Η Περιφέρεια Κρήτης, η Περιφερειακή Ενότητα Χανίων, η 28η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, ο Πολυχώρος Τέχνης Εξάντας και το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Xανίων–Ελαιουργείον συμμετέχοντας στο πρόγραμμα «ΧΑΝΙaRT 2014 – Εικαστικές Διαδρομές στο Νομό Χανίων» παρουσιάζουν την Εικαστική Εγκατάσταση «Απαρχές» από την Εικαστική Ομάδα «Εν Φλω» την Τρίτη 19 Αυγούστου 2014 στις 8.30 το βράδυ στο Παρεκκλήσι των Renier, Μόσχων 4 & Ζαμπελίου, Παλιά Πόλη, Χανιά, Κρήτη. 

Η Έκθεση θα διαρκέσει έως 20.9.2014. Ανοικτά καθημερινά από 12.00 έως 21.00 με ελεύθερη είσοδο.

Συντονισμός Εφαρμογών: Άρια Κασαπάκη, Αλεξάνδρα Πάμπουκα & Κλεοπάτρα Χριστοφίδη.
Επιμέλεια: Ελένη Νίσκα & Ιωάννης Ν. Αρχοντάκης.

«Σ’ ένα τόπο λατρείας, όπως είναι το παρεκκλήσι της Παναγίας των Renier, οργανώνεται ένα αρχέτυπο λατρευτικό τοπίο, όπου ο σπόρος, σύμβολο αναγέννησης της ζωής, κατέχει τη θέση του ύψιστου, του μεταφυσικού. Η έννοια της πρωτόγονης λατρείας του σπόρου προσεγγίζεται με την κατασκευή ενός θρόνου μνημειακού, με τα ξύλα που ήταν πεσμένα στα χώματα του εδώ τόπου, με την πλάτη του θρόνου να χάνεται στο ύψος του μικρού παρεκκλησιού - ανολοκλήρωτη σκαλωσιά που υπαινίσσεται το μεταφυσικό με την καθετότητα και την ανολοκληρώτητά του. Μια αναφορά στις Απαρχές, από την αρχαιότητα στις πιο πρόσφατες προσφορές της πρώτης σοδειάς στην Παναγία.

Οι επαναλαμβανόμενοι εποχικοί κύκλοι του θανάτου και της αναγέννησης και τα λατρευτικά έθιμα που σχετίζονται με τη γη, τη βλάστηση και την καλή σοδειά πρωταρχικά συνδέθηκαν και με την Παναγία. Τα Εισόδια (σοδειά < εισόδια) της Θεοτόκου (21 Νοέμβρη) συνδέονται με τη "σπορά" και η Παναγία λαμβάνει τα χαρακτηριστικά που στην αρχαιότητα είχαν αποδοθεί στη Δήμητρα και συνάμα αποκτά τα προσωνύμια Αποσπορίτισσα, Μεσοσπορίτισσα, Πολυσπορίτισσα και Μπουρμπουρελού».

Η Εικαστική Ομάδα ΕΝ ΦΛΩ (Εν Φλωρίνņ ) σχηματίστηκε στις αρχές του 2011 από φοιτητές και διδάσκοντες του Τμήματος Εικαστικών και Εφαρμοσμένων Τεχνών της Φλώρινας του Πανεπιστημίου Δυτικής Μακεδονίας με σκοπό να είναι παρούσα με τις δράσεις και τις εκθέσεις της σε καίρια πολιτιστικά δρώμενα της Ελλάδας και της Ευρώπης καθώς και να κάνει γνωστή σε ευρείς κύκλους του καλλιτεχνικού κόσμου –και όχι μόνο- τη λειτουργία και τη δυναμική του Τμήματος «Καλών Τεχνών» της πόλης (http://enflo-art.blogspot.gr).

Από τη δημιουργία της μέχρι σήμερα έχει παρουσιάσει:

