Έρχεται καμιά φορά στη ζωή ενός λαού η στιγμή να αντιμετωπίσει τα μεγαλύτερα θηρία και τους πιο άγριους δράκους . Είναι από εκείνες τις στιγμές που δοκιμάζονται οι δυνάμεις και οι αντοχές του.

Είναι οι στιγμές που δοκιμάζονται οι γνώσεις , οι εμπειρίες , οι αξίες , ο πολιτισμός του. Και αυτό όχι , για να αποδείξει πως αξίζει ως λαός . Γιατί αυτό κάθε λαός το έχει κερδίσει με το σπαθί του μέσα από το πλήθος των δυσκολιών του παρελθόντος , που έμοιαζαν και τότε ανυπέρβλητες .

Αλλά για να σταθεί απέναντι σε αυτά τα θηρία για άλλη μια φορά δυνατός και να βγει νικητής.

Θηρίο είναι ο φόβος , και μοιάζει το μεγαλύτερο ,ή έτσι μοιάζει , γιατί έτσι το νιώθει ο λαός. Είναι που είναι άγνωστο το αύριο , που δε μοιάζει να υπάρχει φως στον ορίζονται , που όλα γύρω του αλλάζουν με τρόπο που δεν έχει ζήσει και δεν μπορεί να αναγνωρίσει.

Με τρόπο που δεν ξέρει πως θα επηρεάσει τον ίδιο και τη ζωή του .Και επειδή ο φόβος είναι σα θηρίο , πιο θηρίο είναι η ψυχή .Γιατί όποια κι αν είναι η πηγή και η αιτία του φόβου , όποια και αν είναι η δύναμή του , η εσωτερική δύναμη της ψυχής είναι πάντα μεγαλύτερη.

Θηρίο είναι η απουσία αυτοπεποίθησης . Θηρίο να πιστεύει ένας λαός πως δεν μπορεί , δεν το χει μέσα του , για να τα καταφέρει. Γιατί αυτό σε κάνει να νιώθεις όπως το καράβι δίχως τα κουπιά .Κάνει το λαό να είναι άβουλος , να βλέπει τη ζωή και τις ευκαιρίες να τον προσπερνούν και να μην τις αρπάει από τα μαλλιά , πιστεύει πως δεν το μπορεί . Είναι που πιστεύει πως δεν το μπορεί , όχι που δεν το μπορεί στα αλήθεια.

Θηρίο είναι το να μη θυμάται ο λαός . Να μη θυμάται την ιστορία , το παρελθόν , τα βήματά του σε αυτό και το πώς έφτασε στο τώρα που ζει και μοιάζει δύσκολο . Γιατί η ιστορία είναι η πυξίδα του χαμένου , είναι το φως για όταν μοιάζει παντού να ναι σκοτάδι , είναι η σφυρίχτρα του , όταν μετά το σεισμό βρίσκεται κάτω από τα ερείπια .Η ιστορία μπορεί να του αποδείξει πως μπορεί να τα καταφέρει , πως δεν είναι άλλωστε η πρώτη φορά.

Μα ποιος πιστεύει πως υπάρχουν θηρία πια ; Αυτά βρίσκονται μόνο στα παραμύθια και τα παραμύθια στα παιδικά βιβλία και στο ράφι . Κάθε λαός μπορεί να τα νικήσει , γιατί δεν είναι σε κανένα ράφι αλλά ζωντανός και γράφει ιστορία . Κάνει τα δικά του βήματα μέσα σε αυτή .Και του χρειάζεται ο μίτος της Αριάδνης , για να βρει τα σωστά , που θα το βγάλουν από το λαβύρινθό του.

Πρώτα πρώτα του χρειάζεται να πιστέψει πως μπορεί να τα καταφέρει και να μην αφήσει τίποτα και κανέναν να τον κάνει να πιστέψει πως δεν μπορεί.

Και έπειτα να βάλει σχέδιο μπροστά , να ξέρει πού θέλει να φτάσει , γιατί αν δεν κοιτάει εκεί που θέλει να πάει , θα πάει εκεί που κοιτάει.Και να βρει τον τρόπο να νικήσει το φόβο.

Το θάρρος θα του δώσει και δύναμη και όρεξη για δουλειά. Και έπειτα να προσπαθήσει να βρει το σύμμαχό του στο διπλανό του . Να παλέψουν μαζί για τον ίδιο στόχο και να τον στηρίξει στις δύσκολες στιγμές μέχρι να τον πετύχει.

Όλα όσα χρειάζεται ένας λαός , για να πετύχει τα χει μέσα του .Αρκεί να τα βρει , αρκεί να το θέλει . Γιατί σίγουρα το μπορεί . Θέλει προσπάθεια και συνεργασία . Θέλει να έχει υπομονή και επιμονή . Θέλει να κάνει πιο δυνατό μέσα του αυτό που θέλει απ αυτό που τον φοβίζει.Θέλει να έχει ένα ποίημα για οδηγό .

Αυτά χρειάζεται ένας λαός και ,αν μέσα στο χαμό που τον περιβάλλει είναι δύσκολο να τα δει, να τα νιώσει ,να τα βρει χρειάζεται κάποιον να του τα θυμίσει.

Και όπως γράφει και ο ποιητής Τζόζεφ Ράντγιαρντ Κίπλινγκ

"Αν να κρατάς μπορείς το λογικό σου όταν γύρω σου όλοι
το ' χουνε χαμένο ...
Αν να εμπιστεύεσαι μπορείς τον εαυτό σου,
Αν να προσμένεις το μπορείς δίχως από την προσμονή ετούτη ν' αποσταίνεις,
Αν να ονειρεύεσαι μπορείς δίχως το όνειρο να κάνεις δάσκαλό σου,
Αν να στοχάζεσαι μπορείς δίχως να κάνεις το στοχασμό σκοπό σου,
Αν το μπορείς το Θρίαμβο και την Καταστροφή να αντικρίσεις
και σε αυτούς τους δυο αγύρτες όμοια να φερθείς,
Αν να ακούς αντέχεις την αλήθεια που εσύ είχες ειπωμένη

Αν το μπορείς την ώρα που ο θυμός σου θέλει να ξεσπάσει να κρατηθείς νηφάλιος
και την γαλήνη σου την πρώτη να ξαναβρείς, δικιά σου τότε θα ' ναι η Γη
κι όλα εκείνα που κατέχει, και ό,τι αξίζει πιο πολύ-
Άντρας σωστός τότε θε να 'σαι, γιε μου!"

Ελένη Νίκα
Φιλόλογος