Με πρωτοβουλία του ΚΑΜ, σε συνδιοργάνωση με το Goethe-Zentrum Chania και σε συνεργασία με το Goethe-Institut Athen θα παρουσιαστούν στο ΚΑΜ – Μεγάλο Αρσενάλι:

ΟΙ ΤΑΙΝΙΕΣ ΧΟΡΟΥ - Η PINA BAUSCH ΣΤΗΝ ΟΘOΝΗ

Το Σάββατο 18 Ιουνίου 2011, 20:00 στην αίθουσα του Κέντρου Αρχιτεκτονικής Μεσογείου (ΚΑΜ) τρεις ταινίες από και με την Pina Bausch (*1940, +2009), η οποία θεωρείται ως μία από τις σημαντικότερες χορογράφους της εποχής μας.

Με πρωτοβουλία του Goethe Zentrum Χανιά προσεκλήθη και θα προλογίσει τις ταινίες η Χριστιάνα Γαλανοπούλου, ιστορικός τέχνης, η οποία ίδρυσε και έχει επίσης την καλλιτεχνική διεύθυνση του MIR festival, (φεστιβάλ για την περφόρμανς, την εικόνα και τα νέα μέσα).

1. Αναζητώντας το χορό – Το διαφορετικό Θέατρο της Pina Bausch (1993, 29´) 
Ντοκιμαντέρ της Patricia Corboud 
Ένα πορτραίτο της Pina Bausch και του Χοροθεάτρου του Βούπερταλ. Με σχόλια της Pina Bausch, αποσπάσματα από τις χορογραφίες της και αναλύσεις του κριτικού χορού Jochen Schmidt.
Το ντοκιμαντέρ συνοψίζει τα 20 πρώτα χρόνια της πορείας της, φέρνοντας την ίδια μπροστά στην κάμερα και δείχνοντας αποσπάσματα από τα έργα: Arien, Kontakthof, Ιεροτελεστία της Άνοιξης, Κυανοπώγων, Το παράπονο της αυτοκράτειρας κ.ά. 
(σε αγγλική γλώσσα) 


2. Café Müller (1987, 50´) 
Σκηνοθεσία: Pina Bausch 
Κινηματογραφημένη παράσταση του Χοροθεάτρου του Wuppertal (Wuppertaler Tanztheater) σε ψηφιακά αποκαταστημένη κόπια. 
Η παράσταση ανέβηκε για πρώτη φορά στο Wuppertaler Tanztheater το 1978. 
Ίσως να είναι η πιο προσωπική δουλειά της Pina Bausch. Ίσως σε κανένα άλλο έργο της να μην έχει εκφράσει με τόση θλίψη το θέμα που αποτελεί τον πυρήνα των χορογραφιών της: Την αναζήτηση ασφάλειας κι αγάπης. Όμως, στην ασταμάτητη κι επίμονη αυτή αναζήτηση δεν κρύβεται μόνον η θλίψη, αλλά και η δύναμη και η θέληση του ανθρώπου να μην παραιτηθεί, να μην αφήσει την απελπισία να τον βγάλει από το δρόμο της αναζήτησης. Οι άριες που διαλέγει η Pina Bausch προσδίδουν στο έργο μελαγχολική και ονειροφαντασιακή ατμόσφαιρα, καθώς εκφράζουν τον πόνο του χωρισμού, το πένθος και την απόγνωση. 

3. Η Ιεροτελεστία της Άνοιξης (1978, 36’)
Σκηνοθεσία: Pina Bausch, Pit Weyrich 
Μουσική: Igor Strawinsky 
Με το Χοροθέατρο του Βούπερταλ (Tanztheater Wuppertal) 
Η «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» του Igor Strawinsky συγκαταλέγεται σ’ εκείνα τα μουσικά έργα που μεταφέρονται χορογραφικά πολύ συχνά στη σκηνή. Η χορογραφία της Pina Bausch θεωρείται ως η πιο ριζοσπαστική και πιο συγκινητική που έχει γίνει ποτέ. Και στην «Ιεροτελεστία της Άνοιξης» πραγματεύεται η Pina Bausch το βασικό της θέμα: Τη φαινομενικά ανυπέρβλητη αποξένωση μεταξύ των δυο φύλων. Ακολουθώντας το βαθύ πιστεύω της χορογράφου - ότι χορός σημαίνει να φτάνεις στα όρια, είτε από χαρά είτε από πόνο, έτσι να που να γεννιέται κάτι νέο – οι χορευτές ερμηνεύουν το έργο σαν να χόρευαν για την ίδια τους τη ζωή. 

4. Κυρίες και κύριοι άνω των 65 (2002, 70’)
Σκηνοθεσία: Lilo Mangelsdorff 
Χορογράφος: Pina Bausch
Η τέταρτη ταινία με ελληνικούς υπότιτλους αποτελεί ένα μοναδικό μάθημα χορού και ακτινοβολεί την εμπειρία των μη χορευτών ανθρώπων που η Pina Bausch ενέπλεξε στη δημιουργία μιας παράστασης ηλικιωμένων ανθρώπων γύρω στα 65 χρόνια τους.

Οι προβολές πραγματοποιούνται σε συνδιοργάνωση με το Goethe – Institut Athen και το Goethe – Zentrum Χανιά, το οποίο μάλιστα εξασφάλισε επιπλέον την παρουσίαση μιας σημαντικής εισαγωγής, καλώντας από την Αθήνα την τεχνοκριτικό Χριστιάνα Γαλανοπούλου, η οποία θα προλογίσει τις ταινίες.