Συνήθως προκαλούν τον θαυμασμό και την υπερηφάνεια των Ελλήνων.

Οι ασκήσεις της πολεμικής αεροπορίας.

Όμως σε μας, τους κατοίκους της Γαύδου, προκαλούν τον τρόμο ενός δυνατού σεισμού ή μιας μεγάλης έκρηξης.

Ξαφνιαζόμαστε, και βλέπουμε τα παλιά σπίτια του νησιού μας να λιγοστεύουν κατά κάποιες πέτρες ή κατά μισό τοίχο, άλλοτε να καταρρέουν.

Σπάνε το φράγμα του ήχου σε επικίνδυνα χαμηλές πτήσεις. Μόλις πάνω από τα σπίτια μας, πολλές φορές και χαμηλότερα. Και κάθε φορά να λέμε «ΤΩΡΑ ΘΑ ΠΕΣΕΙ ΣΤΗ ΚΕΦΑΛΗ ΜΑΣ».

Και να που η πτώση του F16, μόλις λίγο μακριά από το νησί μας, την Πέμπτη 4/12/2014, έρχεται να επιβεβαιώσει τους προβληματισμούς και τους φόβους μας. Είμαστε πραγματικά τυχεροί που δεν έπεσε πάνω μας.

Αναρωτιόμαστε βλέποντας τόσο συχνά να παίζουν «πόλεμο» πάνω από τα κεφάλια μας: υπάρχει άραγε έλεγχος και αξιολόγηση της αναγκαιότητας τόσο χαμηλών και επικίνδυνων πτήσεων στα ακριτικά νησιά; Υπάρχουν τόσο συχνά παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας ώστε να γίνονται όλα αυτά πάνω από το νησί μας;

Έλαβε κανένας υπόψη ότι η Γαύδος είναι κατοικημένο νησί και όχι βραχονησίδα;

Είναι άραγε αυτός ο σωστός τρόπος για να προστατέψουμε την Ελλάδα και τα ακριτικά νησιά; Η μήπως κατασπαταλάται δημόσιο χρήμα σε πτήσεις και πολεμικά παιχνίδια, προς χαρά του βιομήχανου και του μεσάζοντα; Θα μάθουμε άραγε γιατί έπεσε;

Μήπως αυτοί που ανησυχούν για την ασφάλειά του νησιού πρέπει να σκεφτούν ότι ο οικονομικότερος τρόπος προστασίας είναι η στήριξη των κατοίκων από την πολιτεία, ώστε να μένουν στον τόπο τους, να ζουν με αξιοπρέπεια, να στήσουν τις οικογένειές τους και να αποφευχθεί μια νέα γενιά μετανάστευσης που θα μετατρέψει το νησί μας σε ακατοίκητη και αμφισβητούμενη βραχονησίδα;

Ευαγγελία Καλλίνικου
Δήμαρχος Γαύδου