Λίγο πριν από τον τελικό του DWTS II, ήδη συγκαταλέγεται στους νικητές της φετινής σεζόν. Πιο ώριμος, όμορφος, δυναμικός, σέξι, με fan club που όσο πάει και μεγαλώνει, ο Κώστας Μαρτάκης δεν κερδίζει απλώς εντυπωσιακή δημόσια αποδοχή. Κερδίζει- επιτέλους- την αληθινή του εικόνα.


Ποιός είσαι λοιπόν;

Είμαι ένας κοινός άνθρωπος, που έχει τα προβλήματά του, τα δάνειά του, τα έξοδα που τρέχουν. Δεν είναι όλα αστραφτερά, με πισίνες και χλιδές. Δεν προσπαθώ και δεν μου αρέσει να δείχνω πως όλα πάνε τέλεια.

Πιστεύεις πως μέχρι τώρα κάτι δεν πήγαινε καλά στη δημόσια εικόνα σου;

Ναι, ειδικά στην αρχή, ίσως να είχα παρεξηγηθεί. Έχω ακούσει πολλά πράγματα: ότι είμαι χοντρός, ότι είμαι αλλήθωρος, ότι είμαι πρεζάκι, ότι είμαι gay, μέχρι και ότι είμαι αντίχριστος, από τη Λουκά. (γελάει) Ειδικά στο ξεκίνημα έλεγαν πως κυκλοφορώ μόνο με μπράβους, με λιμουζίνες, με ελικόπτερα. Δεν είχε καμία σχέση αυτή η εικόνα με μένα. Ούτε σε βίλες έμενα ούτε μπράβους είχα μαζί μου ούτε με λιμουζίνες κυκλοφορούσα – με το αυτοκίνητό μου πήγαινα όπου πήγαινα. Ο κόσμος κατάλαβε, ευτυχώς, σιγά σιγά πως όλο αυτό δεν ισχύει, πως είναι φτιαχτό και πως δεν είμαι ψώνιο.

Δεν γούσταρες τη χλιδή δηλαδή; Δεν τη ζήλεψες;

Όχι, ειλικρινά σ’ το λέω. Σαν οικογένεια έχουμε ζήσει και με πολλά χρήματα και χωρίς αυτά. Ο πατέρας μου ήταν καπετάνιος και μέχρι να χωρίσουν με τη μητέρα μου τα οικονομικά μας δεν ήταν καλά. Στα 4 μου χρόνια χώρισαν, η μητέρα μου δούλευε από το πρωί μέχρι το βράδυ, γι’ αυτό και ήταν αναγκασμένη να με αφήνει σε δύο παιδικούς σταθμούς, στον ένα μέχρι το μεσημέρι και στον άλλο μέχρι να επιστρέψει από τη δουλειά. Τότε τα πράγματα έγιναν πιο δύσκολα.

yupi