Το βράδυ της Πέμπτης,3 Απριλίου 2014, 2.262 θεαταί, δηλαδή όση είναι η χωρητικότης του Κέντρου Παραστάσεων και Καλλιτεχνικών Εκδηλώσεων του Εμπορικού Κέντρου Ζορλού εδώ στην Κωνσταντινούπολη, είχαμε το «ευτυχές προνόμιο» ή μία «προνομιακή ευτυχία» να απολαύσουμε την υπέροχη συναυλία της Χάρις Αλεξίου με το γνωστό τουρκικό μουσικό συγκρότημα «Ιντζέσαζ» (Incesaz).

Η Χάρις Αλεξίου είναι γνωστή στο ευρύ τουρκικό κοινό από την συνεργασία της με την Σεζέν Άκσου (Sezen Aksu), που θεωρείται η Χάρις Αλεξίου της Τουρκίας.

Τα εισιτήρια εξαντλήθηκαν αρκετές ημέρες πριν από την ημέρα της συναυλίας. Το ακροατήριο, αποτελούμενο στην συντριπτική του πλειοψηφία από Τούρκους μουσικόφιλους, καταχειροκρότησε την Χαρούλα με έναν όντως εντυπωσιακό ενθουσιασμό, ασυνήθη για ένα «ξένο» καλλιτέχνη, τον οποίο  ή την οποία δεν γνωρίζουν τόσο καλά όσο τους δικούς τους, τους εγχώριους καλλιτέχνες.

Το τουρκικό μουσικό συγκρότημα «Ιντζέσαζ» ιδρύθηκε το 1996.

Ασχολείται με την παραδοσιακή τουρκική μουσική. Ο επικεφαλής αυτού του συγκροτήματος κ. Τζενγκίζ Ονουράλ (Cengiz Onural), 53 ετών, είναι μηχανικός μηχανολόγος, συνθέτης, ενορχηστρωτής, στιχουργός, παίζει κιθάρα, πολίτικη λύρα, μπαγλαμά και μπουζούκι. Μιλάει αρκετά καλά ελληνικά.

Οι συνθέσεις του είναι ποιοτικές και επιπέδου. Σύμφωνα με την έκφραση ενός έλληνα διανοουμένου είναι «ο Μάνος Χατζιδάκις της Τουρκίας».

Της συναυλίας προηγήθηκε συνέντευξη της Χάρις Αλεξίου στο γνωστό μεγάλης ακροαματικότητας τουρκικό κανάλι NTV (δείτε εδώ).

Στο α΄μέρος της συναυλίας η Χαρούλα τραγούδησε τρία (3) τραγούδια:

“Aμάν Κατερίνα μου» του Παναγιώτη Τούντα, «Όλες του Κόσμου οι Κυριακές» του Χρίστου Νικολόπουλου και «Τρελλή κι΄Αλλοπαρμένη» του Μάνου Λοϊζου.

Το τελευταίο αυτό τραγούδι τραγούδησε η Χαρούλα μαζί με την Εζγκί Κιοκέρ (Ezgi Köker) και τον Μπορά Εμπέογλου (Bora Ebeoğlu) το μισό στα ελληνικά, το μισό στα τουρκικά και όλοι μαζί το ρεφραίν στα ελληνικά.

Στη συνέχεια η Εζγκί Κιοκέρ και ο Μπορά Εμπέογλου τραγούδησαν επτά (7) τουρκικά τραγούδια, συνθέσεις του Τζενγκίζ Ονουράλ και άλλων μελών του συγκροτήματος, καθώς και το παραδοσιακό τραγούδι «Üsküdar΄a giderken» (πηγαίνοντας στο Σκούταρι), το οποίο, στα ελληνικά είναι γνωστό ως «από ξένο τόπο κι΄από αλαργινό».

