέσω της τουρκικής επικράτειας».

Σε αυτό το πλαίσιο, το Ι.ΔΙ.Σ προκρίνει ως προτεραιότητες:

· Την άμεση υλοποίηση του αγωγού TAP και την πραγματοποίηση του αγωγού IGB.

· Τη στήριξη σε ευρωπαϊκό επίπεδο της υλοποίησης του ενεργειακού διαδρόμου Βορρά – Νότου.

· Τη στήριξη μέτρων στο ευρωπαϊκό επίπεδο υπέρ των καυσίμων που επιβαρύνουν λιγότερο το περιβάλλον.

· Τη στήριξη σε ψηφοφορίες ευρωπαϊκών επενδυτικών προγραμμάτων για τη μαζική ένταξη του φυσικού αερίου στην ηλεκτροπαραγωγή στην Ανατολική Ευρώπη.

· Τη στήριξη μέτρων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπέρ της διαφοροποίησης των πηγών παροχής ενέργειας στην ευρωπαϊκή αγορά.

· Την προώθηση του LNG ως σημαντικής μεθόδου εισαγωγής φυσικού αερίου στην ΕΕ και τη στήριξη πρωτοβουλιών της Επιτροπής για ένταξη έργων κατασκευής υποδομών LNG στο ευρωπαϊκό πλαίσιο χρηματοδοτήσεων.

· Την προώθηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο της στήριξης από την κοινότητα προγραμμάτων ανάπτυξης, εκμετάλλευσης και φύλαξης/προστασίας κοιτασμάτων εντός της ευρωπαϊκής επικράτειας.

Σύμφωνα με βασικά δεδομένα και υποθέσεις που παρουσιάζει η έκθεση του Ι.ΔΙ.Σ, «η μακρά οικονομική κρίση στην Ευρωζώνη παγιώνει την παρούσα μείωση της ζήτησης για αέριο, καθώς ελαχιστοποιεί την κατανάλωση και στρέφει την αγορά προς εναλλακτικά καύσιμα όπως ο λιγνίτης».

Παράλληλα, «η ζήτηση για φυσικό αέριο στην ανατολική Ασία συνεχίζει να αυξάνεται με γρήγορους ρυθμούς, βελτιώνοντας θεαματικά τις προοπτικές κέρδους ακόμη και για σχετικά απομακρυσμένους παραγωγούς».

Το ισραηλινό ναυτικό εκτιμά ότι η περίμετρος ασφαλείας γύρω από τις πλατφόρμες εξόρυξης φυσικού αερίου θα κοστίσει γύρω στα 700 εκατ. δολάρια ώστε να αποκτηθεί ο απαραίτητος εξοπλισμός, ενώ η δαπάνη για τη συντήρηση και τη λειτουργία του εκτιμάται πως αγγίζει τα 100 εκατ. ετησίως».
«Λόγω του τρόπου εμπορίας του αερίου που εξορύσσουν, οι παραγωγοί LNG διαθέτουν μεγαλύτερη δυνατότητα προσαρμογής στις τάσεις της διεθνούς αγοράς ενέργειας. Στην Ευρώπη, το γεγονός αυτό προκύπτει από τη σημαντικά μεγαλύτερη πτώση των εισαγωγών LNG σε σύγκριση με την πτώση στη ζήτηση φυσικού αερίου στην ευρωπαϊκή αγορά», υπογραμμίζει το Ινστιτούτο και συμπληρώνει:

«Η μεγαλύτερη ευαισθησία του LNG στη διακύμανση των τιμών και η αυξανόμενη ζήτηση για αέριο στην Ασία, οδηγούν τους παραγωγούς σε προσπάθεια επέκτασης στις ασιατικές αγορές. Οι ασιατικοί διαγωνισμοί συμβολαίων για προμήθεια αερίου σε υγροποιημένη μορφή δημιουργούν συνωστισμό παραγωγών».

Την ίδια ώρα, «η έλλειψη κεφαλαίων και οι εσωτερικές πολιτικές αντιδράσεις (όπως πχ στη Βουλγαρία) μειώνουν σημαντικά το ρυθμό των επενδύσεων μετατροπής των οικονομιών της ΝΑ Ευρώπης σε αεριοκεντρικές, περιορίζοντας σημαντικά τις βραχυχρόνιες προοπτικές ζήτησης για φυσικό αέριο».

naftemporiki.gr