Ο πολιτιστικός σύλλογος Σούδας αναβίωσε με επιτυχία το έθιμο του "κολοβρέχτη" στην παραλία του Βλητέ, παρουσία δεκάδων μικρών και μεγάλων που βρέθηκαν εκεί.

Τσιπούρες και λαβράκια ήταν η ψαριά, αλλά το μεγαλύτερο κέρδος ήταν η αναβίωση ενός εθίμου που κρατά από τις αρχές του περασμένου αιώνα.













Την τεχνική του γρίπου έφεραν στην Ελλάδα οι Μικρασιάτες, ενώ η τεχνική αυτή απαγορεύθηκε το 1952 διότι θεωρήθηκε καταστρεπτική για τον γόνο των ψαριών.





Για την πρωτοβουλία αυτή μίλησε στο Flashnews ο πρόεδρος του Πολιτιστικού Συλλόγου Σούδας Δημήτρης Κλωθάκης:



Στην παραλία λειτούργησε έκθεση αντιτύπων παλιάς φωτογραφίας με θέμα τους ψαράδες που επιδίδονται στο καλάρισμα. Το αρχείο συγκέντρωσε ο ερασιτέχνης φωτογράφος Σταύρος Μυριδάκης,











 Η τεχνική του ψαρέματος με γρίπο ή κολοβρέχτη γινόταν ως εξής: Μια βάρκα άφηνε ένα σχοινί στη μια άκρη της ακτής, το οποίο κράταγε μια ομάδα ψαράδων. Η βάρκα, αφού ξανοιχτεί λίγο, αρχίζει να καλάρει το δίχτυ.

Οταν τελειώσει το καλάρισμα, η βάρκα πλησιάζει πάλι την ακτή και πετάει το άλλο άκρο του σχοινιού στη δεύτερη ομάδα, που αμέσως αρχίζουν να σέρνουν το δίχτυ προς την ακτή μέσα στο οποίο έχουν πιαστεί διάφορα ψάρια.

Ο αριθμός των ψαράδων της ακτής εξαρτόνταν από το μέγεθος της καλάδας. Το τσούρμο καθοδηγούσε ο καπετάνιος, που συνήθως ήταν ο πιο έμπειρος. Αυτός έδινε και τον ρυθμό για να βγει το δίχτυ ομοιόμορφα, να μην αδειάσει η ψαριά.