Χάθηκαν όλα. Το μόνο που θυμάμαι είναι νερά να υπάρχουν παντού. Μέχρι να συνειδητοποιήσω τι γινόταν άκουγα τα παιδιά να κλαίνε και τα πεθερικά τους να προσπαθούν να βρουν τρόπο να με βοηθήσουν μέσα στον πανικό μου. 

Πήρα τα παιδιά και προσπαθούσαμε μαζί με τον άντρα μου και τους γονείς του που μένουν μαζί μας στο σπίτι μας να ανοίξουμε την πόρτα, η οποία δεν άνοιγε αφού η στάθμη του νερού είχε τόσο πολύ ανέβει που δεν μπορούσαμε να βγούμε από το σπίτι. Πραγματικά και το ότι ζούμε είναι θαύμα». 

Είναι τα πρώτα λόγια που λέει μιλώντας στο protothema.gr η 18χρονη Καλλιόπη μητέρα δύο ανήλικων παιδιών το ένα μάλιστα εκ των οποίων μόλις 10 μηνών. 

Κοιτάζει το σύζυγό της ο οποίος προσπαθεί να την ηρεμήσει. Είναι ένα νέο παιδί μόλις στα 19 του χρόνια. Παντρεύτηκαν, έκαναν οικογένεια, ζούσαν καλά και ξαφνικά μία στιγμή άλλαξε δραματικά το σκηνικό.

«Ήταν ένας εφιάλτης φοβήθηκα πιο πολύ για τα παιδιά», θα πει η πεθερά της Καλλιόπης, η κ. Ευδοξία, η οποία ξεσπά σε κλάματα ομολογώντας ότι είναι σε απόγνωση. Ο σύζυγός της είναι παλιός γνώριμος όλων. Εκείνος και η λατέρνα του έχουν διανύσει κάμποσα χιλιόμετρα στην Αθήνα και έτσι ο κ. Σπύρος έβγαζε το μεροκάματό του και στήριζε την οικογένεια μαζί με το γιο του το Χρήστο. «Χαθήκανε όλα, το καταλαβαίνεις;», μου λέει με φωνή που με το ζόρι βγαίνει από το στόμα του. Είναι εξαντλημένος, εξουθενωμένος. Θέλει να πάει σπίτι του. «Σπίτι; Σε ποιο σπίτι να πάω, καταστράφηκαν όλα ούτε τα πράγματά μας πήραμε ούτε τα χρήματά μας μπορέσαμε να πάρουμε στον πανικό μας», λέει.

Κάνουν έκκληση για βοήθεια και ζητούν συμπαράσταση από την Πολιτεία με αξιοπρέπεια και σθένος και κυρίως με την ελπίδα ότι η φωνή τους θα ακουστεί…