Εκδήλωση – συζήτηση για την αυτοδιαχείριση με αφορμή τον ένα χρόνο εργατικού ελέγχου της ΒΙΟ.ΜΕ., πραγματοποιεί η Πρωτοβουλία Αλληλεγγύης Ηρακλείου.

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί σήμερα Παρασκευή 7 Φεβρουαρίου 2014, στις 7 μ.μ. στο Ε.Κ.Η.

Στην εκδήλωση θα μιλήσουν:

- Mέλος του Σωματείου Εργαζομένων της ΒΙΟ.ΜΕ
- Μέλος του συνεργατικού εγχειρήματος «Εκδόσεις των Συναδέλφων»
- Μέλος της Πρωτοβουλίας Αλληλεγγύης Ηρακλείου στη ΒΙΟ.ΜΕ

Στην ανακοίνωσή της η πρωτοβουλία αναφέρει:

Η Βιομηχανική Μεταλλευτική (ΒΙΟ.ΜΕ.), εργοστάσιο παραγωγής δομικών υλικών στη Θεσσαλονίκη, θυγατρική της Φίλκεραμ-Johnson Α.Ε, διακόπτει τη λειτουργία της τον Φλεβάρη του 2011, με την εργοδοσία να εγκαταλείπει το εργοστάσιο και τους 70 εργαζομένους, χωρίς προηγουμένως να έχει καταβάλει τα δεδουλευμένα και να έχει καλύψει τις εκκρεμότητες που η ίδια δημιούργησε βάσει του σχεδιασμού της.

Οι εργάτες, αν και απλήρωτοι από το Μάιο του 2011, προχωρούν σε επίσχεση εργασίας, αρνούμενοι το ρόλο του θύματος και τη μοιρολατρία. Αποφασίζουν να αγωνιστούν με όλα τα μέσα για την επαναλειτουργία του εργοστασίου, με αυτοδιεύθυνση της παραγωγής κάτω από εργατικό έλεγχο. Στα δύο χρόνια που μεσολαβούν, μέσα από διαδικασίες αμεσοδημοκρατικές, χωρίς ιεραρχίες, αντιστεκόμενοι στην ηττοπάθεια και την παραίτηση, και αρνούμενοι να ζητιανεύουν δικαίωση από ένα διαπλεκόμενο και ανάλγητο σύστημα εξουσίας, καταφέρνουν να επαναλειτουργήσουν το εργοστάσιο παράγοντας φυσικά απορρυπαντικά προϊόντα οικιακής χρήσης.

Οι εργάτες της ΒΙΟ.ΜΕ. προωθούν τα προϊόντα τους, τον αγώνα και την προσπάθειά τους για εργατικό έλεγχο της παραγωγής και αυτοδιεύθυνση, μέσα από το δίκτυο αλληλεγγύης που έχει στηθεί σχεδόν σε όλο το εσωτερικό της χώρας αλλά και στο εξωτερικό.

Εργατική αυτοδιαχείριση – αυτοδιαχείριση της παραγωγής – του περιβάλλοντος – των φυσικών πόρων – Υλοποίηση ενός νέου κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου

Στη χώρα που οι νεοφιλελεύθερες πολιτικές βρίσκουν στα μνημόνια τα εργαλεία για την πιο απάνθρωπη υλοποίησή τους, στη χώρα της ανεργίας, της εξαθλίωσης, του διχασμού και του εκφασισμού, η αυτοδιαχείριση των μέσων παραγωγής είναι κάτι πολύ περισσότερο από την έσχατη λύση για τους εργάτες της βιομηχανίας ή του πρωτογενή τομέα. Και σίγουρα δεν αφορά μόνο τις επιχειρήσεις που κλείνουν ή μεταφέρονται σε περιοχές όπου η εκμετάλλευση είναι ακόμα μεγαλύτερη και τα κέρδη τους πιο εγγυημένα…

Είναι καιρός να συνειδητοποιήσουμε ότι η αυτοδιαχείριση αφορά τα σχολεία μας, τα πανεπιστήμια, τα νοσοκομεία, την πρωτογενή παραγωγή, το δημόσιο χώρο, το περιβάλλον και τους φυσικούς πόρους. Είναι η βάση για να κατακτήσουμε τον έλεγχο της ζωής μας, των αναγκών μας και των επιθυμιών μας. Είναι η αρχή για το σχεδιασμό και την υλοποίηση ενός άλλου κοινωνικού και παραγωγικού μοντέλου, που οι προτεραιότητες του κάθε ανθρώπου και κάθε κοινωνικής ομάδας θα είναι το επίκεντρο και όχι οι προτεραιότητες του κεφαλαίου και του συστήματος.