Εως και πέντε χρόνια μπορεί να χρειαστεί να περιμένουν οι ανάδοχοι γονείς στην Ελλάδα, προκειμένου να πάρουν το «πράσινο φως» για να υιοθετήσουν ένα παιδάκι. Η διαδικασία των υιοθεσιών, που ακολουθείται στην Ελλάδα, είναι χρονοβόρα και συνήθως κολλάει στα γρανάζια της γραφειοκρατίας.

Οι υποψήφιοι γονείς πρέπει να κάνουν αίτηση και τον πρώτο χρόνο η κοινωνική λειτουργός πραγματοποιεί μία συνάντηση μαζί τους. Στη συνέχεια, αυτή είναι που εισηγείται στο επιστημονικό συμβούλιο την έγκριση ή την απόρριψη του ζευγαριού. Οπως γράφουν και τα ΝΕΑ και αναδημοσιεύει η iefimerida.gr από εκείνη τη στιγμή ξεκινάει ο Γολγοθάς του ζευγαριού αφού θα πρέπει να κάνει υπομονή για τρία χρόνια και τον τέταρτο θα ενημερωθεί, μέσω αλληλογραφίας, για την έγκριση.

Στη συνέχεια και εφόσον το ζευγάρι εξακολουθεί να επιθυμεί την υιοθεσία, θα πρέπει σε ένα διάστημα τριών μηνών να πραγματοποιήσει 10-13 συναντήσεις με κοινωνικούς λειτουργούς, προκειμένου να διερευνηθούν από τους ειδικούς, τα κίνητρα και η προσωπικότητα των υποψήφιων ανάδοχων γονέων.

Αφού ολοκληρωθούν κι αυτές οι διαδικασίες και εγκριθεί το ζευγάρι, θα πρέπει να περιμένει την καταλληλότητα του παιδιού. Μάλιστα, δεν είναι το ζευγάρι που επιλέγει παιδί, αλλά ο κοινωνικός λειτουργός, ο οποίος μέσα από τη συζήτηση με τους υποψήφιους γονείς, έχει αναδείξει το προφίλ του παιδιού που επιθυμούν.

Αφού ολοκληρωθεί και αυτό το στάδιο, υπάρχει ένα δεκαπενθήμερο προσαρμογής που γίνεται σε προσομοίωση σπιτιού που φτιάχθηκε στο Μητέρα. Σε ένα σπίτι, περίπου για 15 ημέρες, γονείς και παιδί μένουν την ημέρα μαζί.

Τα κριτήρια που πρέπει να πληρούν οι θετοί γονείς:

Το κίνητρο για υιοθεσία να είναι παιδοκεντρικό
Πρέπει να έχει σταθερό σπίτι και εισόδημα τη στιγμή που εξετάζεται από τους κοινωνικούς λειτουργούς
Να μην είναι άνεργος
Το ποινικό του μητρώο να είναι καθαρό
Να είναι έως 60 ετών και η ηλικιακή διαφορά που θα έχει με το παιδί, να μην είναι πάνω από 50 χρόνια
Το παιδί που θα υιοθετηθεί να είναι αποδεκτό, όχι μόνο από τον θετό γονέα, αλλά και από την ευρύτερη οικογένεια.