Με τις έρευνες να δείχνουν πως οι εργαζόμενοι στην εποχή μας περνούν πάνω από το 35% της εβδομάδας τους στο χώρο εργασίας τους, αρκετές πολυεθνικές επιχειρήσεις έχουν αποφασίσει να την… δουν αλλιώς όσον αφορά στις συνθήκες εργασίας. Αρχής γενόμενης από το 2015, πολλές εταιρίες έχουν αποφασίσει να καταργήσουν τις εξαντλητικές υπερωρίες και να επιβάλλουν υποχρεωτικά στους υπαλλήλους τους το παλιό, κλασικό ωράριο του «9-5», προκειμένου οι εργαζόμενοι να είναι πιο αποδοτικοί επειδή θα είναι πιο ευχαριστημένοι.

Την αρχή έκαναν από το 2014 εταιρείες όπως η Google και η Daimler. Η μεν πρώτη, στα γραφεία της στο Δουβλίνο, ανάγκαζε τους υπαλλήλους της να αφήνουν πίσω τους τις ηλεκτρονικές τους συσκευές-εργαλεία δουλείας τους, προκειμένου αυτοί να αποφορτίζονται ψυχολογικά και σωματικά άμα τη επιστροφή τους στο σπίτι, ενώ η γερμανική βιομηχανία έφτασε στο σημείο να διαγράφει τα μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των εργαζομένων της όταν αυτοί έλειπαν σε διακοπές.

Πλέον το νέο καθεστώς θα περιλαμβάνει μια επιστροφή στο πατροπαράδοτο εργασιακό status quo περασμένων δεκαετιών: Το οκτάωρο θα τηρείται ευλαβικά, αυτοί που κάνουν υπερωρίες θα είναι οι… νέοι τεμπέληδες, αφού θα ανταμείβεται και θα επαινείται όχι αυτός που θα κάθεται στο γραφείο του όσες περισσότερες ώρες, προκειμένου να κάνει επίδειξη στον προϊστάμενο του, αλλά εκείνος που θα βγάζει τον περισσότερο όγκο δουλειάς μέσα στο αυστηρό οκτάωρο του.

Αυτό σημαίνει ότι μέσα στο οκτάωρο θα πρέπει να εξαντλούνται όλα τα περιθώρια απόδοσης του εργαζόμενου, μεγαλύτερη παραγωγικότητα.

«Για πολλές εταιρίες θα ισχύσει ο κανόνας της απλότητας σε όλα τα πράγματα: λιγότερα ανούσια μίτινγκ και άσκοπες συναντήσεις, λιγότερη εταιρική αλληλογραφία. Πολλές επιχειρήσεις θα αποτύχουν να συμμορφωθούν με το νέο καθεστώς, καθώς θα συνεχίσουν να είναι έρμαια της γραφειοκρατίας και της κωλυσιεργίας, ενώ μαζί με την τάση για «περισσότερη εργασία», σιγά σιγά θα μας αποχαιρετήσει και η τάση για όσο το δυνατόν περισσότερη σωματική άσκηση και εκγύμναση» σημειώνει το άρθρο των Financial Times.

Φυσικά, η αλλαγή αυτή θα είναι καλοδεχούμενη κυρίως από τις ίδιες τις οικογένειες των σκληρά εργαζόμενων υπαλλήλων. Τα παιδιά θα βλέπουν πιο συχνά τον πατέρα τους ή τη μητέρα τους, ενώ οι σύζυγοι θα περνάνε περισσότερο εποικοδομητικό χρόνο μαζί.

Το γεγονός πάντως είναι ένα: Οι επιχειρήσεις επιτέλους κατάλαβαν πως δεν έχουν καλά αποτελέσματα οι ατέρμονες απαιτήσεις για υψηλή απόδοση, οι εξαντλητικές προθεσμίες και οι εργασιακές απειλές για όσο το δυνατόν περισσότερες ώρες εργασίας. Χαζοί ήταν δηλαδή οι φιλοσοφούντες αρχαίοι μας πρόγονοι που δίδασκαν πως «ουκ εν τω πολλώ το ευ»;

in.gr