Η ακραία πόλωση που «εγκαθίσταται» εκ νέου στην πολιτική μας σκηνή το τελευταίο διάστημα, με τις καθημερινές, σφοδρές συγκρούσεις κυβέρνησης και αντιπολίτευσης ενόψει των επικείμενων δημοτικών και ευρωπαϊκών εκλογών του Μαΐου, συνιστά για τη χώρα μείζον «ατύχημα». Και αυτό γιατί η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα περισσότερο παρά ποτέ όχι μόνο στοιχειώδη κοινωνική γαλήνη και ηρεμία, αλλά και την ευρύτερη δυνατή συνεννόηση και συνεργασία των πολιτικών της δυνάμεων, για την πιο σημαντική διαπραγμάτευση της σύγχρονης ιστορίας της. 

Η επίτευξη μόνιμης και βιώσιμης λύσης για το χρέος αποτελεί τον ύψιστο εθνικό στόχο αυτής της περιόδου, καθώς θα σφραγίσει την πορεία μας για πολλές δεκαετίες. Και βέβαια αμέσως μετά τις ευρωεκλογές, η σχετική συζήτηση με τους δανειστές μας θα εισέλθει πλέον στην τελική ευθεία. Μέχρι τον Οκτώβριο θα έχει καταλήξει, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, δρομολογώντας θετικά ή αρνητικά τα επόμενα κεφάλαια της εθνικής προσπάθειας για οριστική έξοδο από τη βαθειά και πολύπλευρη κρίση των τελευταίων τεσσάρων ετών.

ΕΙΝΑΙ, νομίζω, περιττό να επισημάνει κανείς την τεράστια σημασία αυτής της διαπραγμάτευσης, καθώς και την καθοριστική επίπτωση που θα έχει το τελικό αποτέλεσμά της στην εξέλιξη των δημόσιων οικονομικών. Ποιος σοβαρός επενδυτής, για παράδειγμα, θα εμπιστευθεί μακροπρόθεσμα την ελληνική αγορά, προσδοκώντας μάλιστα σημαντικές αποδόσεις των κεφαλαίων του, όταν το χρέος μας υπερβαίνει ήδη το 170% του ΑΕΠ και βαίνει διαρκώς αυξανόμενο; Και πώς να επιστρέψουν στις ελληνικές τράπεζες οι καταθέσεις που έκαναν «φτερά» τα τελευταία χρόνια, όσο παραμένει και παρατείνεται η αβεβαιότητα για το μέλλον της χώρας; Τα σενάρια για ενδεχόμενο «κούρεμα» των τραπεζικών καταθέσεων και οι σκέψεις για φόρο περιουσίας των πλούσιων πολιτών σε χρεωκοπημένες χώρες που θα κληθεί η Ευρώπη να «σώσει» στο μέλλον επανέρχονται κάθε τόσο στην ημερήσια διάταξη, υπονομεύοντας τις προσπάθειες των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου να σταθούν ξανά στα πόδια τους...

ΕΙΝΑΙ, λοιπόν, ηλίου φαεινότερον ότι το ζήτημα του χρέους αποτελεί μέγα ΕΘΝΙΚΟ θέμα άμεσης προτεραιότητας. Και είναι εξαιρετικά επείγον να λυθεί, με τρόπο μόνιμο και οριστικό. Οι δανειστές, διά στόματος Σόιμπλε, κάλεσαν ήδη τον Γιάννη Στουρνάρα να... «ξεχάσει» το κούρεμα και να προσγειωθεί στη μεσοβέζικη και αναποτελεσματική «φόρμουλα» της χρονικής επιμήκυνσης της αποπληρωμής του χρέους και μιας πιθανής μείωσης επιτοκίων. Λύση που προκρίνουν το Βερολίνο και οι δορυφόροι του για να αποφύγουν το εσωτερικό πολιτικό κόστος στις χώρες τους και που θα μετατρέψει στην ουσία την Ελλάδα σε μόνιμη «αποικία χρέους». Απέναντι στην απευκταία αυτή προοπτική είναι πλέον επιβεβλημένη η οικοδόμηση μιας ευρείας εθνικής συμμαχίας, με αποκλειστικό «αντικείμενο» τη διεκδίκηση μιας «γενναίας» διαγραφής χρέους και με χρονικό ορίζοντα ολίγων μηνών, μέχρι την ολοκλήρωση δηλαδή της συγκεκριμένης διαπραγμάτευσης.

ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ επομένως η συνεννόηση όλων εκείνων των πολιτικών δυνάμεων που, ανεξάρτητα από ιδεολογικές και πολιτικές διαφορές, θεωρούν ότι η χώρα πρέπει και να επανακτήσει την ανεξαρτησία της και να συνεχίσει την ευρωπαϊκή της πορεία. Και ιδίως απαιτείται η συνεννόηση κυβέρνησης - αξιωματικής αντιπολίτευσης, που οφείλουν τώρα, στο όνομα του υπέρτατου εθνικού συμφέροντος, να παραμερίσουν για λίγο τις υπαρκτές διαφορές τους, να χαμηλώσουν τους τόνους και να χαράξουν από κοινού μια αποτελεσματική γραμμή διαπραγμάτευσης. Μετά, όταν θα έχουν επιτύχει να γυρίσει η χώρα σελίδα, βγάζοντας από πάνω της τον «βραχνά» του χρέους που σήμερα την πνίγει, ας ξαναθυμηθούν και τις... συνιστώσες της τρομοκρατίας και το... μαξιλάρι της Χρυσής Αυγής και τις... θρησκευτικές πεποιθήσεις των αρχηγών τους και την... αντεθνική δράση των κορυφαίων στελεχών τους. Ας ξαναθυμηθούν τον Κάρας και τον Νγκοκ, τον Διαμαντόπουλο και τον Μπαλτάκο... Μόνο για λίγο ας τα ξεχάσουν. Για να θυμηθούν ότι το μέλλον της πατρίδας προηγείται των κομματικών τους επιδιώξεων και των προσωπικών τους βλέψεων...

Νίκος Χατζηνικολάου
Δημοσιογράφος
Realnews