Μπορεί τα σημεία των καιρών να κορόιδεψαν την ευκολία, να εκδίωξαν τη συνήθεια και την επανάληψη από την καθημερινότητα και να σκίασαν τα πρόσωπα γύρω μας, ίσως και το δικό μας...

Μπορεί να γίναμε σκληροί για να αντιμετωπίσουμε τη σκληρότητα ή απαθείς για να αντιμετωπίσουμε την απουσία αλλαγής.

Αυτά όμως τα... σημεία των καιρών, δεν κατάφεραν να μας στερήσουν από εκείνο το απροσδιόριστο  που δεν υπολογίζεται με αριθμούς, δεν ερμηνεύεται με λέξεις, απλώς δένεται κόμπος στο λαιμό κάθε φορά που αντικρύζουμε στο διπλανό αυτό που απευχόμαστε.

Τα Χανιά είναι πλούσια περιοχή, σφύζει ο τουρισμός, όλοι έχουν και από ένα χωραφάκι με μια ντομάτα, όλο και κάποιος έχει μια ρίζα ελιά. Και όλα καλά στο παρήγορο λογύδριο που συνήθως έπεται της συζήτησης για την κατάντια.

Και μετά εκείνη η διαολεμένη στιγμή που αντικρύζουμε αυτό που απευχόμαστε. Και να τος πάλι ο κόμπος. Πάει στράφι το λογύδριο...

14.00 σήμερα, οδό Σελίνου Νέα Χώρα στα Χανιά.

Δυο άνδρες, ο ένας μεγαλύτερος από τον άλλο ψάχνουν τον κάδο απορριμμάτων. Βρίσκουν λαχανικά και γεμίζουν μια τσάντα.

Με λίγο καλύτερο ψάξιμο ίσως να γεμίσουν και δεύτερη τσάντα.

Εξάλλου, παραδίπλα υπάρχει μια φρουταρία και λίγο πιο δίπλα ένα κρεοπωλείο. Τέλος εβδομάδας θα φανούν τυχεροί.





Τουλάχιστον έχει ο ένας τον άλλο. Μεγάλη παρηγοριά, μοιράζεται η λύπη γίνεται μιση.  Και αν προστεθούν και άλλοι, όχι στο ψάξιμο των κάδων, αλλά δίπλα τους, τότε η λύπη θα διαιρεθεί πιο πολύ, ένα τρίτο, ένα τέταρτο και πάει λέγοντας...  όταν ο ένας έχει τον άλλο

Flashnews.gr