Την αντίθεσή του στο ξεπούλημα του αεροδρομίου Χανίων δήλωσε ο Αλέκος Μαρινάκης, μέλος του Γραφείου Επ. Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Χανίων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση», που υλοποιεί η κυβέρνηση ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, μαζί με τους συμμάχους της, Ευρωπαϊκή Ένωση και τρόικα.

Χαρακτηριστικά επισημαίνει:

«Πρόκειται για προκλητικό ξεπούλημα λαϊκής περιουσίας, που παραδίδεται σαν λάφυρο στα μονοπώλια, δεδομένου ότι τα ετήσια κέρδη του κρατικού αερολιμένα των Χανίων υπερβαίνουν τα δέκα εκατομμύρια ευρώ ετησίως.

Η ιδιωτικοποίηση του αεροδρομίου θα έχει οδυνηρές συνέπειες για τους εργαζομένους και τα εργασιακά δικαιώματά τους, θα επιφέρει αύξηση των τελών χρήσης του που θα μετακυληθεί από τις αεροπορικές εταιρείες στις τιμές των εισιτηρίων, γεγονός που θα έχει αρνητική επίδραση στην επιβατική και κατ' επέκταση και στην τουριστική κίνηση στην περιοχή, που θα πλήξει τους εργαζομένους και τους αυτοαπασχολούμενους στον κλάδο.

Δεν αρκούν οι δηλώσεις στα ΜΜΕ και τα υπομνήματα στα υπουργεία. Χρειάζεται γενικός ξεσηκωμός του Χανιώτικου λαού μαζί με φορείς, σωματεία, αγροτικούς συλλόγους κλπ. Χρειαζόμαστε Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές που να αναδεικνύουν και να παλεύουν για τα πραγματικά προβλήματα του λαού και όχι χειροκροτητές των μεγάλων επιχειρήσεων. Τέτοιες Δημοτικές και Περιφερειακές Αρχές χρειάζονται, μπροστάρηδες του αγώνα.

Τα έργα επέκτασης και βελτίωσης των υποδομών του αεροδρομίου, που ήδη εκτελούνται, με χρηματοδότηση 110 εκατομμυρίων ευρώ από το ΕΣΠΑ θα καρπωθούν οι ιδιώτες, προίκα της συγκυβέρνησης και της ΕΕ για την κερδοφορία τους.

To KKE είναι ριζικά αντίθετο στην ιδιωτικοποίηση, στο ξεπούλημα του αεροδρομίου των Χανίων, καθώς και των άλλων αεροδρομίων και δημόσιων υποδομών της χώρας στα μονοπώλια.»

Επίσκεψη και το ΙΕΚ Χανίων

Στο χώρο του Δημόσιου ΙΕΚ Χανίων περιόδευσε τη Δευτέρα το απόγευμα ο Αλέκος Μαρινάκης, μέλος του Γραφείου ΕΠ. Περιοχής Κρήτης του ΚΚΕ και υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης Χανίων με τη «Λαϊκή Συσπείρωση».

Ο Αλέκος Μαρινάκης κουβέντιασε με τους εργαζόμενους και τους μαθητές της σχολής για τα προβλήματα της σχολής και τη γενικότερη κατάσταση που βιώνουν, ενώ απαντώντας στα ιδεολογήματα και τις υποσχέσεις που συνοδεύουν την προπαγάνδα της τεχνικοεπαγγελματικής εκπαίδευσης, υπογράμμισε:

«Θέλουν το νέο εργαζόμενο να είναι ακόμα πιο φθηνός ακόμα πιο ευέλικτος, κινητικός το λένε τώρα, θέλουν και αύξηση της εκμετάλλευσης άλλα και ιδεολογική χειραγώγηση για να μην αμφισβητεί ο νέος και η νέα το καθεστώς της εκμετάλλευσης να μην γνωρίζει ούτε τα δικαιώματά του, πολύ περισσότερο να μην γνωρίζει την δύναμή του.

Η πρότασή μας για την επαγγελματική εκπαίδευση είναι ρεαλιστική και αναγκαία είναι αποτέλεσμα της μελέτης των εξελίξεων στην οικονομία των δυνατοτήτων που δίνει η ανάπτυξη των επιστημών και της τεχνολογίας. Η εργατική τάξη πρέπει να είναι μορφωμένη για να μπορεί να ασκήσει την δική της εξουσία.

Με ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο που δεν θα αναπτύσσει μονομερώς μια ικανότητα των νέων για απασχόληση άλλα όλες τις ικανότητες του, θα μορφώνει πολύπλευρα την προσωπικότητά τους και θα διαπλάθει ανθρώπους ικανούς να αντιμετωπίσουν δημιουργικά την εργασία και τη ζωή τους σε όποιο ή όποια επαγγέλματα μελλοντικά και αν υπηρετήσουν.

Αυτό το σχολείο δεν εξορίζει από το πρόγραμμά του την τεχνική σαν «κατώτερη» ενασχόληση των φτωχότερων κοινωνικών στρωμάτων ούτε θεωρεί την τεχνολογία, την επιστήμη των μέσων παραγωγής προνόμιο κάποιων υψηλά καταρτισμένων, ειδικών που οι πολλοί δεν μπορούν να κατανοήσουν.

Η επαγγελματική εκπαίδευση ξεκινά μετά το δωδεκάχρονο είτε ως ανώτατη είτε μέσα από επαγγελματικές σχολές. Οι επαγγελματικές σχολές ΙΕΚ,ΚΕΚ κτλ να είναι ενταγμένες στο εκπαιδευτικό σύστημα, να δίνουν πτυχίο με επαγγελματική επάρκεια (ειδίκευση για ολοκληρωμένη άσκηση επαγγέλματος). Δεν χρειάζεται ο απόφοιτος του να περάσει από καμία άλλη πιστοποίηση που να αμφισβητεί, απαξιώνει το πτυχίο και τις σπουδές του.»