Οι λόγοι για τους οποίους η ΠΑΕ ΟΦΗ, ζητάει την εξαίρεση από την Δευτεροβάθμια Επιτροπή της ΕΠΟ, του κ. Σμαίλη, γίνονται γνωστοί στην αίτηση για ανάκληση της απόφασης και επανάληψης της εξέτασης του φακέλου της κρητικής ομάδας.

Πιο αναλυτικά, στην αίτηση, αναφέρονται τα εξής:

« 1. Ένα μέλος της Επιτροπής και συγκεκριμένα ο ορκωτός ελεγκτής κύριος Δημ. Σμαΐλης μη νομίμως συμμετείχε στη σύνθεση της Επιτροπής δεδομένου ότι δεν πληρούσε και δεν πληροί τα ως άνω κριτήρια του άρθρου 7 επ. του Κανονισμού Αδειοδότησης. Συγκεκριμένα το μέλος αυτό είναι τακτικός ελεγκτής της ΕΠΟ από το έτος 1993 μέχρι και σήμερα η δε επαγγελματική του αυτή σχέση έρχεται σε αντίθεση με τον Ν3693/2008 άρθρ. 38 παρ. 2 με το οποίο ενσωματώθηκε η Ελληνική νομοθεσία με την οδηγία 2006/43/ΕΚ περί υποχρεωτικών ελέγχων, επιπλέον δε έχει
επαγγελματική σχέση με ΠΑΕ ως ορκωτός λογιστής.

« 2. Από τις παρατιθέμενες πιο πάνω διατάξεις του Κανονισμού Αδειοδότησης, αλλά και του Δικονομικού Κανονισμού προκύπτει πέραν πάσης
αμφιβολίας ότι το μέλος της Επιτροπής Δημ. Σμαϊλης έχει επαγγελματική σχέση κατά
τα προεκτεθέντα με την ΕΠΟ και με ΠΑΕ και η συμμετοχή του στο όργανο που
εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, ΑΠΟ ΜΟΝΗ ΤΗΣ, προκαλεί σαφώς την
μεροληπτική κρίση του οργάνου, το οποίο δεν είχε νόμιμη συγκρότηση. Το ελάττωμα
εντοπίζεται στη φάση του διορισμού, αφού το όργανο πριν να επιληφθεί της
υποθέσεως, είχε υποχρέωση να συνέλθει και αυτεπάγγελτα να διαπιστώσει τον κίνδυνο
μη εκφοράς της αμερόληπτης κρίσης (ο έλεγχος υποχρεωτικά, κατ' άρθρο 8 του Δικ.
Κανονισμού, έπρεπε να προηγηθεί).
Αυτόθροος συνέπεια των πιο πάνω είναι η ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΑΚΥΡΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΠΡΟΣΒΑΛΛΟΜΕΝΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ.

3. Εξάλλου περιήλθαν σε γνώση μας πληροφορίες περί ασκήσεως πιέσεων και εκτοξεύσεως σοβαρών απειλών κατά μέλους της Επιτροπής εξ αυτών που με την κρίση και την ψήφο του σχημάτισε την κρίση της πλειοψηφίας με συνέπεια την ελαττωματική διαμόρφωση της
βούλησης του. Ενώ άλλο μέλος έχει επαγγελματική εξάρτηση που αντίκειται στον νόμο και
πιθανολογείται ότι επηρεάζεται ως εκ τούτου η κρίση του. Τα ανωτέρω καθίστανται
περισσότερα αντιληπτά από το γεγονός της προδήλως εσφαλμένης νομικής και ουσιαστικής κρίσης τους».