Ξεχνά προφανώς η κυβέρνηση ότι μόλις πριν από λίγους μήνες η Ελλάδα καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο επειδή δεν διεκδίκησε τις παράνομες κρατικές ενισχύσεις που είχε χαρίσει στην «Ελληνικός Χρυσός Α.Ε.» και επιμένει στην ίδια τακτική, αντιμετωπίζοντας προνομιακά και τον υποψήφιο αγοραστή τής ΕΥΑΘ.

Το νερό είναι και πρέπει να παραμείνει δημόσιο αγαθό, τονίζεται στην επείγουσα ερώτηση προς την Ευρωπαϊκή Επιτροπή του ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη: «Ενώ αναμένεται η δημοσίευση της απόφασης του ΣτΕ για να βάλει φρένο στην πώληση της ΕΥΑΘ, με το σκεπτικό ότι το νερό συνιστά δημόσιο αγαθό, η κυβέρνηση σπεύδει να "προικίσει" τον υποψήφιο αγοραστή της εταιρείας ύδρευσης με έργα υποδομών αξίας 100 εκατομμυρίων ευρώ από τα χρήματα των Ελλήνων και Ευρωπαίων φορολογουμένων. Αυτή τη στιγμή, με άλλοθι την οικονομική κρίση και πρόσχημα την εξοικονόμηση εσόδων, ιδιωτικοποιεί τα κέρδη της ΕΥΑΘ. Επιβαρύνοντας περαιτέρω το Δημόσιο με το κόστος της επένδυσης για τη συντήρηση-επέκταση του δικτύου».

Σε ανάλογη ερώτησή του προ ημερών προς τον Ευρωπαίο επίτροπο Ολι Ρεν, ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Νίκος Χουντής είχε λάβει την απάντηση: «Η Επιτροπή αναγνωρίζει ότι το νερό συνιστά δημόσιο αγαθό θεμελιώδους σημασίας για τους πολίτες. Τοποθετείται (όμως) ουδέτερα όσον αφορά τη δημόσια ή ιδιωτική κυριότητα των υδάτινων πόρων, σύμφωνα με το άρθρο 345. Η παροχή πόσιμου νερού έχει αφαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής της οδηγίας σχετικά με την ανάθεση συμβάσεων παραχώρησης. (...)

»Η απόφαση όσον αφορά τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου ή τις δημόσιες επιχειρήσεις που θα ιδιωτικοποιηθούν, το βαθμό και τη σειρά με την οποία θα διεξαχθούν οι ιδιωτικοποιήσεις, θα ληφθεί αποκλειστικά μόνο από τα κράτη-μέλη. Αφού ληφθούν υπόψη οι ανάγκες που αντιμετωπίζουν και οι στόχοι που τα ίδια έχουν θέσει».

Στην απάντησή του ο Ολι Ρεν επισημαίνει ακόμα: «Η (απο)κτηθείσα πείρα (σε ευρωπαϊκό επίπεδο) προσφέρει μία ποικιλία διαφορετικών δημόσιας ή ιδιωτικής ιδιοκτησίας μοντέλων για τη λειτουργία των υδρικών εγκαταστάσεων. Σε δημόσια και σε ιδιωτικά πρόσωπα υπάρχουν περιπτώσεις προβληματικών αποτελεσμάτων αλλά και επιτυχίες. Η Κομισιόν θεωρεί ότι η δημιουργία ρυθμιστικής αρχής και κατάλληλου περιβάλλοντος αγοράς είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για τη διασφάλιση της επιτυxίας του καθενός απ' αυτά τα συστήματα, ώστε να προστατευτούν τα συμφέροντα των καταναλωτών και να διαφυλαχθούν οι περιβαλλοντικές αξίες».

enet.gr