«Χαρτονομίσματα»-ART ATHINA 2011, 3ο Διεθνές Φεστιβάλ Θεάτρου Δρόμου-ΠΛΑΤΕΙΑ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ ΑΘΗΝΑΣ, «Συλλέκτες της τελευταίας ημέρας»-ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, «Χ _ αρτ_ονομίσματα με ουρά»-TAF/THE ART FOUNTATION, «Ο πάγκος των Εν Φλω»-ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΦΛΩΡΙΝΑΣ, «Winter Festival στην άκρη της πόλης»-ΟΔΟΣ ΟΝΕΙΡΩΝ, «Τι κρίμα για το χρήμα»-ΣΤΕΓΗ ΦΙΛΟΤΕΧΝΩΝ ΦΛΩΡΙΝΑΣ, «It’s the Political Economy,Stupid»-ΚΕΝΤΡΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, «Πατάτες τυπωτές»-ΔΙΕΘΝΕΣ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΧΑΡΑΚΤΙΚΗΣ & ΕΚΤΥΠΩΣΕΩΝ ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ, «Solanum Tuberosum»-CΑΜP POINT 2012, «ΣίσυΦως»-ΑRT ATHINA 2013, «Σισύφεια Διαδρομή»-ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΠΕΝΑΚΗ, «Συντρέχω-Αλλάζω»-ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, «Η Σισύφεια Ρίζα της Ελιάς»-XANIaRT 2013/ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ ΧΑΝΙΩΝ ΕΛΑΙΟΥΡΓΕΙΟΝ & ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΕΛΙΑΣ ΒΟΥΒΩΝ, «499 Rhino»-ART ATHINA, «Rem-brand Name»-ART ATHINA, «Απαρχές»-ΧΑΝΙaRT 2014/ΠΑΡΕΚΚΛΗΣΙ RENIER.

Το Παρεκκλήσι των Renier βρίσκεται στη σημερινή οδό Μόσχων στην Παλιά Πόλη των Χανίων και διατηρείται σε ιδιαίτερα καλή κατάσταση. Είναι ενσωματωμένο στα κτίσματα που κάποτε αποτελούσαν το Μέγαρο (Palazzo) της αριστοκρατικής βενετσιάνικης οικογένειας Renier. Πιθανότατα ήταν αφιερωμένο στην Παναγία αλλά υπάρχουν και αποσπασματικές αναφορές για λατρεία του Αγίου Νικολάου.

Το Παρεκκλήσι είναι ένα μικρό εντυπωσιακό οξυκόρυφο κτίσμα με είσοδο από τον βορά και χαρακτηριστικό στρογγυλό φανό πάνω από την είσοδό του. Αναπτύσσεται κατά μήκος του άξονα βοράς-νότος και στον ανατολικό του τοίχο υπάρχει στο πάχος της τοιχοποιίας χαρακτηριστικό υστερογοτθικό τρίλοβο τυφλό αψίδωμα. Την οξυκόρυφη καμάρα της στέγης στηρίζουν λίθινες κυλινδρικές νευρώσεις που οι βάσεις τους αιωρούνται μυστηριακά στο ύψος του διαζώματος. Στο εσωτερικό του διακρίνονται ίχνη τοιχογραφιών και εσοχές που συνέδεαν το παρεκκλήσι με τα εσωτερικά διαμερίσματα του Παλατιού των Renier. Το Παρεκκλήσι πιθανότατα κτίστηκε τον 15ο αιώνα και έγιναν στην διαρρύθμισή του ουσιαστικές αρχιτεκτονικές τροποποιήσεις στις αρχές του 17ου αιώνα χωρίς να χάσει την αυτοτέλειά του και τη λατρευτική του ιδιότητα σε αντίθεση με το υπόλοιπο Μέγαρο της οικογένειας Renier που με τις αλλεπάλληλες τροποποιήσεις που δέχτηκε στο πέρασμα των πέντε αιώνων από την δημιουργία του έχασε την αρχιτεκτονική του συνέχεια και αλλοιώθηκε ο χαρακτήρας του.

Η αριστοκρατική βενετσιάνικη οικογένεια Renier ήταν εύρωστη οικονομικά και εκτός από το ευρύχωρο Παλάτι με το Παρεκκλήσι που διέθετε μέσα στα όρια της οχυρωμένης πόλης των Χανίων είχε στην ιδιοκτησία της μια εντυπωσιακή Έπαυλη (Villa) στην ενδοχώρα του σημερινού νομού Χανίων, εκεί που σήμερα βρίσκεται το χωριό Παλαιά Ρούματα. Η Έπαυλη διέθετε χώρους υποδοχής, κοιτώνες, αποθήκες, στάβλους, πατητήρια, δεξαμενές, μύλο, φάμπρικα και προστατευόταν από ψηλό τοίχο με εντυπωσιακή κεντρική είσοδο. Ακόμα και σήμερα διατηρείται το επιβλητικό ισόγειο της Έπαυλης με τα διαδοχικά πέτρινα σταυροθόλια και το εγχάρακτο στην πέτρα, πάνω από την είσοδο του πρώτου ορόφου, οικόσημο της οικογένειας Renier.

Μετά την κατάκτηση των Χανίων από τους Οθωμανούς (1645) και τον διωγμό των Ενετών από την Κρήτη ένα τμήμα της οικογένειας Renier επέστρεψε στη Βενετία αλλά και ένα μεγάλο τμήμα της παρέμεινε στο νησί και ενσωματώθηκε στον τοπικό χριστιανικό κοινωνικό ιστό. Απόγονοι τούτης της οικογένειας φέρουν ακόμα και σήμερα το όνομα Ρενιέρης.