Με την ψήφο εμπιστοσύνης τα μεσάνυχτα της Παρασκευής η κυβέρνηση φαίνεται να παίρνει τετράμηνη ανάσα – παράταση του πολιτικού της βίου.

Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας δεν έφερε καμία έκπληξη, ούτε και έριξε περισσότερο φως στο μυστήριο για την εκλογή Προέδρου της Δημοκρατίας τον ερχόμενο Μάρτιο. Η εκλογή ΠτΔ από την παρούσα βουλή είναι μία δύσκολη υπόθεση αν και όχι απαραίτητα εντελώς ανέφικτη. Πιθανότερο σενάριο πάντως φαντάζει τούτη τη στιγμή η προσφυγή σε κάλπες τον Μάρτιο.

Για να αποφευχθούν οι εκλογές, που νομίζω ότι η χώρα δεν χρειάζεται στην παρούσα φάση, θα πρέπει να συμβούν καταλυτικές εξελίξεις στο διάστημα που μεσολαβεί. Για να μπορέσουν οι διάφοροι ανεξάρτητοι βουλευτές να βρουν μία σοβαρή δικαιολογία προς τον εαυτό τους αλλά και προς την κοινωνία για να ψηφίσουν ΠτΔ θα πρέπει να λάβουν χώρα εξελίξεις που θα σηματοδοτούν την οριστική έξοδο της χώρας από την κρίση. Και αυτό έχει να κάνει κυρίως με την βιώσιμη και οριστική διευθέτηση του χρέους.

Λαμβανομένου υπόψη όμως ότι οι ξένοι είναι πολύ περισσότερο ορθολογιστές παρά συναισθηματικοί, φαίνεται απίθανο να σπεύσουν να προχωρήσουν σε ρύθμιση του χρέους με μία κυβέρνηση περιορισμένου χρονικού ορίζοντα. Το λογικό είναι να περιμένουν να ξεκαθαρίσει το πολιτικό σκηνικό και μετά να διαπραγματευτούν με τον νικητή των επερχόμενων εκλογών. Ποιός άλλωστε θα έσπευδε να χαρίσει χρήματα σε μια χώρα που αρνείται πεισματικά να υλοποιήσει τις απαιτούμενες μεταρρυθμίσεις και επιμένει να συντηρεί το λάθος μοντέλο για καθαρά πολιτικούς και ψηφοθηρικούς λόγους.

Μέσα στη θολούρα του εγχώριου σκηνικού έρχεται και η επιβράδυνση της παγκόσμιας οικονομικής ανάπτυξης. Τα σύννεφα πάνω από την παγκόσμια οικονομία πυκνώνουν. Αξιοσημείωτη είναι πλέον και η διαφαινόμενη επιβράδυνση στην οικονομία της Γερμανίας, αν και δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί ακόμη ως ύφεση. Ίσως η επιβράδυνση αυτή να επισπεύσει την χαλάρωση της νομισματικής και δημοσιονομικής πολιτικής στην Ευρώπη. Το πρόβλημα έχει φτάσει πλέον στην καρδιά της Ευρώπης, αγγίζει τη Γαλλία και κτυπάει την πόρτα της Γερμανίας.
 
Υποβοηθητικά στην επιτάχυνση της οικονομικής ανάπτυξης στην Ευρωζώνη θα λειτουργήσει η διολίσθηση της ισοτιμίας του ευρώ, που φαίνεται να εγκαθίσταται πλέον ως η κρατούσα τάση, και η μείωση της τιμής πετρελαίου και των λοιπών εμπορευμάτων.

Επιστρέφοντας στα του οίκου μας , επισημαίνουμε ξανά ότι η χώρα δεν έχει ανάγκη από εκλογικές αναμετρήσεις αλλά από αλλαγή πολιτικής και οικονομικού μοντέλου. Μόνος τρόπος για διατηρήσιμη έξοδο από την οικονομική κρίση είναι οι επενδύσεις. Η προσέλκυση όμως επενδύσεων απαιτεί σταθερό και διαφανές περιβάλλον. Αυτό λείπει από τη χώρα μας και εκεί θα πρέπει να εστιασθούν οι προσπάθειες των κυβερνώντων.

Μηνάς Παπαδάκης