"Το θέατρο ποτέ δεν ήταν ένα είδος πολυτελείας παρά μόνο είδος ανάγκης." Λόγια του πρωταγωνιστή Βασίλη Χαραλαμπόπουλου της φιλόδοξης καλοκαιρινής θεατρικής παραγωγής του Δημοτικού Περιφερειακού Θεάτρου Κρήτης, που "ανεβάζει" φέτος τον" Υπηρέτη Δύο Αφεντάδων". Όπως επισημαίνει στο Flashnews.gr o κ. Χαραλαμπόπουλος χρέος " της Πολιτείας σήμερα είναι να επιτρέπει με οποιοδήποτε τρόπο σ’ έναν οικογενειάρχη να μπορεί να παρακολουθήσει θέατρο αυτός και η οικογένειά του χωρίς να σκέφτεται την οικονομική του ανεπάρκεια..
" Σε οτι αφορά τη συνεργασία του με το ΔΗΠΕΘΕΚ ο δημοφιλής ηθοποιός σημειώνει οτι  " Η μέχρι τώρα πορεία του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης και η γνωριμία μου με τον κατά πολύ αξιόλογο καλλιτεχνικό διευθυντή του Μιχάλη Αεράκη δεν μου άφησε κανένα άλλο περιθώριο παρά να πω με μεγάλη μου χαρά το ναι" στην πρόταση συνεργασίας.

1. Πως προέκυψε η συνεργασία σας με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης;

-Η συνεργασία μου με το ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. Κρήτης προέκυψε μετά από την πρόταση του Γιάννη Κακλέα να συμμετέχω σε μια  φιλόδοξη παράσταση όπως την έχει οραματιστεί και δίνοντάς μου την ευκαιρία να μπω κι εγώ σ’αυτό το δύσκολο αλλά πάντα μαγευτικό ταξίδι της προετοιμασίας μιας φιλόδοξης παράστασης . Η μέχρι τώρα πορεία του ΔΗΠΕΘΕ Κρήτης και η γνωριμία μου με τον κατά πολύ αξιόλογο καλλιτεχνικό διευθυντή του Μιχάλη Αεράκη δεν μου άφησε κανένα άλλο περιθώριο παρά να πω με μεγάλη μου χαρά το ναι.

2. Η χώρα μας περνάει μια πολύ δύσκολη περίοδο. Μπορεί να θεωρηθεί είδος πολυτέλειας για ένα οικογενειάρχη το να παρακολουθήσει μια θεατρική παράσταση; Αν ναι πως μπορεί να αλλάξει αυτό;

-Το θέατρο ποτέ δεν ήταν ένα είδος πολυτελείας παρά μόνο είδος ανάγκης. Το θέατρο ανοίγει καινούριους δρόμους σκέψεων και συνειδήσεων στο θεατή. Στους αρχαίους χρόνους η πολιτεία υποχρέωνε τους οικονομικά ευκατάστατους να χορηγούν τις παραστάσεις. Χρέος της Πολιτείας σήμερα είναι να επιτρέπει με οποιοδήποτε τρόπο σ’ έναν οικογενειάρχη να μπορεί να παρακολουθήσει θέατρο αυτός και η οικογένειά του χωρίς να σκέφτεται την οικονομική του ανεπάρκεια..

3. Ποια κατά την άποψη πρέπει  να είναι η προτεραιότητα του θεάτρου σήμερα στη χώρα μας, και με δεδομένη την κατάσταση που επικρατεί; ποιος είναι ο ρόλος της τέχνης σε τέτοιες περιόδους;

-Έτσι κι αλλιώς το θέατρο με την πολυποικιλότητά του ποτέ δε σταμάτησε ούτε θα σταματήσει να ψυχαγωγεί και να διαμορφώνει συνειδήσεις όχι καθοδηγώντας τον θεατή αλλά προτείνοντάς του μονοπάτια ζωής που ο ίδιος θα αναζητήσει.. Το θέατρο λειτουργεί σαν μια μηχανή αναζήτησης του θεατή με τον εαυτό του και δεν του δίνει τις λύσεις παρά του δίνει τα ερεθίσματα εκείνα ώστε να ψάξει ο ίδιος να τις βρει . Η αναγκαιότητά του λοιπόν ειδικά σε δύσκολες περιόδους όπως αυτή την οποία διανύουμε είναι ακόμα μεγαλύτερη.

3. Τι πραγματεύεται η φετινή παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ.;

-Η φετινή παραγωγή του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.Κ πραγματεύεται με οδηγό το κείμενο του Γκολντόνι την ανάγκη του ανθρώπου για επιβίωση  και για τον παθιασμένο έρωτα που και τα δυο αναπόφευκτα μπορούν να τον οδηγήσουν σε κωμικοτραγικές περιπέτειες.
Κατά την γνώμη μου το αίσθημα ενός πεινασμένου κι ενός ερωτευμένου ανθρώπου έχουν ένα κοινό σημείο .Είναι το ίδιο ανεξέλεγκτα που μπορεί να σε οδηγήσουν  στο να χάσεις την ισορροπία του μυαλού σου. 

5. Στηρίζει επαρκώς η πολιτείας τα περιφερειακά θέατρα; Είναι κατά την άποψη σας σωστό το πλαίσιο που δραστηριοποιούνται τα ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.; Αν όχι τι πρέπει να αλλάξει; και φυσικά ποια είναι η στάση των ηθοποιών έναντι των περιφερειακών θεάτρων

-Επειδή είναι η πρώτη φορά που συνεργάζομαι με ΔΗΠΕΘΕ  θα μου επιτρέψετε να μην απαντήσω αφού δεν είμαι γνώστης του πλαισίου που δραστηριοποιούνται τα ΔΗΠΕΘΕ. Το μόνο που θα μπορούσα να πω σαν γενικότερη αίσθηση αυτου που βιώνουμε σήμερα είναι ότι  η πολιτεία έχει απ’ ότι φαίνεται έξω από την ατζέντα της τη λέξη πολιτισμός. Πόσο μάλλον το θέατρο  και τα ΔΗΠΕΘΕ…

 

Flashnews.gr/Α.Γερακάκης