Παρακολουθώντας χθες το δράμα της Εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου, ένοιωσα ότι έβλεπα στο γήπεδο, την εικόνα της σημερινής Ελλάδας, είδα τον εαυτό μας ως άτομα και ως κοινωνία, είδα την ωμή πραγματικότητα της Χώρας μας !!

Τι ήταν αυτό που είχε χθες η Εθνική ομάδα, για να μας κάνει υπερήφανους ?? Απολύτως τίποτα, μόνο το εθνόσημο στο στήθος των παικτών της, του οποίου όμως η αίγλη και η λάμψη του, πηγάζουν από το παρελθόν, από τον ιδρώτα, τις προσπάθειες και τους αγώνες, άλλων παλαιότερων παιχτών, όπως ακριβώς συμβαίνει σήμερα και στην «άλλη» Εθνική ομάδα, δηλαδή στην ευρύτερη κοινωνία μας και στη γενικότερη Ελληνική πραγματικότητα !!

Η Ελληνική ομάδα, αυτή των Παγκοσμίων κυπέλλων και των πανίσχυρων clubs των Euro και Super …. leagues, έχασε από μια άγνωστη, άσχετη, ερασιτεχνική ομάδα, ψαράδων, μπακάληδων και υδραυλικών και ντροπιάστηκε, όχι τόσο από την ήτα της, αλλά από τη δική της παρουσία, από τον χαρακτήρα, τη συμπεριφορά και από την απόδοση της !! 

Ήταν μια ομάδα χωρίς ηθικό, χωρίς ψυχολογία, χωρίς θάρρος και κουράγιο για να παλέψει, για να διεκδικήσει, για να αγωνιστεί και για να κερδίσει με τον ιδρώτα της …. και όχι ΜΟΝΟ με το βάρος της ιστορίας και του ονόματος της!! Νωχελικοί, τεμπέληδες, απελπισμένοι και απογοητευμένοι παίχτες, κάτω από έναν άνευρο και άχρωμο προπονητή, χωρίς στόχο οργάνωσης και πλάνο παιχνιδιού, ασύνδετοι, χωρίς θέληση συνεργασίας, χωρίς πειθαρχία, παίχτες εθισμένοι στα μπουλούκια, στα γιουρούσια και στις ατομικές προσπάθειες!!

Ένα άναρχο, θλιβερό μπουλούκι, υποταγμένο στη μοίρα του, με παίχτες που ΠΡΙΝ τον αγώνα ξέρουν να κάνουν βαρύγδουπες δηλώσεις για τάχα μεγάλους αγώνες και υψηλά ιδανικά και αμέσως ΜΕΤΑ τον αγώνα, να βρίσκουν πάντα δικαιολογίες για την ήτα τους, να ανακαλύπτουν σκοτεινά παρασκήνια στημένων διαιτητών και να κρίνουν τους πάντες άλλους, .... εκτός του εαυτό τους !! 

Μια ομάδα, που αρέσκεται να …. απενοχοποιεί τις δικές της κακές συμπεριφορές, τις αδυναμίες της και τις αποτυχίες της, … φορτώνοντας τις πάντα, σε εξιλαστήρια θύματα !! 

Τη μια στιγμή, δοξάζει και μυθοποιεί προπονητές όπως τον Ότο Ρεχάγκελ και τον Φερνάντο Σάντος, επενδύει στο προβεβλημένο και βαρύ όνομα του Ρανιέρι και …. την άλλη στιγμή, τους δαιμονοποιεί, τους ξεφτιλίζει και τους φορτώνει όλα τα κακά και άσχημα …. της φυλής των Ελλήνων !! Ξεχνάει τα λάθη της, με την ίδια ευκολία που ... τα επαναλαμβάνει !!

Όπως λέμε ότι : «η επιτυχία έχει πολλούς πατέρες, αλλά η αποτυχία είναι ορφανή», έτσι και τώρα ΕΜΕΙΣ ... οι παίχτες, αποκαμωμένοι, ιδρωμένοι και οργισμένοι στα αποδυτήρια, επιμένουμε ότι : «η παρελθούσα εποχή των επιτυχιών μας (της ευμάρειας και της καλοπέρασης), ήταν θέμα μόνο δικό ΜΑΣ, της ατομικής μαγκιάς και της ξεχωριστής προσωπικότητας μας, ενώ η τωρινή εποχή της αποτυχίας ΜΑΣ (της χρεοκοπίας και της καταστροφής), είναι θέμα ….. μόνο του κακού προπονητή ΜΑΣ» !! 

Όπως όμως μας ξεπέρασαν στο ποδόσφαιρο, οι ερασιτέχνες των Νήσων Φερόες, έτσι μας ξεπέρασαν και ως κοινωνία, λαοί όπως οι Ιρλανδοί, οι Πορτογάλοι, οι Εσθονοί, οι Σλοβένοι και λοιποί άλλοι «βάρβαροι», που ούτε στα μάτια δεν τολμούσαν να μας κοιτάξουν …. άλλοτε !!

Ασφαλώς και ο «προπονητής» έχει τις ευθύνες του και αυτουνού το κεφάλι ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να πέσει πρώτο, αλλά και οι «παίχτες» της Εθνικής ομάδας, που δεν είναι άμοιροι ευθυνών, είναι τώρα υποχρεωμένοι να υποστούν τα δύσκολα της κατακραυγής, της ντροπής και πλέον, να βιώσουν τα δεινά …. του αποκλεισμού τους!!

ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ !!! «Αν κατάλαβες αυτό που είδες χθες …. στο γήπεδο ΣΟΥ, ίσως τώρα καταλάβεις …. ΓΙΑΤΙ χάσαμε τόσα πολλά από τους ψαράδες, … ΤΙ ήταν αυτό που είχαν αυτοί και …. δεν το είχαμε εμείς» !!

Κωνσταντίνος Βουλγαράκης