Τα τελευταία χρόνια βλέπουμε και ακούμε καθημερινά γύρω μας ανθρώπους θλιμμένους , απογοητευμένους χωρίς διάθεση για ζωή.
Τα μέσα μαζικής επικοινωνίας μας βομβαρδίσουν με χιλιάδες δυσάρεστες ειδήσεις και εμείς σχεδόν έχουμε εθιστεί σε αυτές και πλέον δεν μας προκαλούν κανένα συναίσθημα .
Πως φτάσαμε ως εδώ? Γιατί ένα λαός από την φύση του δραστήριος και χαρούμενος έφτασε να μην θέλει να δημιουργήσει , να ζήσει , να χαρεί?

Τις τελευταίες δεκαετίες οι πολιτικοί μας , αυτοί που διαχειρίζονταν την τύχη αυτού του τόπου τεχνηέντως και με σκοπό την πολιτική τους μακροημέρευση μας μας ώθησαν με έμμεσο τρόπο να αλλάξουμε νοοτροπία και στάση απέναντι σε σημαντικά θέματα .

Βέβαια όλα αυτά έγιναν και με την δική μας ευθύνη και συμμετοχή. Δεν είμαστε άμοιροι ευθυνών γιατί εμείς τους δίναμε το δικαίωμα με την ψήφο μας να το κάνουν και γιατί μάθαμε να ζούμε εύκολα χωρίς πολύ κόπο πιστεύοντας ότι η πλασματική ευημερία θα συνεχιζόταν για πάντα .

Διαχειριστήκαμε λάθος χρήματα επιχορηγήσεων και επιδοτήσεων τα οποία προοριζόταν για την δημιουργία υποδομών με σκοπό την αύξηση της παραγωγής , της βελτίωσης της ποιότητας και τη μείωση του κόστους παραγωγής των προϊόντων μας . Έτσι αντί να κάνουμε τα προϊόντα μας περισσότερο ανταγωνιστικά τα υποβαθμίσαμε και αυξήσαμε το κόστος παραγωγής τους με αποτέλεσμα να μην μπορούμε σήμερα να ανταγωνιστούμε άλλες χώρες με παρόμοια παραγωγή .

Οι επιχειρηματίες εγκλωβίστηκαν σε ζημιογόνες επιχειρήσεις με δάνεια κίνησης από τις τράπεζες τα οποία στην συνέχεια έγιναν θηλιά στον λαιμό τους . Έτσι όταν σταμάτησε ο δανεισμός από τις τράπεζες οι επιχειρήσεις βούλιαξαν και οι άνθρωποι καταστράφηκαν οικονομικά και έφτασαν στην απελπισία.

Οι επιστήμονες αφού σπούδασαν με χρήματα του φτωχού ελληνικού κράτους , απαξιώθηκαν στην συνέχεια απ΄ αυτό και εκδιώχτηκαν στο εξωτερικό να προσφέρουν χωρίς κόστος για τα άλλα πλούσια κράτη τις γνώσεις τους.
Δαιμονοποιήσαμε έννοιες όπως η αξιοκρατία , αξιολόγηση και μάθαμε να μην τις εφαρμόζουμε . Στοχοποιήσαμε το κέρδος χωρίς να μας ενδιαφέρει αν είναι νόμιμο ή όχι με αποτέλεσμα όποιος νόμιμα προσπαθούσε να αυξήσει το εισόδημα του να τιμωρείται πρώτα από την ίδια την πολιτεία και μετά να γίνεται στόχος από όλους εμάς.

Μάθαμε να θεωρούμε το κράτος ξένο προς εμάς , να μην το σεβόμαστε και να μην μας σέβεται , να το κλέβουμε και να μας κλέβει. Δεν αντιληφθήκαμε ότι το κράτος είμαστε εμείς οι ίδιοι.
Μάθαμε να ψηφίσουμε ανθρώπους όχι άξιους ,ηθικούς και ικανούς να διαχειριστούν τον τόπο μας αλλά ανθρώπους που το μόνο που τους ενδιέφερε ήταν το προσωπικό τους όφελος .

Έτσι αλλοιώθηκαν με την προτροπή των πολιτικών, και με την δική μας ανοχή φυσικά , βασικά χαρακτηριστικά του έθνους . Γίναμε νωχελικοί, αδιάφοροι ,αδύναμοι και απρόθυμοι να αντιδράσουμε . Αποξενωθήκαμε από τους συνανθρώπους και μάθαμε να κλείνουμε τα μάτια και τα αυτιά μας στον πόνο και την δυστυχία του διπλανού μας γιατί θεωρούσαμε ότι εμάς δεν θα μας ακουμπούσε ποτέ.
Και τώρα που φτάσαμε λίγο πριν την καταστροφή μας κατέλαβε η απογοήτευση , κάναμε την μιζέρια καθημερινότητα και καταλάβαμε ότι όλα αυτά τα χρόνια κάναμε λάθος .

