“Παράθυρό” μικρότερο των σαράντα ημερών έχει στη διάθεσή της η Ευρωζώνη για να λύσει τον “γόρδιο δεσμό” της τραπεζικής ενοποίησης.

Μέχρι την 1η Μαρτίου τα αρμόδια όργανα της ένωσης καλούνται να ολοκληρώσουν την τεχνική προεργασία, καθώς η κύρωση της πολύ σημαντικής συνθήκης εντός του 2014 εξαρτάται από μία αλληλουχία γεγονότων που ενδέχεται να καθυστερήσουν το εγχείρημα για άγνωστο χρονικό διάστημα.

Στις Βρυξέλλες και στη Φρανκφούρτη γνωρίζουν πολύ καλά ότι τα νομοθετικά όργανα της Ευρωζώνης πρέπει πάση θυσία να εγκρίνουν τον Ενιαίο Μηχανισμό Εξυγίανσης “πριν το τέλος της τρέχουσας κοινοβουλευτικής περιόδου”.

Η τελευταία φράση, εξάλλου, συμπεριλήφθηκε στο κείμενο των συμπερασμάτων της Προεδρίας για την τραπεζική ένωση, σε μία προσπάθεια να ασκηθούν οι “κατάλληλες” πιέσεις προς τις.... σωστές κατευθύνσεις.

Με άλλα λόγια, έως τις αρχές Μαρτίου θα πρέπει να έχει βρεθεί σημείο επαφής μεταξύ της Κομισιόν, του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ώστε να μπορέσει η συμφωνία να πάρει τη μορφή νομοθετικής ρύθμισης. Γιατί στις αρχές Απριλίου το Ευρωκοινοβούλιο διαλύεται ενόψει των ευρωεκλογών και οι αλλαγές που θα μεσολαβήσουν στην “καρδιά” της Ευρωζώνης, μέχρι την επανασύστασή του στα μέσα Ιουλίου, δεν αποκλείεται να αποβούν μοιραίες για την έγκαιρη έναρξη της τραπεζικής ενοποίησης.

Όλα θα κριθούν από την έκβαση ακόμη μίας διελκυστίνδας μεταξύ της Γερμανίας και της Κομισιόν. Ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου, από την πλευρά του, προειδοποίησε ότι μπορεί να μην καταστεί δυνατό να οριστικοποιηθεί έγκαιρα η κρίσιμη νομοθεσία που στοχεύει στην αντιμετώπιση των τραπεζικών προβλημάτων της Ευρώπης, καθώς οι διαφωνίες παραμένουν. Το χάσμα είναι τόσο μεγάλο που η ανησυχία στις Βρυξέλλες χτυπάει... κόκκινο.

“Αγκάθι” αποτελούν οι επί μέρους πτυχές του Ενιαίου Ταμείου Εξυγίανσης το οποίο θα παίξει το ρόλο “αιμοδότη” για τον Μηχανισμό Εξυγίανσης, συγκεντρώνοντας σταδιακά σχεδόν 55 δισ. ευρώ από τις τράπεζες που συμμετέχουν σε αυτόν.

Το Ευρωκοινοβούλιο, μάλιστα, δεν διστάζει να εκφράσει την αντίθεσή του στον τρόπο με τον οποίο έχει συμφωνηθεί να γίνει η θέσπιση του Ταμείου Εξυγίανσης. Η διαφωνία έγκειται στο γεγονός ότι η θέσπιση του Ταμείου δεν “περνάει” από τα κοινοτικά όργανα αλλά εξαρτάται από τη διακυβερνητική συνθήκη που θα υπογραφεί μεταξύ των κρατών-μελών της τραπεζικής ένωσης. Βέβαια, όσο τα χρονικά περιθώρια στενεύουν, τόσο αυξάνονται οι πιθανότητες να υπάρξει συμβιβασμός...

Ο περίπλοκος μηχανισμός

Η συμφωνία που επιτεύχθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο παρουσιάστηκε από τους ηγέτες της Ευρωζώνης ως μεγάλη πρόοδος στην προσπάθεια σύγκλισης των διαφορετικά απόψεων μεταξύ των κρατών-μελών.

Οι αναλυτές, από την πλευρά τους, χαρακτηρίζουν στην πλειονότητά τους το πλαίσιο που συμφωνήθηκε ως ένα περίπλοκο σύνολο ημίμετρων. Αποδίδουν τον χαρακτηρισμό στο γεγονός ότι θα χρειαστεί μία δεκαετία για να “γεμίσει” το κοινό Ταμείο, ενώ το ποσό των 55 δισ. ευρώ μόνο επαρκές δεν θεωρείται για να καθησυχάσει καταθέτες, επενδυτές και αγορές.

Επίσης, σημείο τριβής αποτελεί το μεσοδιάστημα. Γιατί αν μία τράπεζα χρειαστεί βοήθεια πριν την ολοκλήρωση του “μαξιλαριού” του Ταμείου, τότε θα προωθείται η διαδικασία του bail-in, επιβαρύνοντας μετόχους και πιστωτές.

Η Γερμανία αρνείται να δώσει στην Κομισιόν την εξουσία για το πότε μία τράπεζα θα προχωρά σε εκκαθάριση και προτιμά την εφαρμογή ενός δαιδαλώδους συστήματος λήψης αποφάσεων. Σύμφωνα με το πλαίσιο που προωθείται, όταν η ΕΚΤ προτείνει το κλείσιμο μίας τράπεζας, την τελική απόφαση θα λαμβάνει μία μικτή επιτροπή που θα αποτελείται από αξιωματούχους της Ε.Ε. και των χωρών-μελών, ενώ η Κομισιόν και το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο θα μπορούν να ανατρέψουν την απόφαση.

Οι απόψεις διίστανται στους διαδρόμους των Βρυξελλών.

Αρκετές φωνές υποστηρίζουν ότι αν μία τράπεζα δεν μπορεί να διασωθεί μέσα σε ένα σαββατοκύριακο για να αποτραπεί το bank run, τότε ο μηχανισμός δεν είναι ο κατάλληλος.

Άλλοι εκτιμούν ότι με αυτή τη δομή δίνεται κίνητρο τόσο στην ΕΚΤ, όσο και στις εθνικές ρυθμιστικές Αρχές να κάνουν τα πάντα για να αποτραπεί μία τραπεζική κρίση εν τη γενέσει της...

capital.gr