Μια αληθινά ιδιαίτερη παράσταση θα μπορέσουν να απολαύσουν οι φίλοι της ποίησης, της μουσικής και του θεάτρου, το Σάββατο 14 Ιουνίου 2014, στις 21:00, στο κηποθέατρο Μάνος Χατζιδάκις στο Ηράκλειο.

Η σκηνοθέτης και ερμηνεύτρια Άσπα Κυρίμη, παρουσιάζει για τον Ροταριανό Όμιλο Ηρακλείου ποίηση του Γιώργου Σεφέρη, στην παράσταση με τίτλο «Ο Στράτης Θαλασσινός κι ένα μικρό ναυάγιο». Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό, και όποιοι επιθυμούν μπορούν να προσφέρουν τρόφιμα μακράς διάρκειας, τα οποία θα διατεθούν στα συσσίτια της εκκλησίας.

Η σκηνοθεσία και η ερμηνεία είναι από την Άσπα Κυρίμη, η μουσική επιμέλεια έγινε από την μουσικό και μέλος της Κρατικής Ορχήστρας Αθηνών Αθηνά Καψετάκη και η εικαστική επιμέλεια έγινε από τον αρχιτέκτονα Κωστή Μαμέλη, οι οποίοι και προσφέρθηκαν αφιλοκερδώς να συμμετέχουν στην παράσταση.

Ο Ροταριανός όμιλος Ηρακλείου θα ήθελε να ευχαριστήσει θερμά όλους τους καλλιτέχνες για την ευγενική προσφορά τους, τα μέσα ενημέρωσης για την προβολή της παράστασης, το δήμο Ηρακλείου για την παραχώρηση του κηποθεάτρου Μ. Χατζιδάκις, καθώς και τους χορηγούς της εκδήλωσης: Παγκρήτια Τράπεζα, HAMED Χαλαμπαλάκης (ιατρικά είδη), Οινοτέκα, Μαντζουρανάκη (επιπλώσεις-διακοσμήσεις καταστημάτων), Παγοποιείον και Peggy Sage Nail Bar.

Σκέψεις για την παράσταση από τον πεζογράφο, δοκιμιογράφο και κριτικό Ηρακλή Λογοθέτη

Με ιδιαίτερη μαθητεία στη θεατροποιημένη απόδοση κορυφαίων στιγμών της νεότερης ελληνικής ποίησης η κ. Άσπα Κυρίμη παρουσίασε ήδη σε στενό κύκλο μία προσέγγιση της σεφερικής ποίησης εστιασμένη στην ενότητα που υπογράφει ο κ. Στράτης Θαλασσινός.

Κάτω από αυτό το προσωπείο ο Γιώργος Σεφέρης περιγράφει σημαδιακές φάσεις από την ενηλικίωση ενός ανθρώπου σε τόνους συγκρατημένου λυρισμού διαστιζόμενου με αυτοειρωνική τρυφερότητα.

Με τις αιχμές αυτής της τελευταίας στο οπλοστάσιό της η κ. Κυρίμη αξιοποιεί υποκριτικά την πλούσια εικονοποιία των ποιημάτων για να αποσώσει σκηνικά μιαν ακολουθία σφοδρών εντυπώσεων και τη διασκεπτική τους ανάπαυλα. Χαρακτηριστική της σκηνοθετικής της προσέγγισης είναι η ρυθμολογημένη ενότητα δράσης και αφήγησης κατά τρόπον ώστε τα επεισόδια της πρώτης να παρακολουθούνται από τα συμπεράσματα της δεύτερης.

Επειδή μάλιστα η ακολουθία αυτή δεν είναι διόλου γραμμική το παραστασιακό προταγμα δεν περιορίζεται στην αθροιστική συμπλοκή των βιωματικών συμβάντων και της αισθητικής τους αποτίμησης αλλά επιδιώκει (και επιτυγχάνει) την συνίζησή σε ενιαίο μουσικό άξονα. Στην παρούσα πρότασή της η κ. Κυρίμη ολοκληρώνει το ψυχογεωγραφικό τοπίο του Γιώργου Σεφέρη εντάσσοντας στο σύνολο παραστασιακό σχέδιο τα ποιήματα της "Κίχλης".

Οι δύο κύκλοι συνέχονται τόσο σε επίπεδο μυθολογικών αναφορών όσο και σε επίπεδο ατμόσφαιρας και σημασιολογικών συσχετισμών.

Η συμπαρουσίασή τους επομένως, ανταποκρίνεται στην ιδιαίτερη άρθρωση της σεφερικής δημιουργίας και επικυρωνει δραματουργικά την προοπτική αλληλεπίδραση των τόπων που τη συναπαρτίζουν. Οι γραμμές μιας εσωτερικής βιογραφίας αρτιώνονται εδώ με τις απόκρημνες επιγνώσεις μιας τραυματικής ωριμότητας κι ό,τι μορφάζει παρηγορητικά στον πρώτο κύκλο της ενηλικίωσης, αποκτά στον δεύτερο την βαθύτητα της εγκαρτέρησης.

Έτσι οι απώλειες της ζωής υπερβαίνουν κατά πολύ τη ζωή της απώλειας και τον θρηνητικό της απόηχο.

Τούτη η μεταστοιχείωση αποτελεί το σκηνοθετικό στοίχημα της κ. Κυρίμη και επιτρέπει στο ναυάγιο της Κίχλης ν' αρμενίζει ακόμα με ολοζώντανο πλήρωμα.