Το Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου εξέλεξε την Τρίτη, όπως αναμενόταν, την Γαλλίδα υπουργό Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ στην ηγεσία του Ταμείου σε αντικατάσταση του Ντομινίκ Στρος-Καν.

Η Λαγκάρντ ήταν η επικρατέστερη, έχοντας αντίπαλο τον διοικητή της Κεντρικής Τράπεζας του Μεξικού, Αγκουστίν Κάρστενς.

Τις τελευταίες ημέρες απέσπασε την προτίμηση στο πρόσωπο της από ισχυρές χώρες όπως οι ΗΠΑ, η Ρωσία, η Κίνα και η Βραζιλία ενώ φυσικά είχε την υποστήριξη και των ευρωπαϊκών χωρών.

Η θητεία της Λαγκάρντ, της πρώτης γυναίκας που αναλαμβάνει αυτό το αξίωμα, αρχίζει στις 5 Ιουλίου και διαρκεί πέντε χρόνια.

Η κρίση χρέους στην Ευρωζώνη και ιδίως στην Ελλάδα θα είναι από τα πρώτα ζητήματα που θα κληθεί να αντιμετωπίσει από τις πρώτες ημέρες της θητείας της. Η συνεδρίαση για την εκταμίευση της πέμπτης δόσης για την Ελλάδα που προγραμματίζεται για τις αρχές Ιουλίου φαίνεται ότι θα είναι η πρώτη δοκιμασία για τη Λαγκάρντ.

Παράλληλα, οι αναπτυσσόμενες χώρες επιδιώκουν να αποκτήσουν μεγαλύτερο βάρος στη λειτουργία του Ταμείου και να διευρύνουν την επιρροή τους.

«Νίκη για τη Γαλλία» η εκλογή της Λαγκάρντ

Το προεδρικό μέγαρο χαρακτήρισε την εκλογή της Γαλλίδας υπουργού Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ στη θέση της επικεφαλής του ΔΝΤ ως "μία νίκη για την Γαλλία", σημειώνοντας ότι η γαλλική προεδρία χαίρεται για το γεγονός ότι μία γυναίκα αναλαμβάνει αυτή τη σημαντική διεθνή ευθύνη.

"Ο πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί θα συνομιλήσει με την κ. Λαγκάρντ για να τη συγχαρεί" προσθέτει το γαλλικό προεδρικό μέγαρο.

Η Γαλλίδα υπουργός Οικονομικών Κριστίν Λαγκάρντ διαδέχεται των επίσης Γάλλο Ντομινίκ Στρος- Καν και γίνεται η πρώτη γυναίκα που αναλαμβάνει καθήκοντα γενικής διευθύντριας του ΔΝΤ.

Μοναδικός αντίπαλος της 55χρονης Λαγκάρντ ήταν ο 53χρονος διοικητής της κεντρικής τράπεζας του Μεξικού Αγκουστίν Κάρστενς.

Το πορτρέτο της νέας διευθύντριας

Η Κριστίν Λαγκάρντ, 55 ετών, γεννήθηκε στο Παρίσι και μεγάλωσε στη Χάβρη της δυτικής Γαλλίας. Στα εφηβική της χρόνια μετείχε στην εθνική ομάδα συγχρονισμένης κολύμβησης.

Τη δεκαετία του 1980 εργάστηκε στις ΗΠΑ σε δικηγορικό γραφείο, όταν, όπως έχει πει η ίδια, το γραφείο όπου δούλευε στο Παρίσι δεν τη επέλεξε για ανώτατη θέση λόγω του φύλου της.

Υπουργός Οικονομικών έγινε το 2007, ενώ νωρίτερα είχε λάβει και άλλα αξιώματα, και ήταν εξαρχής από τις πιο στενές συνεργάτιδες του προέδρου Σαρκοζί.

Είναι διαζευγμένη και έχει δύο ενήλικους γιους.