Όμως αυτό είναι το πιο σημαντικό ,ότι το καταλάβαμε . Γιατί τώρα μπορούμε να επανορθώσουμε. Η κρίση μας έκανε πιο ώριμους , πιο σοφούς , μας έδωσε την ευκαιρία να κάνουμε την αυτοκριτική μας και να βγούμε μέσα από αυτήν πιο δυνατοί , πιο ανθρώπινοι και έτοιμοι να ξεκινήσουμε από την αρχή. Ήρθαμε πιο κοντά με τον συνάνθρωπο μας και ξαναβγάλαμε στην επιφάνεια αξίες ξεχασμένες .
Τώρα που δεν έχουμε πια κάτι να χάσουμε πρέπει να σηκώσουμε το ανάστημα μας ψηλά , να ανακτήσουμε την χαμένη μας αξιοπρέπεια και πάρουμε την ζωή μας στα χέρια μας .
Τέρμα η καταστροφολογία , φτάνει με τις Κασσάνδρες που προφητεύουν την καταστροφή της χώρας κάθε μήνα , κάθε εβδομάδα , κάθε μέρα .

Ας κλείσουμε τα αυτιά σαν άλλος Οδυσσέας στις σειρήνες της καταστροφολογίας, ας ανασκουμπωθούμε και να ξεκινήσουμε από την αρχή σωστά αυτή τη φορά.
Να δώσουμε ευκαιρίες σε ανθρώπους ηθικούς που έχουν αποδείξει μέσα από την προσωπική τους πορεία ότι μπορούν και θέλουν να προσφέρουν σε αυτόν τον τόπο.

Να πάψουμε να σκεφτόμαστε με παρωπίδες , να μάθουμε να επιλέγουμε τους πολιτικούς μας όχι με βάση το πόσο συχνά τους βλέπουμε στα ΜΜΕ και στις κοινωνικές εκδηλώσεις αλλά με βάση το πόσο σοβαρά βλέπουν το ρόλο τους .

Να απομονώσουμε τις συντεχνίες που όλα αυτά τα χρόνια κρατούν την χώρα καθηλωμένη .

Η χώρα αυτή έχει πολλά να μας προσφέρει φτάνει να τα δούμε και να τα αξιοποιήσουμε σωστά :
• Ο πρωτογενής αγροτικός και κτηνοτροφικός τομέας αν οργανωθεί σωστά και δημιουργηθούν οι απαραίτητες υποδομές που θα κάνουν τα προϊόντα μας ποιοτικά , ανταγωνιστικά , επικερδή θα δώσει ανάσα σε πολλούς νέους άνεργους στην επαρχία.
• Η αλιεία μπορεί να αποτελέσει σημαντικό μοχλό στην ανάπτυξη των νησιωτικών περιοχών .
• Ο τουρισμός με την κατάλληλη προβολή και παρεμβάσεις( εναλλακτικές μορφές τουρισμού, επιμήκυνση τουριστικής περιόδου) μπορεί να προσφέρει σημαντικά στην οικονομία της χώρας .
• η ίδρυση ξενόγλωσσων ιδιωτικών πανεπιστημίων μπορεί να αποφέρει σημαντικά οικονομικά οφέλη προσελκύοντας φοιτητές από όλα τα μέρη του κόσμου και αποτρέποντας την διαρροή ελλήνων φοιτητών σε ξενόγλωσσα πανεπιστήμια που εδρεύουν σε άλλες χώρες .
Αυτά είναι μερικά από τα πολλά που μπορεί αυτή η χώρα , η Χώρα μας να μας προσφέρει .

Γι΄ αυτό ας ξαναβρούμε την χαμένη μας ταυτότητα , ας βάλουμε τον πήχη ψηλά και να προσπαθήσουμε να τον φτάσουμε .
Και σίγουρα θα τα καταφέρουμε , γιατί πάνω απ’ όλα είμαστε ΕΛΛΗΝΕΣ ικανοί για όλα όταν το θελήσουμε .

Καναράκη Μαρίνα
Υποψήφια Περιφερειακή Σύμβουλος
με το συνδυασμό "ΚΡΗΤΗ ΜΠΟΡΟΥΜΕ" του Σεραφείμ Τσόκα