Επανέρχομαι σε ένα καυτό θέμα που έχει να κάνει με την πολιτική ηθική σ αυτή τη χώρα.

Η κυβέρνηση, δια των υπουργών Οικονομικών και Πολιτισμού,σχεδιάζει να διαγράψει τα χρέη του Μεγάρου Μουσικής, νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου, ύψους περίπου 230 εκατομμυρίων Ευρώ.Τα χρέη προέρχονται από την κατάπτωση κρατικής εγγύησης η οποία είχε δοθεί σε τραπεζικά δάνεια της εταιρείας.

Εντυπωσιάζει η άνεση με την οποία εξετάζεται η διαγραφή χρεών προς το δημόσιο, τέτοιου ύψους, χωρίς αναζήτηση ευθυνών για την διαχείρισή τους, την ίδια στιγμή που για πολύ μικρά, σχετικά, ποσά θεσπίζονται δρακόντιες διατάξεις και οδηγούνται άνθρωποι που είναι σε οικονομική αδυναμία στην φυλακή, ή, στην απαλλοτρίωση της περιουσίας τους. Υπάρχουν, προφανώς δύο μέτρα και δύο σταθμά.

Το ερώτημα που τίθεται είναι θα αποδοθούν ευθύνες σε εκείνους που υπέγραψαν την κρατική εγγύηση στα δάνεια ενός ιδιωτικού οργανισμού, χρεώνοντας τους Έλληνες φορολογούμενους με 230 εκατομμύρια επιπλέον φόρους.

Είναι βασικό χαρακτηριστικό κάθε ευνομούμενης κοινωνίας τα λάθη να πληρώνονται, από αυτούς που τα διαπράττουν. Θα ζητήσουμε επιτέλους τον λόγο και με ποιο τρόπο ή θα σφυρίξουμε πάλι αδιάφορα;

Γιατί δε λέω ... Καλό το Μέγαρο, αλλά αυτοί που δεν πανε ποτέ , το πληρώνουν πανάκριβα τελικά.

Κ.Σ