Επτά χρόνια μετά το ξέσπασμα της παγκόσμιας οικονομικής και χρηματοπιστωτικής κρίσης, η παγκόσμια οικονομία αναμένεται να βρεθεί, το 2014, σε τροχιά ανάπτυξης με ρυθμό μεταξύ 3,5% και 4%, σχολιάζει σε έκθεσή της η Deutsche Bank.

Όπως επισημαίνει ο επικεφαλής οικονομολόγος της DB για τη Γερμανία, Stefan Schneider, έπειτα από αρκετά χρόνια αλλεπάλληλων διαψεύσεων των προσδοκιών για ανάπτυξη, ο συνδυασμός πέντε καταλυτών μπορεί επιτέλους να οδηγήσει σε αντιστροφή πορείας και την οικονομία της Ευρωζώνης.

Ωστόσο, μετά από συρρίκνωση 0,4% φέτος, το 2014 ο ρυθμός ανάπτυξης στην περιοχή του κοινού ευρωπαϊκού νομίσματος πιθανότατα θα διαμορφωθεί σε ένα μέτριο επίπεδο της τάξης του 1%, με δεδομένη και την απομόχλευση που πρέπει να γίνει στο ιδιωτικό τομέα και, μεσοπρόθεσμα, και στον δημόσιο.

1) Περαιτέρω ανάκαμψη της αμερικανικής οικονομίας

Ο κλάδος που πυροδότησε την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση έχει υποστεί και το πιο εκτεταμένο ξεκαθάρισμα. Καταγράφεται ανάκαμψη στην αγορά ακινήτων, με τις τιμές στις αστικές περιοχές να αυξάνονται σε διψήφια ποσοστά. Αυτό, σε συνδυασμό με την άνοδο των αμερικανικών μετοχών, έχει βοηθήσει τα αμερικανικά νοικοκυριά να βελτιώσουν τα οικονομικά τους. Στο δημοσιονομικό πεδίο, όπου οι αυτόματες περικοπές δαπανών ως «παράπλευρη απώλειες» μείωσαν σημαντικά το έλλειμμα του προϋπολογισμού του 2013, η εικόνα αναμένεται πιο ήπια. Επίσης, η πρόσφατα ανακοινωθείσα απόφαση της Fed για σταδιακή έξοδο από το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων ("tapering") δεν αναμένεται να δημιουργήσει περαιτέρω προβλήματα από όσα έχουν ήδη τιμολογηθεί. Έτσι, η Deutsche Bank αναμένει ότι η οικονομία των ΗΠΑ θα συνεχίσει να ανακάμπτει στη διάρκεια του 2014 και να εμφανίσει ρυθμό ανάπτυξης 3,2%, έναντι 1,8% το 2013.

2) Μεταρρυθμίσεις και κινεζική ανάπτυξη άνω του 8%

Οι εκτεταμένες μεταρρυθμίσεις που ψηφίστηκαν το Νοέμβριο πιθανότατα θα περιορίσουν την κρατική επιρροή στις επιχειρήσεις και το χρηματοπιστωτικό σύστημα, δίνοντας ενισχύοντας σημαντικά την αποτελεσματικότητα της οικονομίας της Κίνας.

Στις υπόλοιπες αναδυόμενες οικονομίες, επίσης, το πιο πιθανό είναι ότι οι ρυθμοί ανάπτυξης θα ενισχυθούν περαιτέρω το 2014, παρόλο που οι υψηλές μεσοπρόθεσμες προσδοκίες έχουν αναθεωρηθεί καθοδικά σε πολλές περιπτώσεις.

3) Δυσκολίες λόγω της δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρωζώνη

Η δέσμευση της ΕΚΤ να παράσχει δυνητικά απεριόριστη στήριξη (OMT) στις προβληματικές οικονομίες έχει επιβραδύνει ελαφρώς τον ρυθμό δημοσιονομικής προσαρμογής. Το 2014 το δομικό έλλειμμα πιθανότατα θα περιοριστεί μόνο κατά 0,25% ως ποσοστό επί του ΑΕΠ. Αυτό όμως σημαίνει, επίσης, ότι το χρέος της Ευρωζώνης δεν θα αρχίσει να μειώνεται παρά μόνο από το 2015 και μετά, το νωρίτερο.

4) Πρόοδος ως προς την τραπεζική ενοποίηση

Μεμονωμένες χώρες έχουν σημειώσει πρόοδο στο πεδίο της ενοποίησης των τραπεζικών τους συστημάτων, και μάλιστα σε όχι ευκαταφρόνητο βαθμό, με το «βλέμμα» στην αναλυτική αξιολόγηση που πρόκειται να πραγματοποιήσει το 2014 η ΕΚΤ στις μεγαλύτερες τράπεζες. Αυτό θα μπορούσε να ανακουφίσει τις πιέσεις προς τις τράπεζες για ενίσχυση των δεικτών κεφαλαιακής επάρκειας, κάτι που με τη σειρά του μπορεί να συμβάλει σε σταθεροποίηση των χορηγήσεων. Κάτι τέτοιο θα περιόριζε ακόμα περισσότερο τις αρνητικές επιπτώσεις της δημοσιονομικής προσαρμογής.

5) Ισχυρότερο δολάριο

Η ανάπτυξη της οικονομίας των ΗΠΑ με ρυθμό άνω του 3%, οι αυξανόμενες προσδοκίες ότι τα αμερικανικά επιτόκια θα αυξηθούν σημαντικά το 2015, και η ανακούφιση που προκύπτει μεσοπρόθεσμα για το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών των ΗΠΑ ως συνέπεια της τεράστιας αύξησης της εγχώριας παραγωγής ενέργειας, πιθανότατα θα βάλουν το αμερικανικό δολάριο σε ανοδική τροχιά τα επόμενα χρόνια. Κάτι τέτοιο θα δώσει περαιτέρω ώθηση στις ευρωπαϊκές εξαγωγές.

«Επομένως, είναι όλα καλά και ωραία στην Ευρώπη και στον υπόλοιπο κόσμο;» διερωτάται ο οικονομολόγος της Deutsche Bank. Παρά το γεγονός ότι οι πιθανότητες ανάκαμψης εμφανίζονται βελτιωμένες, δεν πρέπει να λησμονηθεί ότι η παγκόσμια οικονομία εμφάνισε ρυθμό ανάκαμψης κατά 0,25% χαμηλότερο σε σχέση με τις προβλέψεις τόσο το 2012 όσο και το 2013, σημειώνει.

Η αύξηση των αποδόσεων των ομολόγων που προκλήθηκε από την αλλαγή πλεύσης στη νομισματική πολιτική των ΗΠΑ θα μπορούσε να αποδειχθεί πολύ πιο έντονη από ό,τι προβλέπεται σήμερα, προσθέτει ο Stefan Schneider. Αυτό, όπως εξηγεί, θα μπορούσε να δημιουργήσει προβλήματα, κυρίως στις αναδυόμενες οικονομίες όπου οι όγκοι των πιστώσεων έχουν αυξηθεί σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Αλλά και στην Ευρώπη, πέρα από την ιδιαιτερότητα των τραπεζικών stress tests των ΕΚΤ και EBA, οι πολιτικές εξελίξεις σε πολλές χώρες-μέλη είναι τέτοιες που οι πιθανότητες αναστάτωσης είναι σημαντικές...

capital.gr


Πηγή:www.capital.gr