Βλέπουμε λίμνες να εξαφανίζονται, τα επίπεδα των υπόγειων υδάτων να μειώνονται. Οι ποταμοί αδειάζουν ή εμφανίζουν βαριά ρύπανση. Τα προβλήματα αυτά σχετίζονται με το γεγονός ότι καταναλώνεται ή ρυπαίνεται τόσο πολύ νερό για τα καταναλωτικά αγαθά της καθημερινότητας μας, και ιδιαίτερα των τροφίμων.

Ο Arjen Υ Hoekstra, καθηγητής διαχείρισης των υδάτων στο Πανεπιστήμιο του Twente στην Ολλανδία, απαντά στην ερώτηση: Γιατί νοιαζόμαστε για το πόσο νερό χρειάζεται για να δημιουργηθούν τα τρόφιμα που τρώμε;

Ο Hoekstra μελετά την ανθρώπινη επίδραση στο νερό σε μεγάλο βαθμό. Πρόσφατα έγραψε ένα βιβλίο και έχει δημοσιεύσει μια σειρά από έγγραφα σχετικά με το θέμα.

«Το αποτύπωμα νερού μετριέται με την ποσοτικοποίηση των όγκων νερού που καταναλώνεται ή είναι μολυσμένο, και ως εκ τούτου που δεν είναι διαθέσιμα για άλλους σκοπούς», εξήγησε.

Όπως ήταν αναμενόμενο, τα κρέατα είναι οι χειρότεροι εχθροί. «Για τους περισσότερους ανθρώπους, είναι ακόμα δύσκολο να πιστέψει κανείς ότι ένα κιλό βοδινού κρέατος απαιτεί - ως ένα παγκόσμιο μέσο όρο - 15.400 λίτρα νερού» είπε ο Hoekstra.

Άλλο ένα παράδειγμα: Η μέση επίδραση ανά θερμίδα είναι πέντε φορές μεγαλύτερη από αυτή των σιτηρών.

Τα φρούτα και τα λαχανικά είναι καλύτερα, ωστόσο, υπάρχει διακύμανση. Ένα κιλό σπαράγγια, για παράδειγμα, απαιτεί περίπου 260 λίτρα νερού. Αντίστοιχα, το σπανάκι απαιτεί μόλις 35.

Οι ξηροί καρποί, ίσως απροσδόκητα, καταλαμβάνουν υψηλή θέση στη λίστα, με ένα κιλό αμύγδαλα χωρίς κέλυφος να χρειάζονται 1.930 γαλόνια, και τα κάσιους χρειάζονται 1.700 γαλόνια και τέλος τα φιστίκια χρειάζονται περίπου 1.365 γαλόνια.

Είναι, επίσης, στα χέρια μας το να έχουμε μια υγιή, βιώσιμη διατροφή που περιέχει λιγότερο από τα τρόφιμα που επιβαρύνουν σε μεγάλο βαθμό τους περιβαλλοντικούς μας πόρους.

ecozen.gr