Η ταλαιπωρία που υπέστη λόγω ενός ατυχήματος εν ώρα εργασίας, εξαιτίας του οποίου βρέθηκε και με τα δύο χέρια σπασμένα και με ένα κάταγμα στο πρόσωπο, αποδείχτηκε μικρότερη, μπροστά στην ταλαιπωρία που τον υπέβαλε το δημόσιο και οι υπηρεσίες του, που βρίσκονται σε μόνιμη αναπηρία να ανταποκριθούν στις ανάγκες των πολιτών.

Το ατύχημα σημειώθηκε στις 25 Φεβρουαρίου και μέχρι και σήμερα, έχοντας "γυρίσει" από διάφορες επιτροπές, έχοντας συγκεντρώσει χαρτιά, ξανά και ξανά, το ΙΚΑ του ζητάει να περάσει ακόμα από μια επι (ν) τροπή.

Ο κ. Βασιλάκης Γιώργος, με επιστολή του, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει την ιστορία του, μια ιστορία, που αν εξαιρέσεις τις λεπτομέρειες, είναι ίδια με καθημερινές περιπτώσεις συνανθρώπων μας που έρχονται αντιμέτωποι με την γραφειοκρατία και τις καθυστερήσεις των κάθε είδους επι(ν)τροπών.

Η επιστολή έχει ως εξής:

Αξιότιμοι κύριοι,

Με αυτή μου την επιστολή στον τοπικό τύπο επιθυμώ να καταγγείλω την απαράδεκτη συμπεριφορά δημοσίων υπαλλήλων και φορέων που υποτίθεται ότι θα έπρεπε να εξυπηρετούν το κοινό και ειδικά όταν έχει προηγηθεί ατύχημα κι έχει κλονιστεί η υγεία του.

Ξεκινώ να σας αναφέρω την περιπέτειά μου που ξεκίνησε στις 25 Φεβρουαρίου όταν ενώ εργαζόμουν γλίστρησε η σκάλα πάνω στην οποία βρισκόμουν –προφανώς λόγω του ολισθηρού δαπέδου από βροχόπτωση- και έπεσα σε μαρμάρινο δάπεδο με αποτέλεσμα να σπάσω και τα δυο μου χέρια και να πάθω κάταγμα στο πρόσωπο.

Αμέσως διακομίστηκα με ασθενοφόρο στο ΠΑΓΝΗ όπου έλαβα τις πρώτες βοήθειες (ράμματα εσωτερικά κι εξωτερικά στη μύτη, ανάταξη χεριών κλπ), ενώ κρίθηκε απαραίτητο να μου κάνουν εισαγωγή καθώς η κατάσταση του αριστερού χεριού χαρακτηρίστηκε σοβαρή και χρειάστηκε χειρουργείο το οποίο κι έγινε στις 27 Φεβρουαρίου,  με το οποίο μου τοποθετήθηκε πλάκα στον καρπό με στήριξη 9 βιδών.

Πήρα εξιτήριο από το νοσοκομείο την 1η Μαρτίου κι έκτοτε ξεκίνησε ο Γολγοθάς συγκέντρωσης των χαρτιών και των δικαιολογητικών που έπρεπε να προσκομίσω στο ΙΚΑ για να μου πληρώνει τους τρεις μήνες αναρρωτικής άδειας που μου σύστησαν οι γιατροί μέχρι να αναρρώσω από το εργατικό ατύχημα και να μπορέσω να επιστρέψω στην εργασία μου.

Συνοπτικά, λοιπόν, αναφέρω πως στις 6 Μαρτίου πήγα στον ασφαλιστικό μου φορέα τη γνωμάτευση του γιατρού – ή μάλλον την πρώτη γνωμάτευση, επειδή δεν τους ‘έκανε’.

Στις 13 Μαρτίου ξαναπήγα στο νοσοκομείο, ξαναέψαξα το γιατρό, μου έδωσε δεύτερη γνωμάτευση και στις 15 Μαρτίου επιτέλους έστειλαν τα έγγραφα στον Πειραιά.

Στις 3 Απριλίου μου στέλνουν απόφαση από το Ι.Κ.Α Αγ.Μηνά ότι το ατύχημα χαρακτηρίζεται εργατικό.

Από επιτροπή πέρασα 24 Ιουνίου (ενώ είχα αναρρώσει, είχε περάσει το τρίμηνο κι είχα ήδη επιστρέψει στη δουλειά μου κι ενώ τους τρεις αυτούς μήνες δεν λάμβανα χρήματα από πουθενά –φυσικά κανείς τους δεν αναρωτήθηκε πώς ζούσα!) κι έκτοτε περίμενα νέα για το πότε θα πληρωθώ. 

Στις 15 Ιουλίου πηγαίνω αυτοβούλως στο ΙΚΑ να δω τι θα γίνει επιτέλους με την περίπτωσή μου, περιμένω μιάμιση ώρα επειδή είχαν κάνει λάθος στα χαρτιά μου το χαρακτηρισμό του ατυχήματος, ενώ υποτίθεται στην απόφαση που είχαν βγάλει το δήλωναν ως εργατικό.

Τέλος, το ποτήρι ξεχείλισε στις 16 Ιουλίου που ξαναπήγα στο ΙΚΑ και η διευθύντρια του τμήματος παροχών δε δεχόταν τα χαρτιά μου επειδή η ημερομηνία της γνωμάτευσης ήταν 13 Μαρτίου ενώ το εξιτήριό μου ήταν 1 Μαρτίου!

 Είχε προηγηθεί τηλεφώνημά της -προφανώς στο ΠΑΓΝΗ- και ενώ ο συνομιλητής της, της έλεγε ότι δεν βρίσκει που είναι το πρόβλημα και ότι έτσι γίνεται. Και το θυμήθηκε αυτό τώρα, ενώ τα χαρτιά μου βρίσκονταν στα χέρια τους τέσσερις σχεδόν μήνες!

Σε ερώτηση μου για ποιο  λόγο δεν έλεγξαν τις ημερομηνίες όταν τους πήγαμε τα χαρτιά ώστε να διορθωθούν, η απάντησή της ήταν «δεν είναι δουλειά μου να κοιτάζω ημερομηνίες». Και όταν την αντέκρουσα ρωτώντας την «τώρα γιατί την κοιτάτε;» ως απάντηση μου έδωσε τη φυγή της σε άλλο γραφείο.

Έτσι λοιπόν με παραπέμπουν ξανά σε δευτεροβάθμια επιτροπή κατά την οποία με διαβεβαίωσε ότι δεν υπάρχει περίπτωση να μην περάσω (δηλαδή να χάσω τα χρήματα) με αναμονή πάλι τουλάχιστον ένα μήνα. 

Διερωτώμαι λοιπόν ποιος είναι ο λόγος που με παραπέμπουν σε αυτήν την επιτροπή υπάρχει περίπτωση να αλλάξει η ημερομηνία της γνωμάτευσης ή μήπως θα αμφισβητήσουν τελικά και το ίδιο το ατύχημα; 

Ευχαριστώ πολύ
Βασιλάκης Γιώργος