Στο β΄μέρος της συναυλίας η Χαρούλα τραγούδησε ένδεκα (11) τραγούδια:

«Μπαρμπαγιανακάκης» του Παναγιώτη Τούντα, το παραδοσιακό «Ντόκτορ», «Ελενίτσα» του Γιάννη Ογκονδάκη, «Γύφτισα τον εβύζαξε» του Μάνου Λοϊζου, «Τι γλυκό να σ΄αγαπούν» του Γιώργου Ζαμπέτα, «Όλα σε θυμίζουν» του Μάνου Λοϊζου, «Ζήλεια μου» του Χρίστου Νικολόπουλου, και μαζί με την Εζγκί Κιοκέρ και τον Μπορά Εμπέογλου τραγούδησε το «Τέλι τέλι» του Μάνου Λοϊζου το μισό στα ελληνικά, το μισό στα τουρκικά και όλοι μαζί το ρεφραίν στα ελληνικά.

Η καταπληκτική αυτή μουσική εκδήλωση κορυφώθηκε, όταν η Χαρούλα τραγούδησε:

α) το τραγούδι του Τζενγκίζ Ονουράλ «Çok aşığın var» (Έχεις πολλούς εραστές) στα ελληνικά με στίχους δικούς της υπό τον τίτλο «Στο λιμάνι της καρδιάς μου»,

β) το τραγούδι «Η προσευχή» σε στίχους δικούς της. Τους στίχους αυτού του τραγουδιού στα τουρκικά έγραψε ο Τζενγκίζ Ονουράλ υπό τον τίτλο «segah[i] dua» (Προσευχή σε ήχο τέταρτο), και το τραγούδησαν η Εζγκί Κιοκέρ και ο Μπορά Εμπέογλου.

Τα λόγια είναι όντως αισθησιακά και συγκινητικά. Έκδηλη ήταν η συγκίνηση και των τριών καλλιτεχνών.

Η συναυλία έληξε με το τραγούδι του Τζενγκίζ Ονουράλ «kalbimdeki deniz» (Η θάλασσα της καρδιάς μου), το οποίο και οι τρεις- και η Χαρούλα- τραγούδησαν στα τουρκικά.

Ο συνδυασμός της Χάρις Αλεξίου με το μουσικό συγκρότημα «Ιντζέσαζ» είχε αυτό το μοναδικό, το εξαίσιο αποτέλεσμα, που δύσκολα κανείς βρίσκει λόγια για να περιγράψει!

Η μουσική συμβάλλει στην προαγωγή της ανθρωπιάς, της αμοιβαίας κατανοήσεως, προσεγγίσεως και γνωριμίας των λαών. Μέσω της μουσικής οι άνθρωποι έρχονται κοντά ο ένας στον άλλο, ζουν την συντροφικότητα, την τρυφερότητα, τον έρωτα.

Η μουσική βοηθάει στην αναζήτηση των κοινών σημείων των λαών, αυτών που μας ενώνουν ως ανθρώπους και όχι αυτών που μας χωρίζουν.

Η ανάγκη αλληλογνωριμίας των λαών, και ειδικότερα των όμορων λαών, είναι επιτακτική. Η μουσική βοηθάει τους λαούς ο ένας να πλησιάσει τον άλλον για να διαπιστώσουν  πόσο μοιάζουν μεταξύ τους.

Προφανής είναι η ωφελιμότης τέτοιων μουσικών εκδηλώσεων πέρα του ψυχαγωγικού σκοπού αυτών.

Για τον λόγο αυτό ενδείκνυται η ενθάρρυνση και υποστήριξη παρομοίων κοινών εμφανίσεων Ελλήνων και Τούρκων καλλιτεχνών.

Του Δρ. Βύρωνα Ματαράγκα
Διεθνολόγου

Φωτογραφίες  Ήβη Ντερμαντζή    



[i] Segah (σεγκιάχ) είναι ένας από τους πολλούς ήχους της οθωμανικής μουσικής. Αντιστοιχεί στον ήχο λέγετο της βυζαντινής μουσικής, δηλαδή στον τέταρτο ήχο.