Ο βουλευτής Ρεθύμνου του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέας Ξανθός παρακολούθησε την ημερίδα με θέμα «Αυτοκτονία: φαινόμενο της οικονομικής κρίσης; Εναλλακτικές προτάσεις για την αντιμετώπιση της» που οργανώθηκε στο Ηράκλειο την Παρασκευή 24/10/2014 από την Διεύθυνση Κοινωνικής Μέριμνας της Περιφέρειας Κρήτης. Στην τοπoθέτηση του ο κ. Α. Ξανθός τόνισε:

"Ο επιστημονικός διάλογος για ένα τόσο ευαίσθητο κοινωνικό πρόβλημα είναι αναγκαίος και επιβεβλημένος. Είναι βιβλιογραφικά τεκμηριωμένο ότι η οικονομική κρίση «παράγει» -εκτός των άλλων- και αρρώστια, ειδικά ψυχική. Το πρόβλημα είναι ότι ενώ πολλαπλασιάζονται τα αιτήματα ψυχιατρικής φροντίδας υποβαθμίζεται η δημόσια ψυχιατρική περίθαλψη, οι δομές ανεπαρκούν και είναι υποστελεχωμένες (ψυχιατρικές κλινικές, Κέντρα Ψυχικής Υγείας, Κινητές Μονάδες Ψυχικής Υγείας), η τομεοποίηση των υπηρεσιών ψυχικής υγείας δεν προχωρά και η ψυχιατρική μεταρρύθμιση είναι «στον αέρα» λόγω έλλειψης υποστηρικτικών κοινοτικών δομών, ανθρώπινου δυναμικού και πόρων. Άρα υπάρχουν ακάλυπτες ανάγκες και στον τομέα της ψυχικής υγείας, με αποτέλεσμα να διευρύνεται η «υγειονομική φτώχεια» στη χώρα.

Στο κρίσιμο ζήτημα των αυτοκτονιών τώρα, παρά τα προβλήματα που υπάρχουν στην καταγραφή των περιστατικών από τις εμπλεκόμενες υπηρεσίες και στην αξιοπιστία των δεδομένων, όλα τα στοιχεία δείχνουν ότι υπάρχει αύξηση της αυτοκτονικότητας (πρόθεση και απόπειρες) που σχετίζεται με τις επιπτώσεις της κρίσης (ανεργία, φτωχοποίηση, υπερχρέωση, αδυναμία ανταπόκρισης στις ανάγκες της οικογένειας, κλπ). Απαιτείται λοιπόν η ολιστική προσέγγιση του φαινομένου της αυτοκτονίας, η αναγνώριση της βιολογικής, ψυχολογικής και κοινωνικής του διάστασης αλλά και της διαχρονικής του επίπτωσης και με αυτή τη έννοια, η υπερπροβολή των αυτοκτονιών στον καθημερινό πολιτικό λόγο είναι προβληματική.

Αυτό που χρειάζεται είναι μια εθνική στρατηγική για την πρόληψη και τον περιορισμό των αυτοκτονιών, με στοχευμένες κοινωνικές και πολιτικές παρεμβάσεις. Με ενίσχυση της κοινωνικής αλληλεγγύης, με άρση της κοινωνικής απομόνωσης και του αποκλεισμού, με ισχυροποίηση των κοινωνικών δεσμών, με στήριξη των δομών που προσφέρουν άμεση βοήθεια (τηλεφωνικές γραμμές SOS, ΜΚΟ όπως η «Κλίμακα», κλπ). Κυρίως όμως απαιτείται σοβαρή ενίσχυση των δημόσιων δομών ψυχιατρικής περίθαλψης και ιδιαίτερα σε επίπεδο πρωτοβάθμιας-κοινοτικής φροντίδας, οι οποίες μπορούν να συμβάλλουν στην πρώιμη ανίχνευση της αυτοκτονικής συμπεριφοράς και στην έγκαιρη αποτροπής της. Είναι ενδεικτικό ότι, σύμφωνα με μελέτες, οι δείκτες αυτοκτονίας σχετίζονται αντίστροφα με τις υπηρεσίες παροχής ψυχικής υγείας στην Ελλάδα (δημόσιες δομές, αριθμός επαγγελματιών ψυχικής υγείας, κλπ). Χρειάζεται επίσης μέριμνα για την καθολική πρόσβαση όλων των ψυχικά ασθενών (ασφαλισμένων και ανασφάλιστων) στην απαραίτητη φαρμακευτική αγωγή, που σήμερα λόγω της μεγάλης οικονομικής επιβάρυνσης είναι απαγορευτική για πολλούς.

Πάνω απ’ όλα όμως χρειάζονται μέτρα ανακούφισης των αδύναμων και ανάσχεσης της ακραίας φτώχειας, αποτελεσματικές ρυθμίσεις για τα χρέη των νοικοκυριών και μικρομεσαίων επιχειρήσεων, ριζική αλλαγή στις οικονομικές και κοινωνικές προτεραιότητες στη χώρα. Με άλλα λόγια απαιτείται πολιτική απάντηση στην κοινωνική απόγνωση, ενδυνάμωση της ελπίδας για κοινωνικά δίκαιη έξοδο από τη κρίση, δραστικός περιορισμός των κοινωνικών όρων που ευνοούν την έξαρση της αυτοκτονικότητας που παρατηρήθηκε τα χρόνια της κρίσης και του Μνημονίου."